همصدایی ترامپ و ونس با چپهای ضداسرائیل
رویکرد ترامپ و ونس در قبال ایران، منافع امنیتی تلآویو را قربانی رقابتهای انتخاباتی کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «همصدایی ترامپ و ونس با چپهای ضداسرائیل» نوشته آلیسیا فینلی (Allysia Finley) در وال استریت ژورنال (Wall Street Journal) منتشر شده است. این یادداشت با انتقاد از رویکرد کاخ سفید در قبال بحران غربآسیا، به بررسی چرخش ناگهانی در دکترین سیاست خارجی دونالد ترامپ و معاونش جیدی ونس میپردازد و تبیین میکند که چگونه اصرار واشنگتن بر امضای توافق زودهنگام با تهران، مواضع دولت را به شعارهای انزواطلبانه راست افراطی و جریانهای چپ مترقی نزدیک کرده و امنیت اسرائیل را به مخاطره انداخته است. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
انتقادات فزاینده علیه نخستوزیر اسرائیل در ماههای اخیر، ائتلاف غیرمنتظرهای را میان نیروهای راست افراطی و جبهه چپ مترقی در فضای سیاسی ایالات متحده شکل داده است. منتقدان بر این باورند که واشنگتن تحت فشار تلآویو وارد یک تقابل فرسایشی با تهران شده که پیامدهای آن پتانسیل ایجاد یک فاجعه اقتصادی بزرگ را دارد. این جریانها سالهاست که خواهان قطع کامل کمکهای نظامی به اسرائیل هستند، اما نکته شگفتانگیز این است که اکنون لحن و ادبیات دونالد ترامپ و جیدی ونس نیز با این مواضع همصدا شده است. رئیسجمهور آمریکا توجیه عقبنشینی خود از مواجهه با ایران را جلوگیری از وقوع یک «رکود بزرگ اقتصادی» عنوان میکند؛ ادعایی که با واقعیتهای میدانی نظیر بالاترین نرخ رشد اشتغال در دوره دوم ریاستجمهوری او و روند نزولی قیمت نفت در بازارهای جهانی تعارض دارد.
در واقع، با وجود چالشهای لجستیکی ناشی از بحران در تنگه هرمز، راهکارهای جایگزین بوروکراسی انرژی آمریکا مانند اسکورت نظامی کشتیها و بازنگری در خطوط لوله، فشار اصلی را متوجه اقتصاد ایران کرده بود تا واشنگتن. با این حال، فقدان صبر راهبردی در ترامپ و کاهش مداوم نرخ محبوبیتش در نظرسنجیها، او را تسلیم فشارهای سیاسی داخلی کرد. موازی با این تحولات، جیدی ونس با اهدافی کاملاً متمایز، تلاش گستردهای را برای جلب رضایت چهرههای انزواطلب راست مانند تاکر کارلسون آغاز کرده تا پایگاه رای خود را برای انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ مستحکم کند. سفر وی به مجارستان و تهدیدهای تلویحی او مبنی بر قطع حمایتهای تسلیحاتی از تلآویو در صورت پاسخ به حملات حزبالله، ونس را در موقعیتی مشابه با مواضع پیشین جو بایدن و منتقدان چپگرایی قرار داده که اسرائیل را به ارتکاب جنایات جنگی متهم میکنند.
این چرخش دیپلماتیک و دفاع از یک صلح پوشالی و موقت با ایران، با ایجاد گزینههای جعلی مانند تداوم جنگ تا نابودی آخرین بمب یا مرگ آخرین ایرانی، بنیانهای تحلیل کارشناسان را نادیده میگیرد. حقیقت آن است که اعلام پیروزی زودهنگام و شتابزده در تقابل با تهران، بدون دستاورد راهبردی ملموس، ثبات بلندمدت ایالات متحده را تضمین نخواهد کرد و میتواند به یک عقبگرد بزرگ در موازنه قدرت خاورمیانه منجر شود؛ امری که نه تنها امنیت متحدان سنتی واشنگتن را به مخاطره میاندازد، بلکه در آینده نزدیک جاهطلبیهای سیاسی لایههای اجرایی کاخ سفید را نیز با چالشهای ساختاری جدی مواجه خواهد ساخت./منبع
