چگونه وفاداران به ترامپ وزارت امور خارجه آمریکا را تسخیر می‌کنند

ماه گذشته، انتصاب «لو اولوسکی» کارمندی با تنها چهار سال سابقه در سرویس خارجی به‌عنوان مدیرکل موقت سرویس خارجی آمریکا -یکی از ارشدترین پست‌های وزارت امور خارجه- موجی از شگفتی را در واشنگتن برانگیخت. این نقش که عملاً مدیریت منابع انسانی یکی از بزرگ‌ترین نهادهای دولتی را شامل می‌شود، به‌طور سنتی به دیپلمات‌هایی با تجربه سپرده می‌شود. اتحادیه سرویس خارجی (AFSA) این اقدام را به قرار دادن یک افسر نظامی مبتدی در رأس سیستم پرسنلی پنتاگون تشبیه کرد. صلاحیت برجسته اولوسکی، عضویت در انجمن بن فرانکلین (BFF) است؛ شبکه‌ای محافظه‌کار از دیپلمات‌های شاغل و بازنشسته که از زمان بازگشت دونالد ترامپ به قدرت در ژانویه ۲۰۲۵، نفوذ قابل‌توجهی در وزارت امور خارجه به‌دست آورده است.

BFF خود را غیرحزبی می‌داند، اما آشکارا از سیاست «اول آمریکا»ی ترامپ حمایت می‌کند. «فیل لیندرمن» -رئیس این انجمن- هدف آن را هدایت کارکنان وزارت به سوی دیپلماسی‌ای عنوان کرد که بر حاکمیت ملی، مرزهای مستحکم، تجارت عادلانه و تردید نسبت به چندجانبه‌گرایی تأکید دارد. او خاطرنشان کرد که دیپلمات‌های همسو با ترامپ در وزارتخانه اقلیتی کوچک اما فعال هستند که اکنون به پست‌های کلیدی ارتقا می‌یابند. از زمان تحلیف ترامپ، ۱۱ عضو BFF به نقش‌های ارشد از جمله کریستوفر لاندو به‌عنوان معاون وزیر امور خارجه و دیگر پست‌هایی مانند معاونان وزیر و مقامات ارشد دفاتر منصوب شده‌اند. این دستاورد برای سازمانی که تنها یک سال پیش تأسیس شده، چشمگیر است.

منتقدان این انتصابات را نگران‌کننده می‌دانند. یک مقام ناشناس اظهار داشت که صلاحیت اصلی بسیاری از اعضای BFF، همسویی با برنامه‌های ترامپ است، که به تخریب درونی وزارت امور خارجه منجر شده است. برخی BFF را «دولت پنهان MAGA» نامیده‌اند، اما «سایمون هنکینسون» -یکی از بنیان‌گذاران BFF و پژوهشگر بنیاد هریتیج- این برچسب را رد کرد و گفت که BFF مخالف هرگونه دولت پنهان است و به دنبال بازگرداندن شایسته‌سالاری و برابری فرصت‌هاست. او اتهاماتی مبنی بر اینکه BFF از دیپلمات‌های سفیدپوست ناراضی تشکیل شده که از سیاست‌های تنوع و برابری وزارتخانه احساس محرومیت می‌کنند، رد کرد و افزود که زنان کارمند در وزارت، در دو دهه گذشته با نرخ بالاتری ارتقا یافته‌اند.

BFF از مدل جامعه فدرالیست، شبکه‌ای محافظه‌کار که قضات موردنظر ترامپ را در دوره اول او تأمین کرد، الهام گرفته و قصد دارد نفوذ مشابهی در وزارت امور خارجه ایجاد کند. این تغییرات پرسنلی کمتر از اقدامات دیگر وزارت، مانند تعطیلی آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID) با بودجه ۴۴ میلیارد دلار یا همکاری در برنامه‌های اخراج و لغو ویزای دانشجویان معترض، توجه عمومی را جلب کرده است. مارکو روبیو -وزیر امور خارجه- از لغو هزاران ویزای دانشجویی خبر داد، که انتقادهایی را در پی داشت.

«گرگوری میکز» -عضو ارشد دموکرات کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان- روبیو را به جایگزینی حرفه‌ای‌ها با وفاداران سیاسی متهم کرد و انتصاب اولوسکی به جای «مارسیا برنیکت» -دیپلمات سیاه‌پوست با تجربه- را نمونه‌ای برجسته دانست. او تأکید کرد که این اقدام تجربه و صداقت را قربانی کرده است. «جین شاهین» -سناتور دموکرات- اخراج دیپلمات‌های غیرحزبی با دهه‌ها تجربه را برای امنیت ملی زیان‌بار خواند. انتصاب «دارن بیتی» که پس از ارتباط با ناسیونالیست‌های سفید در سال ۲۰۱۸ از تیم ترامپ کنار رفت، به‌عنوان معاون موقت وزیر نیز جنجال‌برانگیز بود، اما روبیو از او به‌دلیل تعهد به توقف برنامه‌های سانسور دفاع کرد. سخنگوی وزارت امور خارجه این تغییرات را پاسخی به کاهش کیفیت این نهاد دانست و گفت که روبیو از رهبری BFF استقبال می‌کند و همه کارکنان باید برنامه‌های ترامپ را اجرا کنند. ترامپ که همواره از «دولت پنهان» انتقاد کرده، با اخراج دیپلمات‌های ارشد و غیروفادار، وزارت را با سیاست‌های خود هم‌راستا کرد. این روند پیش از تحلیف با درخواست کناره‌گیری دیپلمات‌های حرفه‌ای آغاز شد، اقدامی غیرمعمول برای کارکنانی که معمولاً در دولت‌های مختلف می‌مانند. گزارش‌ها حاکی از موج بی‌سابقه بازنشستگی و استعفای دیپلمات‌های با تجربه است که نگران سیاسی شدن این نهاد هستند. /منبع