شورش زنان جمهوری‌خواه

مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، دیدگاه‌های خاصی درباره تفاوت‌های جنسیتی دارد. در یک پادکست، همسرش، کلی جانسون، گفت که همسرش همیشه می‌گوید مردها و زن‌ها در این تفاوت دارند که مردها می‌توانند مسائل را تفکیک کنند. او این تفاوت‌ها را به‌طور استعاری با مشابه دانستن مغز مردها به وافل و مغز زن‌ها به اسپاگتی توضیح داد. این دیدگاه‌های جنسیتی، شاید توضیح‌دهنده تمایل جانسون به عدم تقسیم قدرت با همکاران زن خود باشد. در حال حاضر ۳۳ زن جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان حضور دارند، اما هیچ‌یک از آن‌ها رئیس کمیته انتخابی نیستند (فقط یک زن دارای پست تشریفاتی ریاست کمیته است). این موضوع به انتقاد مارجری تیلور گرین، نماینده مستعفی، دامن زده که گفته مردهای جمهوری‌خواه ضعیف هستند و از قدرت گرفتن زنان جمهوری‌خواه می‌ترسند.

این نارضایتی تنها مختص گرین نیست. یک شورش غیرمنتظره در میان زنان جمهوری‌خواه در حال شکل‌گیری است؛ زنانی که به‌طور کلی طرفدار فمینیسم نیستند اما از برخورد با سقف شیشه‌ای و طرد شدن توسط جانسون خشمگین هستند. با توجه به این‌که جانسون به حمایت این زنان نیاز دارد، این وضعیت عجیب‌تر می‌شود. جمهوری‌خواهان تنها ۲۲۰ کرسی دارند که تنها دو کرسی بیشتر از ۲۱۸ کرسی مورد نیاز است. جانسون، مانند مقام پیشین خود، کوین مک‌کارتی، به‌خوبی می‌داند که از دست دادن حتی تعداد کمی از حمایت‌ها می‌تواند به از دست دادن مقامش منجر شود.

با این حال، به‌رغم این وضعیت شکننده، جانسون بارها با همکاران زن خود به‌ویژه در مسائل مربوط به انتشار اسناد اپستین و ممنوعیت معاملات سهام در کنگره درگیر شده است. همچنین، شش زن جمهوری‌خواه علیه جانسون برای حمایت از محکومیت نماینده جمهوری‌خواه کوری میلز به‌دلیل اتهامات سوءرفتار با زنان، به مخالفان پیوسته‌اند. حتی وقتی زنان در میان جمهوری‌خواهان بالا می‌آیند، باز هم با تحقیر مواجه می‌شوند. جانسون از لیزا مک‌کین که هم‌پیمان اوست و رئیس کنفرانس جمهوری‌خواهان است، به‌عنوان فردی که برای تهیه غذای روز شکرگزاری بهترین انتخاب است، تمجید کرده است، که نشان‌دهنده تمایل او به دیدن زنان به‌عنوان آشپز و نه همکار است.

این رفتارهای جانسون نه‌تنها به‌عنوان یک تمایلات شخصی زن‌ستیزانه تفسیر می‌شود، بلکه به‌طور کلی نماد بازگشت به سیاست‌های ضدزن در داخل حزب جمهوری‌خواه است. سیاست‌های فرهنگی دونالد ترامپ به واکنش‌گرایانی قدرت داده که به‌دنبال بازگرداندن دستاوردهای زنان در محیط‌های کاری هستند. به‌تازگی، بنیاد هریتج که مرکزی مهم برای سیاست‌های فرهنگی راست‌گرایانه است، اسکات ینور را به‌عنوان رئیس مرکز مطالعات آمریکایی برای ترویج تبعیض جنسی و استخدام فقط سرپرستان مرد خانواده استخدام کرده است. این نوع سیاست‌ها، همراه با جشن‌های آنلاین از زنانی که به هنجارهای جنسیتی پایبند هستند و نقش‌های سنتی زنان را در خانه حفظ می‌کنند، رواج یافته است.

در این میان، حتی برخی از زنان جمهوری‌خواه که به‌طور اصولی طرفدار فمینیسم نیستند، با وجود مخالفت‌های خود با آزادی‌های مربوط به باروری و دیگر اقدامات برای برابری جنسیتی، همچنان انتظاراتی از بالارفتن در سطوح سیاسی دارند. این نشان‌دهنده نوعی فمینیسم محدود است که بر مبنای منافع شخصی زنان جمهوری‌خواه شکل گرفته است و یادآور می‌شود که حتی این زنان نیز انتظار دارند جایگاهی در میان رهبران حزب داشته باشند./ منبع