چرا آمریکایی‌ها دیگر به رسانه‌های جمعی اعتماد ندارند؟
اعتماد آمریکایی‌ها به رسانه‌های جمعی کاهش یافته و شکاف حزبی در برداشت از عملکرد رسانه‌ها عمیق‌تر شده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا آمریکایی‌ها دیگر به رسانه‌های جمعی اعتماد ندارند؟» نوشته نیک کاتوگیو (Nick Catoggio) در دیسپچ (Dispatch) منتشر شده است. این یادداشت با بررسی روند اعتماد عمومی به رسانه‌های جمعی در آمریکا نشان می‌دهد که کاهش اعتماد دیگر محدود به یک جناح سیاسی نیست و تغییر الگوهای مصرف خبر، قطبی‌شدن جامعه، گسترش رسانه‌های حزبی و شبکه‌های اجتماعی و برداشت متفاوت دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان از عملکرد رسانه‌ها، شکاف میان جامعه و رسانه‌های سنتی را عمیق‌تر کرده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
اعتماد عمومی به رسانه‌های جمعی در آمریکا طی سال‌های اخیر کاهش یافته و این روند دیگر محدود به یک جناح سیاسی نیست. اگرچه جمهوری‌خواهان سال‌ها از بی‌اعتمادی شدید به رسانه‌های جریان اصلی برخوردار بوده‌اند، اکنون بخشی از دموکرات‌ها نیز به این نتیجه رسیده‌اند که رسانه‌ها دیگر نماینده قابل اتکایی برای سنجش واقعیت سیاسی نیستند. این تغییر، نشانه عمیق‌تر شدن شکاف میان جامعه آمریکا و نهادهای سنتی اطلاع‌رسانی است و در عین حال نشان می‌دهد که مفهوم «رسانه قابل اعتماد» بیش از گذشته تحت تأثیر گرایش‌های سیاسی مخاطبان قرار گرفته است.
یکی از نکات مهم، تغییر الگوی اعتماد جمهوری‌خواهان است. بی‌اعتمادی تاریخی این جریان به رسانه‌های جریان اصلی همچنان پابرجاست، اما نشانه‌هایی از افزایش اعتماد نسبی در میان بخشی از محافظه‌کاران دیده می‌شود؛ به‌ویژه کسانی که از دونالد ترامپ فاصله گرفته‌اند یا نسبت به عملکرد جریان پوپولیستی حزب جمهوری‌خواه تردید پیدا کرده‌اند. در مقابل، کاهش اعتماد در میان دموکرات‌ها بیشتر به این تصور مربوط می‌شود که رسانه‌ها در برابر رفتار و سیاست‌های دولت ترامپ به اندازه کافی سخت‌گیر نیستند و در برخی موارد، استانداردهای متفاوتی نسبت به دولت‌های دموکرات اعمال می‌کنند.
این وضعیت تا حدی نتیجه تغییر ساختار رسانه‌ای آمریکا نیز هست. گسترش اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های مستقل، انحصار نسبی رسانه‌های سنتی بر تولید و توزیع اخبار را از میان برده است. مخاطبان اکنون می‌توانند به سرعت منابعی را پیدا کنند که با باورهای سیاسی آنان سازگار است. الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی نیز با تقویت محتوای مورد علاقه کاربران، شکل‌گیری محیط‌های اطلاعاتی جداگانه و تقویت گرایش‌های سیاسی را آسان‌تر کرده‌اند. در نتیجه، مسئله فقط اعتماد یا بی‌اعتمادی به یک رسانه خاص نیست؛ بلکه مخاطبان خبر را از شبکه‌هایی دریافت می‌کنند که پیشاپیش با هویت سیاسی آنان همخوانی دارد.
از سوی دیگر، کاهش اعتماد نشان‌دهنده یک تناقض مهم است. بخشی از جناح راست سیاسی رسانه‌ها را به دلیل «ضدترامپ» بودن غیرقابل اعتماد می‌داند، در حالی که بخشی از جناح چپ سیاسی دقیقاً به دلیل آنکه رسانه‌ها ترامپ و دولت او را به اندازه کافی محکوم نمی‌کنند، از آن‌ها فاصله گرفته است. بنابراین رسانه‌ها از دو سوی طیف سیاسی با انتقاد مواجه‌اند، اما دلایل این بی‌اعتمادی کاملاً متفاوت است.
در چنین شرایطی، مرز میان خبر، تحلیل و تفسیر سیاسی نیز اهمیت بیشتری پیدا کرده است. رشد رسانه‌های حزبی و محتوای هیجانی، تشخیص واقعیت از تفسیر را دشوارتر کرده و رسانه‌های جریان اصلی را نیز با بحران اعتبار روبه‌رو ساخته است. مسئله اصلی برای آینده، بازسازی اعتماد عمومی و ایجاد استانداردهایی است که مخاطبان آن‌ها را مستقل از گرایش سیاسی خود معتبر بدانند. در غیر این صورت، فضای رسانه‌ای آمریکا بیش از پیش به مجموعه‌ای از جوامع اطلاعاتی جدا از یکدیگر تبدیل خواهد شد که هر کدام واقعیت سیاسی متفاوتی را دنبال می‌کنند./ منبع