نیروگاههای هستهای و جنگهای آینده
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان « نیروگاههای هستهای و جنگهای آینده» که بهقلم هنری سوکولسکی (Henry Sokolski) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است، به خطرات ناشی از هدف قرار دادن نیروگاههای هستهای در درگیریهای آینده که میتواند پیامدهای شدید و نگرانکنندهای بههمراه داشته باشد میپردازد. نویسنده با اشاره به افزایش احتمال حملات نظامی به برنامه هستهای ایران، بر لزوم ارزیابی آسیبپذیری نیروگاههای هستهای و تهدیداتی که ممکن است در جنگها بهویژه در صورت هدف قرار دادن این نیروگاهها ایجاد شود، تاکید دارد. در ادامه چکیده این مقاله را میخوانید.
در درگیریهای آینده، نیروگاههای هستهای میتوانند به اهداف نظامی جذابی تبدیل شوند که عواقب خطرناکی بههمراه دارند. با موضع اخیر دونالد ترامپ مبنی بر اینکه سانتریفیوژهای ایران یا «با صلح و آرامش طی یک توافق خاموش خواهند شد» یا «بهطرز بدون توافق از بین خواهند رفت»، احتمال حمله نظامی به برنامه هستهای ایران بهطرز قابلتوجهی افزایش یافته است. این سؤال مطرح میشود که اگر مذاکرات در عمان شکست بخورد، اسرائیل یا ایالات متحده چه هدفی خواهند داشت؟ آیا فقط سانتریفیوژها را هدف قرار میدهند یا نیروگاه بزرگ هستهای ایران در بوشهر نیز در نظر گرفته خواهد شد؟
دو دیدگاه رایج وجود دارد: اول اینکه در یک جنگ مسلحانه، هدف قرار دادن نیروگاه میتواند به دوستان ایالات متحده در خلیج فارس آسیب برساند. دیدگاه دوم این است که در صورت شروع درگیری، هدف قرار دادن نیروگاه یک رویداد نسبتا کوچک خواهد بود. با این حال، مرکز آموزش سیاست عدم اشاعه (NPEC) این فرضیات را در دو بازی جنگی مورد آزمایش قرار داد و نتایج بهدستآمده بسیار متفاوت بود.
در بازی اول که در سال ۲۰۳۷ در اروپای شرقی برگزار شد، روسیه به نیروگاههای هستهای اوکراین حمله کرد و پیام واضحی ارسال کرد: اگر مسکو مایل به انتشار مواد رادیواکتیو عمده باشد، ناتو باید نگران استفاده از سلاحهای هستهای باشد. در بازی دوم که در سال ۲۰۲۶ در شرق آسیا برگزار شد، چین با تحریک کره شمالی به هدف قرار دادن نیروگاه هستهای «کوری» (Kori) در کره جنوبی، بهدنبال ایجاد هرج و مرج بود که منجر به انتشار مواد رادیواکتیو و آواره شدن میلیونها نفر شد.
در یک جمعبندی میتوان گفت که نیروگاههای هستهای در جنگها میتوانند به اهداف نظامی جذابی تبدیل شوند و هدف قرار دادن آنها میتواند همپیمانیها را مختل نموده و عملیات نظامی را به اندازه هدف قرار دادن هر پایگاه نظامی دیگری دچار اختلال کند. از آنجا که هیچ دولتی از جمله ایالات متحده، اوکراین، کره جنوبی و ژاپن بهطور علنی به این خطرات اذعان نکردهاند، ایالات متحده باید فردی را بهعنوان مسئول پاسخگویی به این سوالات منصوب کند و به بررسی آسیبپذیریهای نظامی نیروگاههای بزرگ و کوچک پرداخته و راههای مؤثری برای دفاع از آنها پیدا کند.
در جنگهای آینده، هیچ دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم نیروگاههای هستهای جزئی از اهداف نخواهند بود؛ آنها اهدافی با پیامدهای قابلتوجه خواهند بود. /منبع



