ایالات متحدهداخلیسیاسی

چقدر دونالد ترامپ اهمیت می‌دهد که در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز شود؟

خودشیفتگی ترامپ باعث می‌شود شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای را به عنوان اثبات ضرورت حضور خود تلقی کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت «چقدر دونالد ترامپ اهمیت می‌دهد که در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز شود» نوشته جان فریدلند (Jonathan Freedland) در روزنامه گاردین (The Guardian)، به تحلیل رفتارها و سیاست‌های رئیس‌جمهور ایالات متحده می‌پردازد که چگونه با تصمیمات جنجالی و خودمحورانه خود، حزب جمهوری‌خواه را در آستانه یک شکست انتخاباتی قرار داده است. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.

روند تحولات سیاسی ایالات متحده در آستانه برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای نشان می‌دهد که سیاست‌ها و تصمیمات رئیس‌جمهور مستقر نه‌تنها کمکی به بهبود جایگاه حزب حاکم نکرده، بلکه بستر مناسبی برای نارضایتی عمومی فراهم ساخته است. تعهدات برآورده‌نشده اقتصادی، پیامدهای تورمی و رویکرد جنجالی در حمایت از طرح‌های زیرساختی و مراکز داده، پایگاه رأی حزب جمهوری‌خواه را با چالش جدی مواجه کرده است. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که مجموعه اقدامات دولت، موقعیت حزب متبوع رئیس‌جمهور را در خطر سقوط آراء قرار داده و موقعیت نامزدهای همسو را متزلزل کرده است.

با وجود این خطرات آشکار انتخاباتی، شواهد حاکی از آن است که رهبر کاخ سفید نگرانی چندانی از بابت شکست احتمالی حزب خود در این رقابت‌ها ندارد. ساختار قدرت در واشنگتن و مصونیت‌های گسترده‌ای که نهادهای عالی قضایی برای رئیس‌جمهور ایجاد کرده‌اند، موجب شده است تا ابزارهای نظارتی و تحقیق کنگره تهدیدی جدی برای ساختار اجرایی محسوب نشوند. علاوه بر این، ویژگی‌های شخصیتی و خودشیفتگی مفرط سیاسی به گونه‌ای است که شکست احتمالی حزب در انتخابات را نه به عنوان شکست سیاست‌های دولت، بلکه به عنوان دلیلی بر اثبات این مدعا تفسیر می‌کند که جمهوری‌خواهان بدون حضور شخص او توان پیروزی ندارند.

تداوم این وضعیت نشان می‌دهد که تحولات سیاسی کلان تحت‌الشعاع منافع فردی و نگاه ابزاری به ساختارهای حزبی قرار گرفته است. در شرایطی که جامعه با فشارهای معیشتی و چالش‌های اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند، راهبردهای انتخاباتی بیش از آنکه بر پایه پاسخگویی به مطالبات رأی‌دهندگان بنا شده باشد، بر حفظ انحصار قدرت و بازآفرینی روایت‌های شخصی استوار است. این رویکرد، چشم‌انداز تعادل قوا در کنگره را در هاله‌ای از ابهام قرار داده و شکاف میان بدنه اجتماعی و نخبگان سیاسی را عمیق‌تر کرده است./ منبع

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا