چرا سیاست ایالات متحده در قبال سوریه کارآمد بوده است؟

سیاست‌های پراگماتیک واشنگتن پس از سقوط حکومت بشار اسد، منافع راهبردی و ثبات منطقه‌ای را تامین کرده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا سیاست ایالات متحده در قبال سوریه کارآمد بوده است» نوشته عبدالرحیم اسماعیل (Abdulrahim Ismail) و بکر غبیس (Bakr Ghbeis) در نیوزویک (Newsweek) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی دستاوردهای سیاست خارجی ایالات متحده در قبال سوریه پس از سرنگونی حکومت بشار اسد می‌پردازد و تبیین می‌کند که چگونه رویکرد واقع‌گرایانه واشنگتن و همکاری با متحدان منطقه‌ای، دمشق را در مسیر ثبات، عدالت انتقالی و همسویی با اهداف ضدتروریسم قرار داده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

سیاست ایالات متحده در قبال سوریه پس از دهه‌ها، اکنون یک پیروزی واقعی را برای منافع واشنگتن، ثبات منطقه و مردمی که از یکی از بدترین فجایع دوران مدرن جان سالم به در برده‌اند، به نمایش گذاشته است. سقوط حکومت بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ فرصتی بی‌بدیل ایجاد کرد که واشنگتن به سرعت از آن بهره برد. اقدامات به موقع مانند کاهش تحریم‌ها، لغو تحریم‌های جامع در ژوئن ۲۰۲۵ و حذف گروه هیئت تحریر الشام از فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی، سیگنال روشنی بود که نشان داد واشنگتن آماده است با سوریه جدید بر اساس شایستگی‌ها و واقعیت‌های فعلی رفتار کند. این واقع‌گرایی دیپلماتیک اکنون در حال به بار نشستن است و رهبری جدید سوریه به ریاست احمد الشرع، گام‌های موثری در جهت بازسازی نهادها و برقراری نظم همسو با اهداف ضدتروریسم آمریکا برداشته است.

دولت جدید سوریه اقدامات ملموسی را علیه بقایای حکومت سابق آغاز کرده که از جمله آن‌ها می‌توان به دستگیری عوامل جنایات گذشته و تاسیس کمیسیون ملی عدالت انتقالی در می ۲۰۲۵ اشاره کرد. این فرآیند نهادی برای پاسخگویی، نشان‌دهنده اراده دمشق برای برقراری عدالت است و باید مورد حمایت فعال واشنگتن قرار گیرد. علاوه بر این، ائتلاف‌های منطقه‌ای نقش بسزایی در بازگشت سوریه به جامعه جهانی داشته‌اند؛ شرکای حوزه خلیج‌فارس، به‌ویژه عربستان و قطر، زمینه‌ساز ادغام مجدد سوریه در سیستم‌های مالی بین‌المللی و ازسرگیری فعالیت‌های بانک جهانی پس از ۱۴ سال تعلیق شده‌اند. همچنین کشورهای همسایه مانند ترکیه، اردن و عراق در مدیریت مرزها و ثبات پناهجویان نقشی کلیدی ایفا می‌کنند که این امر نشان‌دهنده کارآمدی رهبری ائتلاف‌محور آمریکا است.

در حوزه اقلیت‌های مذهبی، تعامل دولت جدید با رهبران مسیحی و ادغام جامعه دروز سویدا در نهادهای دولتی، پیشرفتی واقعی هرچند ناتمام را نشان می‌دهد که تفاوت آشکاری با دوران گذشته دارد. با این حال، آخرین مانع ساختاری برای ادغام کامل بین‌المللی سوریه، باقی ماندن نام این کشور در فهرست دولت‌های حامی تروریسم از سال ۱۹۷۹ است؛ عنوانی که متعلق به حکومت پیشین بوده و اکنون موضوعیت ندارد. با توجه به اینکه سوریه تحت رهبری جدید روابط خود را با حزب‌الله قطع، نفوذ ایران را از خاک خود اخراج و در مبارزه با تروریسم با آمریکا همکاری کرده است، بازنگری و لغو نهایی این عنوان می‌تواند جریان کمک‌های خارجی را فعال و روند بازسازی سوریه را آغاز کند که این امر مستقیماً در خدمت منافع راهبردی واشنگتن خواهد بود./منبع