ایالات در حال ظهور، جنوب جهانی، و رقابت قدرت‌های بزرگ

قدرت‌های جهانی در حال تغییر هستند و با ادامه رشد کشورهای جنوب جهانی، آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای در حال اظهار نظر در خصوص نفوذ ژئوپلیتیکی خود هستند.

از نظر تاریخی، ایالات متحده نقشی غالب در شکل‌دهی به سیاست‌های جهانی و نظم بین‌المللی ایفا کرده است، اما این روند در حال تغییر است، به‌ویژه با رشد اقتصادی و سیاسی کشورهای جنوب جهانی مانند برزیل، هند، عربستان و دیگر کشورها. این کشورها اکنون بخش عمده‌ای از اقتصاد جهانی را تشکیل می‌دهند و به تبع آن، نقش عمده‌ای در شکل‌دهی به نظم جهانی نوظهور ایفا می‌کنند.

به‌طور خاص، گروه بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) با رشد نفوذ خود، به‌عنوان یک پلتفرم برای قدرت‌های در حال ظهور که به‌طور فزاینده‌ای از ساختارهای قدرت موجود نارضایتی دارند، تبدیل شده است. این نارضایتی ناشی از این احساس است که سیستم بین‌المللی فعلی منافع کشورهای جنوب جهانی را به‌طور منصفانه نمایندگی نمی‌کند و این کشورها خواهان نفوذ بیشتر در حکومت جهانی هستند.

این «کشورهای مَفصلی» نقش کلیدی در سیاست‌های منطقه‌ای و جهانی ایفا می‌کنند. این کشورها معمولاً در مرکز روندهای اقتصادی، سیاسی و امنیتی قرار دارند و ظرفیت دارند که آینده روابط بین‌الملل را شکل دهند. برای درک بهتر انگیزه‌های آن‌ها، نویسندگان به هشت کشور کلیدی؛ مکزیک، برزیل، آفریقای جنوبی، عربستان، امارات، ترکیه، هند و اندونزی پرداختند که کشورهای مهمی در مناطق خود هستند، اما عضو گروه ۷ نیستند.

این کشورها احساس فوریت و بی‌ثباتی مشترکی دارند و هم‌زمان از حس استقلال‌طلبی برخوردارند. در حالی که هر کشور تاریخ و چالش‌های خاص خود را دارد، آن‌ها همگی متوجه شده‌اند که افزایش وزن ژئوپلیتیکی خود از طریق اتحادها و چندجانبه‌گرایی برای تأمین آینده آن‌ها حیاتی است.

یکی از جنبه‌های کلیدی که این کشورها به آن توجه دارند، روابطشان با ایالات متحده است. با اینکه بسیاری از این کشورها از قدرت ایالات متحده انتقاد می‌کنند، اما همچنان ایالات متحده را به‌عنوان یک شریک حیاتی می‌بینند. ایالات متحده باید روابط خود را با این کشورها تقویت کند و در ائتلاف‌های کوچک و انعطاف‌پذیر که مسائل ملموس مانند تغییرات اقلیمی، سلامت و فناوری را مورد بررسی قرار می‌دهند، وارد شود. با ایجاد اعتماد و همکاری در این زمینه‌ها، ایالات متحده می‌تواند روابط دوجانبه عمیق‌تری برقرار کند و با این کشورها برای مقابله با چالش‌های جهانی همکاری کند.

لزوم دموکراتیزه کردن نهادهای جهانی، به ویژه در سازمان ملل متحد، بسیار مهم است. کشورهای جنوب جهانی معتقدند که صدای آن‌ها باید بیشتر نمایندگی شود. این رویکرد به این کشورها کمک می‌کند تا خود را بیشتر در سیستم جهانی درگیر کرده و احساس کنند که در تصمیم‌گیری‌های جهانی سهیم هستند.

در نهایت، پیشنهاد می‌شود که ایالات متحده باید پیام‌رسانی خود را برای برقراری ارتباط مؤثرتر با کشورهای جنوب جهانی تنظیم کند. با تأکید بر مزایای همکاری مشترک و ارزش‌های انصاف و رفاه، ایالات متحده می‌تواند مشارکت‌های قوی‌تری با این کشورهای کلیدی ایجاد کند./ منبع