پیت هگست باید همین حالا کناره‌گیری کند

رؤسای پیشین معمولاً افرادی را برای رهبری پنتاگون انتخاب می‌کردند که احترام کامل به ساختار و پرسنل نیروهای مسلح قائل باشند، چرا که افکار عمومی آمریکا نسبت به هرگونه نشانه کم‌توجهی به شجاعت و فداکاری سربازان حساس است. اما این بار گزینه‌ای به کاخ سفید ارسال شد که به‌نظر می‌رسد خصومت قدیمی با نهاد نظامی دارد؛ پیت هگست، که باوجود خدمت در ارتش صرفاً تا درجه میجر پیش رفته و با خروج از ساختار نظامی، پر از تلخی و خشم نسبت به آن شده است. او به‌عنوان وزیری انتخاب شد که بدتر از هر گزینه‌ای است.

هگست در زمان تصدی خود بارها مرتکب خطاهایی شد؛ از اشتباهات امنیتی گرفته تا کشمکش بیهوده با رسانه‌ها و اعتراض‌های حسادت‌آلود، به‌ویژه درباره مدال‌های سناتور مارک کلی، که رتبه و تجربه نظامی بسیار بالاتری دارد. او زمانی بیش از هشتصد افسر ارشد را به سالن گردهمایی کشاند و سخنرانی طولانی و بدون فایده‌ای برایشان ایراد کرد؛ حرکتی که از نظر نگارنده هم بی‌احترامی بود و هم خجالت‌آور، مانند دانش‌آموزی که پس از بیست سال به‌عنوان مدیر مدرسه بازمی‌گردد و شکایت‌های دوران نوجوانی‌اش را به معلمان سابقش بازگو می‌کند.

چالش اصلی اما فراتر از درگیری لفظی با کارکنان بود. گزارش اخیر واشنگتن‌پست حاکی است که در ماه سپتامبر گذشته هگست دستور داد تا بازماندگان نخستین حمله به قایق‌های حامل مواد مخدر که به ادعای دولت تحت کنترل گروه‌های تروریستی بوده‌اند، کشته شوند. اگر این گزارش درست باشد، این «دستور بدون اغماض» نه‌تنها خلاف قانون داخلی آمریکاست، بلکه مغایر با حقوق بین‌الملل نیز خواهد بود. کاخ سفید در اقدامی معمولی از پذیرش صریح این ادعا طفره رفت و سپس پذیرفت که حمله دوم در واقع صورت گرفته، اما آن را به دستور فرمانده عملیات ویژه، عمر بردلی نسبت داد و مدعی شد هگست تنها مجوز صادر کرده بود. چنین ادعایی برای بسیاری پذیرفتنی نیست؛ چرا که بردلی به‌خوبی با قوانین درگیری نظامی آشناست و بعید است بدون چراغ سبز سیاسی، دستور چنین حمله‌ای را صادر کرده باشد.

در صورتی که یا هگست یا بردلی این دستور را داده باشند، هردو ممکن است در زمره مرتکبان قتل یا جنایت جنگی قرار بگیرند. در دوران پس از جنگ جهانی دوم، آمریکا و متحدانش حتی افسران دشمن را به‌خاطر رفتار مشابه تحت محاکمه قرار دادند. با این حال واکنش هگست به این اتهامات، حاکی از بی‌تفاوتی و توهین بود؛ او در شبکه اجتماعی ایکس تصویری کارتونی از لاک‌پشتی کودکانه منتشر کرد که در نقش یک نیروی ویژه به قایق‌ها حمله می‌کند و در کنار آن نوشت: «برای فهرست آرزوهای کریسمس…» این پست همراه با برچسب فرماندهی جنوبی ارتش ایالات متحده که مسئول اجرای این حملات بود، منتشر شد؛ به‌گونه‌ای که گویی هدف قرار دادن و کشتن بازماندگان عملی شوخی‌آمیز تلقی شده است.

انتشار چنین محتوایی پس از اتهام قتل، نه نشانه شجاعت و مسئولیت، بلکه نمایانگر بی‌احترامی، بی‌مسئولیتی و استهزاء به ­قواعد اخلاقی و حقوقی است. انتشار این میم به‌عنوان واکنشی جدی می‌تواند وجهه آمریکا در عرصه بین‌المللی را مخدوش کند و اعتماد به رهبری نظامی را خدشه‌دار سازد.

با وجود رفتارها و تصمیمات بحث‌برانگیز هگست، برخی اعضای تیم پنتاگون، مانند دن دریسکول، وزیر ارتش تلاش کرده‌اند اداره امور حساس، مانند پرونده اوکراین، را خود بر عهده بگیرند و از اعتبار دستگاه دفاعی دفاع کنند. اما با وجود تلاش برای دور نگه‌داشتن هگست از میز بحث‌ها، اختیار قانونی او برای فرماندهی نظامی همچنان باقی است؛ یعنی حتی اگر در اتاق‌های سیاسی حضور نداشته باشد، توان صادرکردن دستور حمله و به‌خطر انداختن جان سربازان و غیرنظامیان را دارد. این تناقض میان قدرت رسمی و بی‌کفایتی شخصی، خطر واقعی محسوب می‌شود.

در نهایت با توجه به شایستگی‌های لازم برای این مقام، آشنایی با ساختار نظامی، تجربه، قضاوت درست و احترام به نیروهای مسلح، هگست شایسته نیست. بسیاری بر این باورند که او مدت‌ها پیش باید برکنار می‌شد و اکنون با فشار عمومی و سیاسی، زمان آن فرا رسیده است. / منبع