در میانه حملات به قایق‌های مواد مخدر، چرا ارتش آمریکا حضورش را در نزدیکی ونزوئلا تقویت می‌کند؟

ایالات متحده حضور نظامی خود را در منطقه کارائیب، به‌ویژه پورتوریکو، تقویت کرده است. بیش از ۱۰ درصد ناوگان دریایی و منابع پنتاگون اکنون در این منطقه متمرکز شده‌اند؛ حرکتی که تحلیلگران آن را «تحول عظیم» دارایی‌های دفاعی می‌نامند.

این حجم تجهیزات، نشانه تشدید کارزار نظامی دولت ترامپ علیه ونزوئلا و نیکلاس مادورو است. تاکنون، این حملات علناً در ۶ عملیات شناخته‌شده به قایق‌های کوچک در دریای کارائیب، حداقل ۲۸ کشته بر جای گذاشته است. در حمله اخیر پنج‌شنبه، دو زخمی – اولین بازماندگان – روی ناو آمریکایی نگه‌داری می‌شوند.

ترامپ روز جمعه به خبرنگاران گفت این قایق‌ها مواد مخدر قاچاقچی‌های ونزوئلایی را حمل می‌کنند که به دستور مادورو به آمریکا آسیب می‌زنند. او با لحنی تند گفت حملات پیامی جدی برای مادورو است و افزود هدف آخرین حمله، یک زیردریایی بود.

برخی تحلیلگران این استدلال‌ها را بهانه‌ای برای سرنگونی مادورو می‌دانند. مادورو اتهام قاچاق را «اخبار جعلی» خواند و پیشنهاد گفت‌وگوی مستقیم با فرستاده آمریکا را داد. کاخ سفید مدرکی دال بر مجرم بودن کشته‌شدگان ارائه نکرده است.

ترامپ چهارشنبه اعلام کرد به سازمان سیا اجازه برنامه‌ریزی عملیات مخفی، احتمالاً در آب‌های سرزمینی یا در خاک ونزوئلا را داده است. او گفت: «دریا را کاملاً کنترل کردیم، حالا به خشکی نگاه می‌کنیم». این اعتراف به عملیاتی حساس، غیرمعمول است.

پنتاگون از ماه آگوست تجهیزات را به منطقه گسیل داشت: سه ناوشکن، کشتی‌های تهاجمی آبی-خاکی، یک زیردریایی تهاجمی، جنگنده‌های اف-۳۵، بمب‌افکن‌های بی-۵۲، و کشتی با عرشه پرواز. هنری زیمر، پژوهشگر مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی، به استقرار دو فروند هواپیمای ای‌سی-۱۳۰ اشاره کرد که برای «درگیری‌های کم‌شدت» – عملیات ضدشورش یا ضدتروریسم، نه جنگ متعارف – طراحی شده‌اند و در ویتنام، عراق و افغانستان پشتیبانی هوایی نزدیک ارائه کردند. برخی پیش‌بینی می‌کنند ناو هواپیمابر به‌زودی اعزام شود.

پورتوریکو به‌دلیل کمبود پایگاه‌های فرماندهی جنوبی آمریکا (شامل آمریکای مرکزی، جنوبی و کارائیب) و نزدیکی به سرزمین اصلی، پایگاه راهبردی برای آمریکا است. گزارش مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی می‌گوید پورتوریکو باندهای پرواز و بنادر لازم برای پرواز هواپیماها و تأمین کشتی‌ها را فراهم می‌کند. هواپیماهای شناسایی بوئینگ پی-۸ پوسایدون از فرودگاه سن خوان پرواز می‌کنند و بندر پونسه کشتی‌های جنگی را میزبانی می‌کند. احیای پایگاه دریایی روزولت رودز در سیبا، پس از دو دهه تعطیلی، نتیجه فشار برای پایگاه‌های بیشتر است.

هدف این تجمع چیست؟ تحلیلگران معتقدند مقدمه‌ای برای برکناری مادورو است. زیمر می‌گوید حضور ۱۰ هزار سرباز برای مبارزه با مواد مخدر بیش از حد بزرگ، اما برای تهاجم و تغییر حکومت کوچک است. در مقایسه، آمریکا در سال ۱۹۸۹ برای پاناما ۲۷ هزار و در سال ۱۹۸۳ برای گرانادا ۷۳۰۰ سرباز فرستاد. ونزوئلا پیچیده‌تر است.

بازنشستگی زودهنگام دریادار آلوین هولسی، رئیس فرماندهی جنوبی، و مجوزبه  سیا برای عملیات مخفی، احتمالاً برای فشار بر مادورو – متهم به نقض حقوق بشر، تخریب دموکراسی، قاچاق و حمایت روسیه و چین – عدم قطعیت ایجاد می‌کند. موشک‌های تاماهاک از کشتی‌های پورتوریکو می‌توانند اهداف ونزوئلا را بزنند.

قانون اساسی به کنگره حق اعلان جنگ می‌دهد. سنا هفته گذشته قطعنامه‌ای برای توقف حملات به قایق‌ها را رد کرد، اما گروهی دوحزبی دوباره برای جلوگیری از اقدام نظامی بدون مجوز کنگره تلاش می‌کنند.

کاخ سفید اعلام کرد که وارد «درگیری مسلحانه» با قایق‌های کارتل‌ها شده است و چند کارتل را تروریستی خواند. زیمر می‌گوید: «آمریکا احتمالاً کار را از حملات در آب‌های بین‌المللی به حملات در داخل ونزوئلا می‌کشاند»./ منبع