آینده حضور نظامی ایالات متحده در آمریکای لاتین
بر استمرار و گسترش حضور نظامی ایالات متحده و سیاستهای دولت ترامپ عاقبت خوبی ندارد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آینده حضور نظامی ایالات متحده در آمریکای لاتین» نوشته جان هالتیوانگر (John Haltiwanger) در فارن پالیسی (Foreign Policy) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی حضور نظامی ایالات متحده در منطقه و تأثیرات آن بر روابط ایالات متحده با کشورهای آمریکای لاتین، بهویژه پس از اقدامات اخیر ایالات متحده در ونزوئلا میپردازد. یادداشت بر استمرار و گسترش حضور نظامی ایالات متحده در منطقه تأکید دارد و سیاستهای دولت ترامپ را در این زمینه مورد بررسی قرار میدهد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
پس از حمله شبانه نیروهای ویژه ایالات متحده به ونزوئلا و دستگیری نیکولاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، یک واقعیت جدید و نگرانکننده در آمریکای لاتین شکل گرفت. این عملیات نظامی یکجانبه، نخستین حمله مستقیم ایالات متحده به یک کشور آمریکای جنوبی بود و نگرانیهای بسیاری را در این منطقه برانگیخت. سیاستهای دولت ترامپ بهویژه در مورد ونزوئلا و کشورهای هممرز مانند کوبا و مکزیک، این احساس را ایجاد کرده که هیچ کشوری در این منطقه برای ایالات متحده محدودیتی ندارد.
دولت ترامپ، با تغییر توجیهات خود برای اقداماتی همچون مبارزه با «نارکوترووریسم» و تلاش برای کنترل منابع نفتی ونزوئلا، نگرانیهای جدیدی را در کشورهای آمریکای لاتین ایجاد کرده است. این در حالی است که برنامهریزان نظامی در منطقه در حال بحثهای بیسابقهای در مورد امنیت ملی و آسیبپذیریهای خود در برابر ایالات متحده هستند و در پی تنوع منابع تأمین و استقلال تکنولوژیک میباشند.
بهرغم تغییرات در اولویتهای دولت ترامپ و بحرانهای داخلی این کشور، حضور نظامی ایالات متحده در حوزه کارائیب و آمریکای لاتین همچنان پررنگ است. ترامپ بهوضوح اعلام کرده که منطقه باید تحت کنترل واشنگتن باقی بماند، حتی اگر این امر بهمعنای درگیری با متحدان یا نقض قوانین بینالمللی باشد. دولت ترامپ همچنین بر این تأکید دارد که سلطه آمریکا در نیمکره غربی دیگر هرگز مورد سوال قرار نخواهد گرفت. این دکترین جدید تحت عنوان «دکترین ترامپ» در استراتژی دفاع ملی جدید ایالات متحده نیز بازتاب داشته است.
از زمانی که حمله به مادورو انجام شد، ایالات متحده همچنان حضور نظامی خود را در این منطقه تقویت کرده است و هزاران نیرو و ناو جنگی را در کارائیب مستقر کرده است. علاوه بر این، برخی پایگاههای نظامی قدیمی در پورتوریکو نیز دوباره فعال شدهاند که نشاندهنده برنامههای بلندمدت ایالات متحده در منطقه است. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که ایالات متحده تا زمانی که ترامپ رئیسجمهور باشد، در این منطقه حضور دائمی خواهد داشت.
پس از حمله به مادورو، ترامپ تهدیدات خود را به سمت کشورهای دیگر آمریکای لاتین مانند کوبا، مکزیک و کلمبیا گسترش داده است. بسیاری از رهبران این کشورها از اقدامات و سخنان ترامپ نگران شدهاند. در همین حال، برخی از کارشناسان معتقدند که ایالات متحده ممکن است از نیروی نظامی خود برای اعمال تغییرات در کشورهای مانند کوبا و نیکاراگوئه استفاده کند، اما احتمالاً این اقدامات شامل حملات گسترده یا اشغال نخواهد بود و بهجای آن، تمرکز بر فشارهای هدفمند و استفاده از دیپلماسی قایقهای جنگی خواهد بود.
با وجود این تهدیدات، کارشناسان بر این باورند که ایالات متحده بهدلیل حساسیتهای بینالمللی و مخالفتهای داخلی تمایلی به استفاده از نیروی نظامی در کشورهایی چون مکزیک و کلمبیا نخواهد داشت. در حالی که ترامپ همچنان تهدیدات خود را ادامه میدهد، برخی از تحلیلگران معتقدند که ایالات متحده در حال حاضر تمرکز خود را بر حفظ حضور در ونزوئلا و مدیریت بحران نفتی این کشور دارد. با این حال، عدم شفافیت در برنامههای بلندمدت ایالات متحده در آمریکای لاتین و مخالفتهای داخلی، احتمالاً باعث کندی در اجرای این سیاستها خواهد شد.
در پایان، این سوال همچنان مطرح است که آیا حضور نظامی ایالات متحده در منطقه قادر خواهد بود اهداف ترامپ را در ونزوئلا و دیگر کشورهای آمریکای لاتین محقق سازد یا خیر، و اینکه آیا این اقدامات باعث بیثباتی بیشتر در این منطقه خواهد شد./ منبع



