دونالد ترامپ باید استارت نو را دوباره آغاز کند

پیمان استارت نو که از سال ۲۰۱۱ سقف ۱۵۵۰ کلاهک استقراریافته را برای هر دو قدرت تعیین کرده بود، اکنون منقضی شده و روسیه نیز به‌دلیل جنگ اوکراین، تبادل داده‌ها و بازرسی‌ها را متوقف کرده است. با این حال، هر دو طرف همچنان به محدودیت‌های عددی پایبند مانده‌اند. ترامپ باید فراتر از پیشنهاد پوتین، خواستار بازگشت کامل به پروتکل‌های بازرسی و تبادل داده در این تمدید یک‌ساله شود. این اقدام نه‌تنها از هزینه‌های سرسام‌آور مدرنیزاسیون هسته‌ای (که بودجه‌ای یک تریلیون دلاری طی ۳۰ سال می‌طلبد) می‌کاهد، بلکه مانع از ایجاد وضعیت «ناشناخته‌های معلوم» در برنامه‌ریزی‌های نظامی پنتاگون در قبال روسیه می‌شود.

بزرگترین چالش پیش‌رو، ظهور چین به‌عنوان سومین ابرقدرت هسته‌ای است. زرادخانه چین از دویست کلاهک در سال ۲۰۲۰ به حدود ۶۰۰ کلاهک در حال حاضر رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ به یک‌هزار عدد برسد. دولت ترامپ اصرار دارد که چین باید در هر توافق جایگزینی حضور داشته باشد، اما پکن تا زمان رسیدن به برابری نسبی عددی، از مذاکره سر باز می‌زند. سیاست «محدودسازی خسارت» (Damage Limitation) آمریکا که به‌دنبال هدف قرار دادن توان هسته‌ای رقیب برای محافظت از خاک آمریکاست، تنها منجر به یک مارپیچ تسلیحاتی بی‌انتها می‌شود؛ چرا که رقبای آمریکا برای حفظ توان تلافی‌جویانه خود، مدام بر تعداد کلاهک‌هایشان خواهند افزود.

در نهایت، تمدید یک‌ساله استارت نو می‌تواند شکافی در هماهنگی هسته‌ای پکن و مسکو ایجاد کرده و زمان کافی برای حل‌وفصل بحران اوکراین فراهم کند که خود بزرگترین مانع مذاکرات تسلیحاتی است. ترامپ باید ضمن آماده‌سازی طرح‌های احتمالی برای افزایش کلاهک‌ها در سال ۲۰۲۷ (در صورت شکست مذاکرات)، در مورد راهبرد‌های بی‌ثبات‌کننده‌ای چون سامانه دفاع موشکی «گنبد طلایی» که روسیه و چین را به ساخت موشک‌های بیشتر ترغیب می‌کند، بازنگری کند. سال ۲۰۲۶ می‌تواند سال آغاز یک رقابت تسلیحاتی فرسایشی باشد، مگر اینکه واشنگتن از فرصت دیپلماسی برای تثبیت زمین بازی استفاده کند./ منبع