این دوره عصر طلایی ترامپ نیست، بلکه متعلق به ماست

دونالد ترامپ در گفت‌وگویی با شبکه فاکس اعلام کرد که آمریکا در «شکوهمندترین دوره تاریخ خود» به‌سر می‌برد و از زمان بازگشت به کاخ سفید در سال ۲۰۲۵ ریاست‌جمهوری‌اش را «عصر طلایی» نامیده است. با این‌حال، داده‌ها نشان می‌دهد فضای عمومی کشور با این تصویر فاصله دارد. بر اساس شاخص ملی سلامت و رفاه مؤسسه گالوپ، درصد آمریکایی‌هایی که باور دارند پنج سال آینده از کیفیت زندگی بالایی برخوردار خواهند بود، به پایین‌ترین سطح در بیست سال گذشته رسیده است. همچنین سهم افرادی که زندگی کنونی و آینده خود را «رو به رشد» توصیف می‌کنند به ۴۸ درصد کاهش یافته است. نظرسنجی مؤسسه راست‌گرای راسموسن گزارش می‌دهد تنها ۲۷ درصد کشور را در «عصر طلایی» می‌بینند و ۵۸ درصد چنین نظری ندارند. در همین حال، ۴۸ درصد رأی‌دهندگان جو بایدن را رئیس‌جمهور بهتری دانسته‌اند و ۴۰ درصد ترامپ را.  نظرسنجی هاروارد کپز/هریس نیز گزارش کرده ۵۱ درصد بایدن را ترجیح می‌دهند، درحالی‌که در دسامبر ترامپ با ۵۳ درصد پیشتاز بود.

هم‌زمان با افزایش بدبینی، واکنش رهبران جمهوری‌خواه به اظهارنظرهای خنثی ورزشکاران آمریکایی در المپیک زمستانی تند بوده است. هنگامی که هانتر هس، اسکی‌باز گفت پوشیدن پرچم به معنای نمایندگی همه رویدادهای جاری در آمریکا نیست، ترامپ او را بازنده خواند. پیت هگست، وزیر دفاع، در شبکه اجتماعی ایکس پیشنهاد محرومیت او را مطرح کرد و سناتور یوتا، مایک لی، و پادکستر مگان کلی نیز مواضعی مشابه گرفتند. بسیاری از ورزشکاران جوان دیدگاهی همسو با هس ابراز کردند و نگرانی خود را از این‌که رفتارها و نگرش‌های نفرت‌آمیزِ دیده‌شده در دوره دولت ترامپ به نام آنان ثبت شود بیان کردند. جسی دیگینز، اسکی‌باز نوشت برای مردمی رقابت می‌کند که به عشق، پذیرش، شفقت و احترام باور دارند و از نفرت و تبعیض حمایت نمی‌کند. اسکی‌باز آزاد، کریس لیلیس، نیز بر ضرورت احترام به حقوق همه تأکید کرد. ریچ روهونن، مسن‌ترین نماینده آمریکا در این بازی‌ها، ضمن اعلام علاقه به کشور و آزادی‌هایش، سیاست‌های اقتدارگرایانه دولت را نقد کرد. تا روز سه‌شنبه هیچ ورزشکار آمریکایی در این رقابت‌ها از ترامپ یا سیاست‌هایش دفاع نکرده بود.

در حالی‌که اعتراض در المپیک پیشینه دارد و همواره با واکنش  مواجه شده است، انتقادهای مداوم ترامپ از وضعیت کشور تصویری از آشوب و خصومت متقابل ترسیم کرده است. با وجود دوره‌های تاریک تاریخی، آمریکا عموماً کشوری خوش‌بین شناخته می‌شد و تصویر «شهر درخشان بر فراز تپه» الهام‌بخش مهاجران بود. تأکید ورزشکاران بر تنوع، مهربانی و عدالت نشانه‌ای از تداوم این ارزش‌هاست. اجرای باد بانی در میان‌پرده سوپربول در برابر بیش از ۱۲۸ میلیون بیننده نیز پیامی از شمول‌گرایی و همبستگی ارائه کرد. در برابر برداشت محدود و ملی‌گرایانه راست از عظمت آمریکا، تاب‌آوری مردم از مینیاپولیس تا میلان حاکی از آن است که با وجود بدبینی گسترده، امید به ارزش‌های فراگیر همچنان زنده است و اگر «عصر طلایی» در راه باشد، تعریفی متفاوت از آن‌چه ترامپ تصور می‌کند خواهد داشت./ منبع