رقابت زودهنگام دموکرات‌ها برای انتخابات ۲۰۲۸؛ چه کسی پرچم‌دار بعد از ترامپ می‌شود؟

با آغاز دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، توجه بسیاری از دموکرات‌ها به افق انتخابات ۲۰۲۸ جلب شده و بررسی نامزدهای بالقوه به‌موضوعی جدی تبدیل شده است. داده‌های نظرسنجی‌های انجام‌شده پس از انتخابات ۲۰۲۴ نشان می‌دهد برخی چهره‌ها به‌طور مداوم از سطح معینی از حمایت برخوردارند و در صدر توجه رأی‌دهندگان قرار گرفته‌اند. این رتبه‌بندی بر اساس میزان حمایت فعلی است و نه ترجیح نهایی و می‌تواند در سال‌های آینده دستخوش تغییرات قابل‌توجه شود.

کامالا هریس، معاون پیشین رئیس‌جمهور، در اغلب نظرسنجی‌ها جایگاه نخست را داشته که دلیل اصلی آن شناخته‌شدگی بسیار بالای او در میان افکار عمومی است. با این حال، حمایت از او در ماه‌های اخیر نوسان داشته و پس از افت محسوس، اندکی بهبود یافته است. این روند کاهشی به فاصله‌گرفتن تدریجی دموکرات‌ها از انتخابات ۲۰۲۴ و پیامدهای شکست آن بازمی‌گردد. هریس علاوه بر باخت در کالج انتخاباتی، در رأی مردمی نیز ناکام بود و همین موضوع می‌تواند بر دوام موقعیت او اثر بگذارد.

گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، با اتخاذ مواضع آشکار و پررنگ در تقابل با ترامپ، توجه رسانه‌ای گسترده‌ای به خود جلب کرده است. اقدامات حقوقی، موضع‌گیری‌های تند و حضور فعال در فضای مجازی باعث شده نام او بیش از دیگران مطرح شود و حتی در برخی نظرسنجی‌ها از هریس پیشی بگیرد. با این حال، محبوبیت محدود درون‌حزبی و تغییرپذیری مواضع سیاسی‌اش، به‌ویژه در موضوعاتی مانند سلامت عمومی و حقوق اجتماعی، از جمله چالش‌های جدی او محسوب می‌شود.

پیت بودجج، وزیر حمل‌ونقل پیشین، همچنان یکی از چهره‌های شناخته‌شده باقی مانده و از حمایت قابل‌توجهی برخوردار است. حضور در رسانه‌های محافظه‌کار و تلاش برای گفت‌وگو با رأی‌دهندگان مردد به تداوم دیده‌شدن او کمک کرده است. با این‌ حال، موانعی جدی پیش روی او قرار دارد؛ از جمله حساسیت بخشی از جامعه نسبت به گرایش جنسی‌اش و ضعف حمایت در میان رأی‌دهندگان سیاه‌پوست، که در گذشته نیز تأثیرگذار بوده است.

الکسندریا اوکاسیو کورتز با پایگاه هواداران پرشور و جوان، از محبوبیت عاطفی بالایی برخوردار است و می‌تواند از این سرمایه برای سازمان‌دهی میدانی بهره ببرد. در مقابل، برچسب سوسیالیسم دموکراتیک و برخی مواضع تند، مانند پیشنهاد حذف نهاد مهاجرتی، با تردید بخش بزرگی از رأی‌دهندگان مواجه است. نگرانی از سن پایین و احتمال واکنش منفی بدنه میانه‌رو حزب نیز از دیگر ملاحظات مطرح‌شده درباره اوست.

کوری بوکر و جاش دیگر نام‌های برجسته این فهرست هستند. بوکر با سخنرانی طولانی و نمادین خود برای مدتی در کانون توجه قرار گرفت، اما این اثرگذاری دوام نیاورد و مشکلات شناخته‌شده پیشین، از جمله کم‌جاذبگی سیاسی، همچنان باقی است. در مقابل، شپیرو به‌عنوان فرماندار ایالتی رقابتی، کارنامه اجرایی موفق و محبوبیت بالایی دارد، اما دیده‌شدن محدود در سطح ملی و مواضع بحث‌برانگیز در سیاست خارجی می‌تواند مانعی برای او باشد. در کنار این چهره‌ها، نام‌های دیگری نیز مطرح هستند که فعلاً از حمایت اندکی برخوردارند و جایگاه حاشیه‌ای دارند./ منبع