ترامپ اشتباه اوباما در قبال چین را تکرار می‌کند

ترامپ با امتیازدهی به چین ممکن است مسیر اشتباه اوباما را تکرار کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ اشتباه اوباما در قبال چین را تکرار می‌کند» نوشته داستین واکر (Dustin Walker) و منتشرشده در نشنال اینترست (National Interest)، با بررسی رویکرد دولت ترامپ در برابر پکن، هشدار می‌دهد که تمرکز بیش از حد بر همکاری اقتصادی و کاهش تنش می‌تواند به چین فرصت دهد تا از تعاملات دیپلماتیک برای محدودکردن اقدامات آمریکا و پیشبرد اهداف راهبردی خود در شرق آسیا استفاده کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

رویکرد دونالد ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری نسبت به چین نسبت به دوره نخست، نرم‌تر و مبتنی بر تمایل بیشتر برای توافق و کاهش تقابل ارزیابی می‌شود. این رویکرد شامل آمادگی برای کنارگذاشتن برخی موضوعات حساس با هدف حفظ روابط اقتصادی و جلوگیری از تشدید اختلافات است. با این حال، این نگرانی وجود دارد که چنین سیاستی همان اشتباهی باشد که در دوره باراک اوباما رخ داد؛ یعنی تصور اینکه همکاری با چین نیازمند کاهش فشار رقابتی از سوی آمریکا است.

تجربه دولت اوباما نشان داد که تعلیق اقدامات رقابتی لزوماً با رفتار متقابل چین همراه نیست. در آن دوره، آمریکا برای دستیابی به توافق‌های دیپلماتیک، از جمله در حوزه تغییرات اقلیمی، برخی فروش‌های تسلیحاتی به تایوان را محدود کرد، اما هم‌زمان چین فعالیت‌های سایبری علیه آمریکا را افزایش داد، به‌دنبال تقویت ادعاهای دریایی خود در دریای چین شرقی و جنوبی رفت و وعده‌های خود درباره نظامی‌نکردن این مناطق را عملی نکرد.

اکنون نگرانی اصلی این است که پکن بار دیگر از فضای همکاری و دیدارهای سطح بالا برای گرفتن امتیاز از واشنگتن استفاده کند. نشست ترامپ و شی جین پینگ اگرچه به تمدید آتش‌بس تجاری منجر شد، اما هم‌زمان آمریکا اقداماتی مانند توقف موقت فروش تسلیحات به تایوان را انجام داد که از نگاه منتقدان می‌تواند نشانه‌ای از عقب‌نشینی در برابر فشارهای چین تلقی شود.

پس از این دیدار، چین اقداماتی انجام داده که در واشنگتن به‌عنوان آزمون اراده آمریکا تعبیر شده است؛ از بازداشت یک پژوهشگر و فعال آمریکایی به اتهام جاسوسی گرفته تا افزایش حضور در مناطق مورد مناقشه دریایی با فیلیپین، ادامه تمرین‌های نظامی اطراف تایوان و اعمال محدودیت‌های صادراتی علیه ژاپن. این اقدامات نشان می‌دهد که پکن همچنان از ابزارهای فشار برای پیشبرد منافع خود استفاده می‌کند.

بر اساس این تحلیل، آمریکا نباید اجازه دهد مجموعه‌ای از دیدارهای دیپلماتیک و مذاکرات تجاری توان رقابتی واشنگتن را محدود کند. حفظ بازدارندگی در تایوان، حمایت از متحدان منطقه‌ای مانند ژاپن و فیلیپین و تقویت همکاری با شرکایی مانند هند، از عناصر ضروری یک راهبرد مؤثر در برابر چین عنوان می‌شود.

همچنین بر نقش کنگره آمریکا در رقابت فناوری با چین تأکید شده است. سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی، حفاظت از زنجیره تأمین فناوری و تقویت توان نظامی متحدان، بخشی از اقداماتی معرفی می‌شود که می‌تواند موقعیت آمریکا را در رقابت بلندمدت با پکن حفظ کند.

در نهایت، ایجاد رابطه‌ای باثبات‌تر با چین به‌عنوان هدفی مطلوب مطرح می‌شود، اما دستیابی به آن نیازمند نشان‌دادن قدرت و انسجام است، نه کاهش فشار. این دیدگاه معتقد است که آمریکا برای مدیریت رقابت با چین باید میان مذاکره و حفظ بازدارندگی تعادل برقرار کند و اجازه ندهد همکاری‌های مقطعی، منافع راهبردی بلندمدت آن را تضعیف کند./منبع