شاید دهه بازگشتهای سیاسی ترامپ به پایان رسیده باشد
چالشهای داخلی و خارجی، چشمانداز احیای سیاسی ترامپ را تضعیف کردهاند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «شاید دهه بازگشتهای سیاسی ترامپ به پایان رسیده باشد»، نوشته راس داوت (Ross Douthat) و منتشرشده در نیویورک تایمز (New York Times)، چشمانداز سیاسی دونالد ترامپ را در آستانه انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ و تأثیر همزمان جنگ با ایران، افکار عمومی و رقابتهای انتخاباتی بر آینده دولت او بررسی میکند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
دونالد ترامپ طی یک دهه گذشته بارها توانسته است از بحرانهای سیاسی، قضایی و انتخاباتی عبور کند و موقعیت خود را بازیابد، اما مجموعه تحولات کنونی نشان میدهد که این الگوی تکرارشونده ممکن است دیگر مانند گذشته کارآمد نباشد. کاهش محبوبیت، فرسایشیشدن درگیری با ایران و افزایش آسیبپذیری جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای، شرایطی را رقم زده که میتواند موقعیت سیاسی رئیسجمهور را بهطور جدی تحتتأثیر قرار دهد.
اگرچه ترامپ تا پایان دوره ریاستجمهوری خود در سال ۲۰۲۸ در قدرت باقی خواهد ماند، اما بقای سیاسی صرف با حفظ نفوذ سیاسی تفاوت دارد. تداوم قدرت او به توانایی جمهوریخواهان در حفظ اکثریت سنا و جلوگیری از شکست سنگین در انتخابات میاندورهای وابسته است. از دست رفتن سنا، آزادی عمل دولت در دو سال پایانی را محدود کرده و زمینه را برای افزایش فشارهای سیاسی و تقویت جایگاه دموکراتها فراهم خواهد کرد.
یکی از مهمترین متغیرهای تعیینکننده، سرنوشت مذاکرات با ایران است. دولت آمریکا ماههاست وعده دستیابی به توافقی با تهران را مطرح کرده و همچنان امیدوار است پیش از انتخابات میاندورهای به نتیجه برسد. دستیابی به توافق، حتی اگر امتیازهای قابلتوجهی به ایران بدهد، میتواند از طریق کاهش تنشهای منطقهای و پایین آمدن قیمت انرژی، بخشی از نارضایتی افکار عمومی را کاهش داده و موقعیت سیاسی دولت را بهبود بخشد.
با این حال، تهران نیز از شرایط سیاسی آمریکا آگاه است و انگیزه دارد روند مذاکرات را به تأخیر بیندازد. هرچه زمان به انتخابات نزدیکتر شود و احتمال تضعیف جمهوریخواهان افزایش یابد، قدرت چانهزنی ایران نیز بیشتر خواهد شد. در چنین شرایطی، دولت آمریکا ممکن است ناچار شود میان پذیرش توافقی با امتیازهای گسترده یا ادامه بنبست دیپلماتیک یکی را انتخاب کند؛ وضعیتی که هر دو گزینه هزینههای سیاسی قابلتوجهی برای کاخ سفید به همراه دارد.
همزمان، کاهش محبوبیت ترامپ میتواند بر آینده حزب جمهوریخواه نیز اثر بگذارد. اگر میزان حمایت عمومی از او به سطحی برسد که دیگر نتواند بر آرای نامزدهای جمهوریخواه تأثیر بگذارد، احتمال شکلگیری رقابتهای زودهنگام برای دوران پس از ترامپ افزایش خواهد یافت. در مقابل، حفظ سطح قابلقبولی از محبوبیت، حتی بدون رشد چشمگیر، میتواند امید جمهوریخواهان به تداوم حضور در کاخ سفید پس از پایان دولت کنونی را زنده نگه دارد.
در مجموع، آینده سیاسی ترامپ بیش از هر زمان دیگری به تعامل میان سیاست خارجی و تحولات داخلی گره خورده است. نتیجه مذاکرات با ایران، وضعیت جنگ، روند افکار عمومی و عملکرد جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای، تعیین خواهد کرد که آیا ترامپ بار دیگر قادر به تغییر معادلات سیاسی خواهد بود یا اینکه این دوره، پایان چرخه بازگشتهای سیاسی او محسوب میشود./منبع
