دموکرات‌های سنا چگونه می‌توانند مانع مصادره انتخابات میان‌دوره‌ای توسط ترامپ شوند؟
دموکرات‌های سنا می‌توانند با استفاده از اختیارات خود با چالش‌های انتخاباتی جمهوری‌خواهان مقابله کنند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «دموکرات‌های سنا چگونه می‌توانند مانع مصادره انتخابات میان‌دوره‌ای توسط ترامپ شوند؟» نوشته «دیوید اف. والبرت (David F. Walbert)» و منتشرشده در «گاردین (The Guardian)» احتمال استفاده سیاسی از سازوکارهای حقوقی کنگره برای به‌چالش‌کشیدن نتایج انتخابات مجلس نمایندگان را بررسی می‌کند و نقش سنا، به‌ویژه در مرحله آغاز به‌کار کنگره جدید، را در مواجهه با چنین مناقشاتی توضیح می‌دهد. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.
بحث درباره انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا صرفاً به رقابت مستقیم نامزدها محدود نیست و بخشی از نگرانی‌ها به مرحله پس از شمارش آرا و نحوه تأیید و نشاندن نمایندگان منتخب در کنگره مربوط می‌شود. در این سناریو، احتمال استفاده از مناقشات انتخاباتی برای ایجاد تردید درباره پیروزی‌های نزدیک و انتقال تصمیم‌گیری از نهادهای انتخاباتی و قضایی به خود کنگره مطرح شده است. مبنای حقوقی این نگرانی به ماده نخست قانون اساسی بازمی‌گردد که هر یک از مجالس کنگره را مرجع قضاوت درباره انتخابات و اعتبارنامه اعضای خود قرار می‌دهد.
یکی از نقاط حساس، فاصله میان روز انتخابات و آغاز رسمی دوره جدید کنگره در ۳ ژانویه ۲۰۲۷ است. پیروزی در انتخابات به‌تنهایی برای عضویت در مجلس نمایندگان کافی نیست و نمایندگان منتخب پس از ادای سوگند رسماً عضو کنگره می‌شوند. در این فاصله، کارمند مجلس نمایندگان موظف است فهرست نمایندگان منتخب واجد شرایط را تهیه کند. همین سازوکار می‌تواند در صورت ایجاد اختلاف درباره اعتبار برخی انتخابات، به عرصه‌ای برای مناقشه سیاسی تبدیل شود؛ زیرا مشخص نیست در شرایطی که نتیجه یک رقابت انتخاباتی در حال اعتراض یا رسیدگی است، چه کسی باید به‌عنوان نماینده منتخب در فهرست نهایی قرار گیرد.
سناریوهای مطرح‌شده شامل امتناع احتمالی برخی مقام‌های ایالتی یا محلی از تأیید نتایج، ایجاد اختلاف میان فهرست‌های رأی‌دهندگان، توقیف احتمالی برگه‌های رأی در حوزه‌هایی محدود و طرح اعتراض‌های انتخاباتی در کنگره است. هر یک از این اقدامات، حتی در صورت ردشدن در دادگاه، می‌تواند روند تأیید نتایج را به تأخیر بیندازد و فضای حقوقی و سیاسی مبهمی ایجاد کند. همچنین این احتمال مطرح شده است که مجلس نمایندگانِ تحت کنترل جمهوری‌خواهان پیش از پایان دوره فعلی، درباره برخی اعتراض‌های انتخاباتی رأی‌گیری کند و دستورهایی به کارمند مجلس بدهد که بر ترکیب اولیه کنگره جدید اثر بگذارد.
در مقابل، سنا ساختار متفاوتی دارد. برخلاف مجلس نمایندگان، سنا نهادی مستمر است و دوره سناتورهایی که در انتخابات جاری شرکت نمی‌کنند، در ۳ ژانویه پایان نمی‌یابد. بر اساس سناریوی مطرح‌شده در یادداشت، ۳۲ سناتور دموکرات به همراه دو سناتور مستقل همسو با دموکرات‌ها در سمت خود باقی می‌مانند و ۳۱ جمهوری‌خواه نیز دوره خود را ادامه می‌دهند؛ بنابراین در آغاز کنگره جدید، ترکیب اولیه سنا ۳۴ به ۳۱ به سود دموکرات‌ها خواهد بود.
این وضعیت از نظر آیین‌نامه‌ای به سنا امکان می‌دهد در صورت بروز مناقشه بر سر نشستن برخی اعضای جدید، روند ادای سوگند را به چالش بکشد. رویه‌های سنا اجازه می‌دهد پیش از سوگند یک سناتور منتخب، اعتبارنامه او برای بررسی به کمیته ارجاع شود. در نتیجه، اگر اختلافات انتخاباتی به سطحی برسد که مجلس نمایندگان و سنا درباره مشروعیت نتایج با یکدیگر رویارو شوند، ممکن است فرآیند تشکیل کنگره جدید با بن‌بست کم‌سابقه‌ای مواجه شود.
در مجموع، محور تحلیل بر آسیب‌پذیری مرحله انتقالی میان انتخابات و تشکیل کنگره تأکید دارد؛ مرحله‌ای که در آن اختلافات حقوقی می‌تواند با ملاحظات سیاسی درهم‌آمیزد. در چنین شرایطی، نقش سنا می‌تواند در تعیین چگونگی عبور از مناقشات انتخاباتی اهمیت پیدا کند و حتی اختلاف بر سر ترکیب دو مجلس را به یک بحران نهادی گسترده‌تر تبدیل سازد./ منبع
