نبرد جناحها در واشنگتن؛ راهکارهای اروپا برای اثرگذاری بر سیاست خارجی آمریکا
شکاف میان جناحهای امنیتی کاخ سفید فرصتی استثنایی برای اروپا فراهم کرده تا با یکپارچگی، مانع از تحمیل سیاستهای یکجانبه واشنگتن شود.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی تحلیلی با عنوان «نبرد جناحها در واشنگتن؛ راهکارهای اروپا برای اثرگذاری بر سیاست خارجی آمریکا» به قلم مایدا روگه (Majda Ruge) در شورای روابط خارجی اروپا (European Council on Foreign Relations) منتشر شده است. نویسنده با اشاره به رقابت سه جریان فکری در دولت ترامپ، استدلال میکند که آسیبپذیریهای نظامی اخیر آمریکا اهرمهای چانهزنی جدیدی در اختیار قاره سبز قرار داده که تنها در سایه وحدت و پرهیز از تفرقه کارایی خواهند داشت. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
رقابت سه جریان فکری در حلقه پیرامونی دونالد ترامپ، شامل مدافعان خویشتنداری نظامی، اولویتدهندگان به مهار چین و حامیان برتریطلبی جهانی آمریکا، سیاست خارجی واشنگتن را به ملغمهای ناپایدار از بداههپردازیهای ریاستجمهوری و دستورکارهای متناقض بروکراتیک تبدیل کرده است. در حالی که اولویتدهندگان خواهان خروج از تعهدات اروپایی و تمرکز بر شرق آسیا هستند، برتریطلبان با تشدید تنش در غرب آسیا و آغاز جنگ با ایران، امنیت انرژی و ثبات اقتصادی اروپا را به خطر انداختهاند. در این میان، قاره سبز میان کاهش تعهدات امنیتی آمریکا از یکسو و انتظار برای پیروی کامل سیاسی و خرید تسلیحاتی از سوی دیگر معلق مانده است.
پرسشنامه اخیر پنتاگون به متحدان ناتو این تضاد ساختاری را به نمایش گذاشت. واشنگتن از اروپاییها خواسته است که ضمن ارتقای توان دفاعی متعارف برای جبران خروج احتمالی نیروهای آمریکایی، خرید از شرکتهای تسلیحاتی ایالات متحده را ادامه دهند، پایگاههای خود را در خدمت اهداف جنگی واشنگتن در غرب آسیا بگذارند و از رویکردهای مداخلهگرایانه آمریکا حمایت کنند. به این ترتیب، دولت ترامپ در تلاش است ضمن سلب مسئولیتهای امنیتی سنتی خود در چارچوب ناتو، کلیه امتیازات سلطه هژمونیک، از جمله تبعیت کامل متحدان و وابستگی تسلیحاتی آنها را حفظ کند.
با وجود این فشارها، تحولات اخیر اهرمهای نفوذ بیسابقهای در اختیار کشورهای اروپایی قرار داده است. درگیریهای نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس، پایگاههای منطقهای واشنگتن را بهشدت آسیبپذیر و پرهزینه کرده و ارزش لجستیکی و جغرافیایی استقرار در خاک اروپا را برای پرتاب قدرت جهانی پنتاگون افزایش داده است. علاوه بر این، کاهش ذخایر تسلیحاتی ارتش آمریکا ضرورت تقویت توان تولید صنایع دفاعی اروپا را بیش از پیش نمایان ساخته است. این تغییر موازنه نشان میدهد که واشنگتن در شرایط فعلی بیش از گذشته به زیرساختها و تسهیلات استقراری اروپا وابسته است.
بزرگترین مانع اروپا در استفاده از این فرصت تاریخی، تداوم تفرقه درونی و گرفتارشدن در راهبرد «تفرقهبینداز و حکومتکن» کاخ سفید است. ارسال ۲۷ پاسخ جداگانه به ارزیابی پنتاگون موجب شد واشنگتن با تهدید به انتقال پایگاهها، اعضا را در برابر یکدیگر قرار دهد. اروپا گرچه در زمینههایی نظیر بازدارندگی هستهای و پدافند موشکی همچنان وابسته است، اما تنها با اتخاذ موضعی یکپارچه میتواند ترامپ و جانشینان احتمالی او را متقاید کند که حفظ امتیازات رهبری مستلزم پایبندی به تعهدات امنیتی متقابل است./ منبع