به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چهرههای تأثیرگذار «ماگا» خواهان توافق با ایران هستند» نوشته بن آرمبراستر (Ben Armbruster) و منتشرشده در ریسپانسیبل استیت کرفت (Responsible Statecraft)، به بررسی فشارهای داخلی و خارجی علیه مذاکرات هستهای آمریکا با ایران پرداخته و نشان میدهد که بخش قابلتوجهی از پایگاه سیاسی ترامپ، از جمله شخصیتهای بانفوذ جریان ملیگرای محافظهکار، از توافق دیپلماتیک با ایران حمایت میکنند و در مقابل، مخالفت جریان نئوکانها و متحدانشان را فاقد پشتوانه مردمی میدانند. در ادامه، خلاصه این مطلب آمده است.
در شرایطی که مذاکرات آمریکا و ایران برای محدودسازی برنامه هستهای تهران در جریان است، موج جدیدی از مخالفتها از سوی جمهوریخواهان تندرو، نئوکانها و متحدان خارجیشان بهویژه در اسرائیل، شکل گرفته است. این جریان، با فشار بر دولت ترامپ خواهان موضعگیری سختگیرانه و غیر واقعگرایانهای است که اساساً شانس رسیدن به هرگونه توافق را از بین میبرد. آنها بهویژه بر مطالبهای چون «پایان کامل غنیسازی اورانیوم توسط ایران» تأکید دارند، موضوعی که حتی در دوره توافق برجام نیز به صورت محدود پذیرفته شده بود و اکنون پس از خروج آمریکا از آن توافق، عملاً غیر قابل پذیرش برای ایران به شمار میرود.
در همین راستا، هفته گذشته تمام سناتورهای جمهوریخواه، به جز رند پاول، نامهای به رئیسجمهور ترامپ ارسال کردند و خواستار آن شدند که هرگونه توافقی با ایران منوط به برچیده شدن کامل ظرفیت غنیسازی شود. این نامه از سوی بسیاری از تحلیلگران به عنوان اقدامی در جهت شکست مذاکرات تفسیر شد. به گفته سینا طوسی، پژوهشگر ارشد در «مرکز سیاست بینالملل»، چنین مطالبهای نه موضعی واقعی برای مذاکره، بلکه «قرص سمی» است که به شکست گفتوگوها منجر خواهد شد.
با این حال، برخلاف تصور نئوکانها، فضای سیاسی و افکار عمومی در آمریکا به نفع دیپلماسی است. بر اساس نظرسنجی مشترک SSRS و دانشگاه مریلند، ۶۹ درصد از مردم آمریکا، از جمله ۶۴ درصد از جمهوریخواهان (یعنی بخش عمدهای از پایگاه رأی ترامپ) از توافقی حمایت میکنند که برنامه هستهای ایران را به مقاصد صلحآمیز محدود کند و شامل نظارتهای شدید باشد. این آمار نشان میدهد که ترامپ در مسیر دیپلماسی با ایران، برخلاف سالهای گذشته، نه تنها حمایت مردمی دارد بلکه پایگاه خودش نیز از چنین رویکردی پشتیبانی میکند.
چهرههای برجسته جریان موسوم به «اول آمریکا» (America First) و حامیان اصلی ترامپ، نیز با جنگ با ایران مخالفاند و از مسیر مذاکره حمایت میکنند. استیو بنن، استراتژیست سابق کاخ سفید و از متحدان وفادار ترامپ، نتایج نظرسنجی اخیر را نشانه «عقلانیت» دانسته است. مارژوری تیلور گرین، نماینده جمهوریخواه مجلس، نیز تأکید کرده که اختلافی میان ترامپ و پایگاه حامیاش وجود ندارد و مشکل از جمهوریخواهان سنتی در کنگره است که در مسیر دیپلماسی کارشکنی میکنند.
تاکر کارلسن، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای رسانهای محافظهکار و نزدیک به ترامپ، بارها هشدار داده که جنگ با ایران به کشته شدن هزاران آمریکایی میانجامد و به طور جدی امنیت ملی را تهدید میکند. او گفته است کسانی که به دنبال درگیری نظامی با ایران هستند، نه متحدان آمریکا بلکه دشمنان آن هستند. به همین ترتیب، چارلی کرک، مجری سرشناس راستگرا، نیز به اشتباهات گذشته مداخلات نظامی اشاره کرده و مخالفت شدید خود را با رویکرد نظامی علیه ایران ابراز داشته است.
کارشناسانی مانند کسی داونپورت از «انجمن کنترل تسلیحات» تأکید کردهاند که حذف کامل ظرفیت غنیسازی ایران نه تنها غیرعملی است، بلکه ضرورتی هم ندارد. به گفته او، با ترکیب درستی از محدودیتهای فنی و مکانیزمهای راستیآزمایی، میتوان از هرگونه انحراف ایران به سمت ساخت سلاح هستهای جلوگیری کرد، بدون آنکه ایران مجبور به برچیدن کامل زیرساختهای خود شود. او تصریح میکند که حذف فیزیکی زیرساختها دانش و توانمندی ایران را از بین نمیبرد، اما میتوان آن را به شکل مؤثری محدود و نظارتپذیر کرد.
در سطح بینالمللی نیز برخی تغییرات چشمگیر رخ داده است. کشورهایی مانند عربستان سعودی که در دوره اوباما از مخالفان جدی توافق با ایران بودند، اکنون از مذاکرات حمایت میکنند تا درگیر تنشهای احتمالی نشوند. به گفته علی واعظ از «گروه بحران بینالمللی»، کشورهای خلیج فارس نمیخواهند قربانی درگیریهای ناشی از شکست دیپلماسی شوند و از اینرو تغییر موضع دادهاند.
در نهایت، تحلیلگران معتقدند که ترامپ با توجه به تسلطش بر حزب جمهوریخواه، حمایت افکار عمومی و همراهی متحدان رسانهای و سیاسی، میتواند بدون ترس از هزینههای سیاسی، به توافقی با ایران برسد. بهگفته رایان کاستلو از «شورای ملی ایرانیان آمریکا»، ترامپ تنها در صورتی به جنگ با ایران کشیده خواهد شد که به خواستههای غیرمنعطف جریان نئوکان تن دهد؛ درحالیکه اکثر آمریکاییها خواهان رهبری بر مبنای دیپلماسی هستند./ منبع



