هفته بزرگ ترامپ در غرب آسیا و چالش‌های او در جبهه‌های دیگر سیاست

هفته سیاسی ترامپ با سفر سریع او به منطقه برای جشن گرفتن آتش‌بس و آزادی آخرین گروگان‌های اسرائیلی آغاز شد؛ ابتکاری که به‌عنوان اولین دستاورد ملموس سیاست خارجی دولت دوم ترامپ توصیف می‌شود. با این‌ حال، این موفقیت تنها مرحله ابتدایی از فرآیندی طولانی با چالش‌های اجرایی بسیار تلقی می‌شود. تصاویری از بازگشت هزاران فلسطینی به خانه‌های ویران‌شده و استقبال خانواده‌های اسرائیلی از گروگان‌های آزادشده، بازتابی از نقطه امیدی کوتاه‌مدت پس از دو سال جنگ خونین بود. اگرچه ترامپ بیش از هر رئیس‌جمهور اخیر آمریکا در آغاز دوره خود بر دیپلماسی غرب آسیا سرمایه‌گذاری کرده، اما حل موضوعاتی چون خلع سلاح حماس و آینده حکمرانی در غزه همچنان در هاله‌ای از ابهام است.

سفر ترامپ بیشتر جنبه ارتباطی و نمادین داشت تا محتوایی. او بیش از ۲۴ ساعت در مسیر هوایی بود و تنها دوازده ساعت را در دو کشور گذراند؛ بیشتر آن را برای سخنرانی در کنست اسرائیل و نشست شرم‌الشیخ صرف کرد. من این سبک را ادامه منطق شخصی ترامپ در «تسلط بر روایت» می‌داند؛ ویژگی‌ای که به‌گفته او می‌تواند در کنترل افکار عمومی سودمند باشد، هرچند عدم تمرکز بر پیگیری اجرایی، ضعف اصلی چنین رویکردی است. مقایسه‌ای میان این سفر و سفر جو بایدن در سال ۲۰۲۲ نشان می‌دهد که ترامپ برخلاف پیشینیان خود، غرب آسیا را در مرکز سیاست خارجی آمریکا قرار داده، اما احتمال شکست در پیاده‌سازی واقعی برنامه‌ها زیاد است. قرار است دیدار محمد بن‌سلمان از واشنگتن نیز این تمرکز بر سیاست منطقه‌ای را تداوم بخشد.

در سیاست داخلی، دولت ترامپ در نیمه دوم سال ۲۰۲۵ با فشارهای سنگینی روبه‌روست: تعطیلی گسترده دولت در هفته سوم خود ادامه دارد و در نتیجه اختلافات میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها بر سر بودجه، بخش‌های اجرایی و خدمات عمومی فلج شده است. در کنار آن، تنش‌های رو‌به‌افزایش میان آمریکا و چین بر سر تعرفه‌ها و بازار، افزایش نگرانی‌ها از رکود جهانی را موجب شده است. همچنین اجرای سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی و اعزام گارد ملی به شهرهای بزرگ سبب تشدید شکاف‌های اجتماعی شده است.

در سیاست خارجی، علاوه بر غرب آسیا، واشنگتن با بحران‌های متعدد مواجه است؛ از جمله حملات محدود دریایی علیه هدف‌های مظنون ونزوئلایی که مسائل قانونی آن محل مناقشه است، و نیز بن‌بست طولانی در حل مناقشه روسیه و اوکراین. این شرایط، همراه با کاهش محبوبیت ترامپ در نظرسنجی‌های داخلی، پرسش‌هایی درباره توان او برای پیشبرد پروژه‌های بزرگ‌تر در غرب آسیا ایجاد کرده است. سفر ترامپ نشانه جاه‌طلبی و انرژی بالای او برای تغییر مناسبات غرب آسیا است، اما موفقیت نهایی مستلزم ثبات سیاسی در داخل و انسجام میان نهادهای تصمیم‌گیر در سیاست خارجی آمریکاست./ منبع