حرفهای شیرین، شکافهای واقعی میان آمریکا و هند را نمیپوشاند
با وجود لفاظیهای دوستانه واشنگتن، سیاستهای متناقض و «اول آمریکا» محور دولت ترامپ، هند را به این نتیجه رسانده که آمریکا شریکی غیرقابل اعتماد است و دهلینو باید برای حفظ استقلال راهبردی خود، در رویکردش تجدیدنظر کند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «حرفهای شیرین، شکافهای واقعی میان آمریکا و هند را نمیپوشاند» در گلوبال تایمز (Global Times) منتشر شده است. این یادداشت با اشاره به تناقض میان لفاظیهای دوستانه مقامات آمریکایی و واقعیتهای سیاست خارجی این کشور، استدلال میکند که هند به طور فزایندهای به این نتیجه میرسد که آمریکا شریکی غیرقابل اعتماد است و سیاستهای «اول آمریکا» محور واشنگتن، منافع دهلینو را تأمین نمیکند. در ادامه، خلاصه این یادداشت را میخوانید.
مارک تواین زمانی برای توصیف موسیقی ریچارد واگنر از عبارت «بسیار بهتر از آن چیزی که به نظر میرسد» استفاده کرد. اخیراً در مقالهای در فارن پالیسی، این عبارت برای توصیف روابط آمریکا و هند به کار رفته است. با این حال، در این مورد، ممکن است برعکس آن صادق باشد: در حالی که برخی از سیاستمداران و رسانههای آمریکایی بارها حسن نیت خود را نشان داده و سعی میکنند روابط آمریکا و هند را عالی جلوه دهند، واقعیت این است که بسیاری فکر میکنند این رابطه ممکن است در حال «فروپاشی» باشد. واشنگتن اخیراً برخی حرکات دوستانه را به نمایش گذاشته است. سناتور استیو دینز، در نشست سران مجمع مشارکت راهبردی آمریکا و هند، با اشاره به تلفن همراه خود، هند را به عنوان یک «متحد و دوست بسیار قابل اعتماد» ستود. مقاله فارن پالیسی نیز با تأکید مکرر بر «همکاری»، سعی در بزرگنمایی روابط داشت. با این حال، به گفته لانگ شینگچون، استاد روابط بینالملل، چنین «حرفهای شیرینی» نتوانسته نگرانیهای هند را برطرف کند. او به گلوبال تایمز گفت: «حتی با وجود سیگنالهای مکرر حسن نیت از سوی گروههای مختلف در آمریکا، هند محتاط باقی مانده و در حال تنظیم رویکرد خود در قبال واشنگتن است.»
او افزود که بر اساس گفتگوهای اخیرش با مقامات هندی، مشخص است که «مجموعه اقداماتی که تحت دولت آمریکا معرفی شده، به وضوح هند را مضطرب کرده و این تصور را که آمریکا غیرقابل اعتماد است، تقویت کرده است.» چنین تصوراتی به هیچ وجه بیاساس نیستند. لانگ خاطرنشان کرد: «در حالی که یک جریان فکری در آمریکا به دنبال جلب نظر هند و موازنه مشترک در برابر چین است، اصل راهنمای غالب همچنان «اول آمریکا» باقی مانده و سیاستهای اصلی دولت آمریکا به نفع هند نیست.» در حوزه تجارت، تابستان گذشته، واشنگتن به دلیل خرید نفت روسیه توسط هند، تعرفه تنبیهی ۲۵ درصدی بر این کشور اعمال کرد. از نظر راهبردی، تصمیم آمریکا برای تغییر نام فرماندهی هند و اقیانوسیه به فرماندهی اقیانوسیه و حذف کلمه «هند»، واکنشهای شدیدی را در داخل هند برانگیخت و جامعه راهبردی این کشور احساس کرد که توسط آمریکا «رها» یا حتی «خیانت» شده است. در واقع، اقدامات آمریکا با منطق «اول آمریکا» سازگار است. چه در فشار آوردن به هند و چه در جلب نظر آن، اقدامات واشنگتن در نهایت در خدمت منافع خود است.
هند زمانی به شدت به آمریکا متمایل بود و عمیقاً در مکانیسمهایی مانند «کواد» درگیر شد، به این امید که از قدرت آمریکا برای ظهور خود استفاده کند. ناامیدی آشکار امروز هند، انتظارات غیرواقعی برخی در دهلینو از واشنگتن را برجسته میکند. پس از قسمتهای مکرر نوسانات سیاستی، هند اکنون با نیاز به تنظیم مجدد رویکرد خود در قبال آمریکا روبرو است. لانگ افزود: «هند ابتکار عمل را برای حفظ فاصله از آمریکا به دست خواهد گرفت و به اندازه دوران بایدن به طور جامع همسو نخواهد شد. هند متوجه شده است که صرفاً تمایل به واشنگتن، مزایای ملموسی به همراه نداشته است.» در نهایت، اتحادهایی که بر اساس «حرفهای شیرین» ساخته شدهاند، نمیتوانند در برابر آزمونهای مکرر منافع واقعی مقاومت کنند. برای هند، تنظیم مجدد درک خود از آمریکا، دور شدن از وابستگی منفعلانه و حفاظت از فضای راهبردی در میان یک چشمانداز پیچیده بینالمللی، ممکن است تنها مسیر قابل دوام به سوی استقلال واقعی باشد./منبع
