رژیم رسانه‌ای پراشتهای دونالد ترامپ

عادت شدید دونالد ترامپ در مطالعه رسانه‌ها بررسی شده است. او با وجود گسترش رسانه‌های آنلاین، همچنان به جایگاه خبر در صفحه اول نسخه چاپی اهمیت می‌دهد و پس از توافق کاهش قیمت دارو از پوشش محدود نیویورک تایمز گلایه کرد، زیرا گزارش در صفحات پایانی چاپ شده بود. ترامپ نسخه چاپی روزنامه‌های مهم را کامل می‌خواند و اخبار دیگر را نیز دنبال می‌کند.

با وجود حملاتش به «اخبار جعلی»، او یکی از پرمصرف‌ترین خوانندگان رسانه در دوران معاصر توصیف می‌شود. مقام‌های کنونی و پیشین کاخ سفید او را «معتاد خبر» می‌دانند. صبح خود را با جابه‌جایی میان شبکه‌ها آغاز می‌کند؛ فاکس اند فرندز محبوب‌ترین برنامه اوست، اما میان سی‌ان‌بی‌سی، سی‌ان‌ان و شبکه‌ای که پیش‌تر ام‌اس‌ان‌بی‌سی نام داشت نیز گردش می‌کند و انتقادهایش را در تروث سوشال منتشر می‌کند.

در دفتر خصوصی نزدیک اتاق بیضی‌شکل، نسخه‌های چاپی نیویورک تایمز، نیویورک پست، واشینگتن پست و وال‌استریت ژورنال را از ابتدا تا انتها می‌خواند و گاه به یو‌اس‌ای تودی و فایننشال تایمز نیز رجوع می‌کند. با ماژیک یادداشت می‌نویسد، مطالب را امضا کرده و برای نویسندگان می‌فرستد یا اعتراض‌هایش را مکتوب می‌کند و سپس مستقیماً تماس می‌گیرد. خبرهای صفحه اول اغلب دستورکار صبحگاهی را شکل می‌دهد و گزارش‌هایی درباره جرم، پهپاد یا قیمت نفت می‌تواند تماس با وزیران، از جمله پم باندی، شان دافی یا هاوارد لوتنیک را در پی داشته باشد.

تیم او پس از انتشار اخبار، برای برجسته‌سازی پوشش مثبت یا کاهش اثر گزارش‌های منفی بسیج می‌شود، زیرا قضاوت درباره افراد بر اساس بازتاب رسانه‌ای صورت می‌گیرد. میک مالوِینی روایت می‌کند که ترامپ نسبت به مطالب انتقادی درباره دیگران حساس‌تر از مطالب مربوط به خود واکنش نشان می‌داد.

رسانه‌های بزرگ در اولویت‌اند و مطالب رسانه‌های کوچک‌تر در بسته‌های چاپی آماده ارائه می‌شود؛ برای نمونه، از اکسیوس گزارش‌های کوتاه درباره نظرسنجی یا رشد اقتصادی چاپ می‌شود. ناتالی هارپ، دستیار اجرایی ملقب به چاپگر انسانی، با چاپگر همراه سفر می‌کند و نقش مهمی در گزینش مطالب دارد. افزون بر این، «اینترسپت‌ها» یعنی پیامک‌های مستقیم از سوی قانون‌گذاران یا افراد ذی‌نفوذ نیز به او می‌رسد که گاه بدون بررسی گسترده بر تصمیم‌ها اثر می‌گذارد.

تلویزیون حضوری دائمی در کاخ سفید دارد. در دوره نخست، چهار شبکه هم‌زمان بی‌صدا پخش می‌شد، اکنون تمرکز بیشتر بر یک شبکه است. با وجود انجام مصاحبه با نیوزمکس و وان امریکا نیوز نتورک، تماشای زنده آن‌ها نادر است. مارتا جوینت کومار، استاد علوم سیاسی دانشگاه تاوسن، این الگو را ادامه رویکرد رسانه‌ای او از دوران فعالیت تجاری می‌داند. کارکنان می‌کوشند با این ریتم رسانه‌ای هماهنگ شوند و نخستین پرسش او هنگام ورود به اتاقی با تلویزیون روشن این است: «چه می‌گویند؟» اغلب پاسخ را از پیش می‌داند و به این ترتیب، مصرف رسانه‌ای گسترده ترامپ، بخشی از سبک مدیریت او و ارتباط با افکار عمومی محسوب می‌شود./ منبع