جدال ممدانی با ترامپ؛ آیا شهردار نیویورک در آزمون بزرگ دوام می‌آورد؟

در نخستین صبحانه بین‌ادیانی دولت جدید نیویورک در ساختمان کتابخانه عمومی شهر، رئیس کتابخانه سخنان خود را با اشاره به یورش‌های خشن دولت ترامپ به شهرهای آمریکا پایان داد و گفت «پلیس مهاجرت از بین خواهد رفت». زٌهران ممدانی در پاسخ، تجربه شخصی خود را از رشد در نیویورک به‌عنوان‌ فرزند مادری هندو و پدری مسلمان یادآور شد و تأکید کرد گفت‌وگوی بین‌ادیانی برای او شعاری صرف نیست. او از جشن‌های عید فطر و عید قربان و نیز روشن‌کردن دیاها برای دیوالی در ریورساید پارک گفت و سپس با ارجاع به کتاب تثنیه و فرمان «دوست داشتن غریبه» و نیز با زبانی برگرفته از مکاشفه یوحنا، عملیات پلیس مهاجرت را به سواران اسب رنگ‌پریده تشبیه کرد که رد ویرانی بر جا می‌گذارند؛ از مردمی که از خودروهایشان بیرون کشیده می‌شوند تا خانواده‌هایی که از هم می‌پاشند.

سخنان شهردار درباره پایبندی نیویورک به جایگاه شهر پناهگاه با استقبال حاضران روبه‌رو شد، اما هم‌زمان وب‌سایت لیگ کاتولیک برای حقوق دینی و مدنی با تیتر «ممدانی برای سومین بار به کاتولیک‌ها بی‌اعتنایی کرد» به غیبت کشیشی کاتولیک در مراسم تحلیف و صبحانه و نیز عدم حضور شهردار در آیین انتصاب اسقف رونالد هیکس در کلیسای جامع سنت پاتریک اشاره کرد. این موضوع از منظر سیاسی اهمیت داشت، زیرا نیویورک حدود ۲.۵ میلیون کاتولیک را در خود جای داده و کاتولیک‌ها بزرگ‌ترین فرقه مذهبی و یکی از بزرگ‌ترین بلوک‌های رأی‌دهنده شهر به‌شمار می‌آیند.

کاتولیک‌ها همچنین در فرهنگ نیروهای یونیفرم‌پوش نقش پررنگی دارند. اشاره می‌شود که هجوم ۲ هزار مأمور مهاجرت به مینیاپولیس تا حدی به‌دلیل کمبود نیروهای پلیس آن شهر، که تنها ۶۰۰ مأمور یونیفرم‌پوش دارد، اثرگذار بود. در مقابل، با وجود دو برابر شدن شمار مأموران مهاجرت به ۲۲ هزار نفر، این نهاد همچنان از ۳۳ هزار افسر یونیفرم‌پوش اداره پلیس نیویورک کمتر است. بنابراین اگر مسئول مرزی دولت ترامپ بپرسد شهردار نیویورک چند «لشکر» در اختیار دارد، پاسخ این است که تعداد آن‌ها بیش از نیروهای تحت فرمان اوست.

با این حال، تحقق چنین برتری‌ به این فرض وابسته است که پلیس اقتدار شهردار را بپذیرد؛ فرضی که در نیویورک بدیهی نیست. یادآوری می‌شود که در سال ۱۹۹۲ پیشنهاد دیوید دینکینز برای تشکیل هیئت بازبینی غیرنظامی تخلفات پلیس به شورشی انجامید که در آن برخی مأموران کوشیدند به تالار شهر یورش برند. در دوران بیل دی‌ بلازیو نیز اصلاحات پلیسی موجی از مرخصی‌های اعتراضی و کندی کار را در پی داشت و در سال ۲۰۱۵ هزاران مأمور هنگام سخنرانی او در مراسم تشییع دو افسر کشته‌شده به‌طور نمایشی به او پشت کردند؛ رخدادی که پیامدهای سیاسی پایدار داشت.

در این زمینه، اعلام کمیسر جسیکا تیش در سخنرانی «وضعیت اداره پلیس» مبنی بر انتصاب کاردینال بازنشسته تیموتی دولان، که چارلی کرک را «سن‌پلِ زمانه» خوانده بود، به‌عنوان‌ یکی از دو کشیش ارشد جدید اداره پلیس، نشانه‌ای از پیچیدگی رابطه شهردار و رهبری پلیس تلقی می‌شود. هرچند تیش از همکاری با شهردار ابراز رضایت کرد، اما محل و حامیان سخنرانی او، بنیاد پلیس نیویورک با پیوندهای گسترده در املاک و بانکداری و برگزاری مراسم در رستوران چیپریانی در ساختمان پیشین بانک پس‌انداز بووری در خیابان ۴۲، فضایی را رقم زد که نمادی از قدرت سرمایه در شهر توصیف شده و کمترین همدلی را با چشم‌انداز سوسیالیسم دموکراتیک ممدانی دارد./ منبع