دخالت ترامپ در جام جهانی، اعتبار این رقابت‌ها را خدشه‌دار کرد.

دخالت سیاسی در داوری، اعتماد به عدالت و سلامت رقابت های ورزشی را تضعیف می کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «دخالت ترامپ در جام جهانی، اعتبار این رقابت‌ها را خدشه‌دار کرد» نوشته رابرت رایش (Robert Reich) در گاردین (Guardian) منتشر شده است. این یادداشت با تمرکز بر مداخله رئیس جمهور آمریکا در تصمیم فیفا، پیامدهای سیاسی شدن رقابت های ورزشی را بررسی کرده و استدلال می کند که تضعیف استقلال داوری و نادیده گرفتن قواعد مشترک، اعتماد عمومی به نهادهای ورزشی و حتی ارزش‌های دموکراتیک را فرسایش می‌دهد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

جام جهانی همواره نمادی از رقابت منصفانه، احترام به قوانین و پذیرش نتیجه مسابقه بوده است، اما ورود مستقیم رئیس‌جمهور آمریکا به روند تصمیم گیری درباره محرومیت یکی از بازیکنان تیم ملی این کشور، این اصول را با چالشی جدی روبه رو کرده است. درخواست از رئیس فیفا برای بازنگری در محرومیت فولارین بالوگون و لغو این محرومیت، این تصور را ایجاد کرده که نفوذ سیاسی می‌تواند بر فرآیندهای داوری و انضباطی ورزش غلبه کند؛ موضوعی که مشروعیت رقابت را زیر سؤال می‌برد.

اهمیت این مسئله صرفاً به نتیجه یک مسابقه محدود نمی‌شود، بلکه به اصل برابری همه تیم‌ها در برابر قوانین باز می‌گردد. رقابت ورزشی زمانی معنا پیدا می‌کند که همه شرکت کنندگان از قواعد یکسان تبعیت کنند و هیچ فرد یا کشوری نتواند با اتکا به قدرت سیاسی، نتیجه یا روند اجرای قوانین را به سود خود تغییر دهد. اگر چنین اصلی خدشه دار شود، اعتماد به کل ساختار مسابقات نیز آسیب خواهد دید.

این وضعیت یادآور یکی از مهم ترین کارکردهای ورزش در تربیت اجتماعی است. مسابقات ورزشی به افراد می‌آموزند که شکست بخشی از رقابت است و همه تصمیم‌های داوری، حتی اگر از نگاه برخی ناعادلانه به نظر برسند، باید در چارچوب قوانین پذیرفته شوند. پذیرش داوری مستقل، احترام به قانون و تحمل شکست، از مهم ترین ارزش‌‌هایی هستند که ورزش به نسل‌های جدید منتقل می‌کند و مداخله صاحبان قدرت، این پیام آموزشی را تضعیف می‌کند.

در سطحی گسترده‌تر، این رخداد بازتابی از نوعی نگرش سیاسی تلقی می‌شود که در آن قواعد مشترک تنها زمانی پذیرفته می‌شوند که به نفع صاحبان قدرت باشند. چنین رویکردی نه تنها در عرصه ورزش، بلکه در سیاست، اقتصاد و سایر نهادهای عمومی نیز می‌تواند اعتماد اجتماعی را کاهش دهد. هنگامی که افکار عمومی احساس کند قوانین برای همه یکسان اجرا نمی‌شوند، مشروعیت نهادهای مسئول نیز به تدریج فرسوده خواهد شد.

پیامد دیگر این مداخله، آسیب دیدن تصویر بین المللی آمریکا است. موفقیت‌های ورزشی زمانی ارزشمند هستند که بدون هرگونه شائبه نفوذ یا امتیاز ویژه به دست آمده باشند. در غیر این صورت، حتی پیروزی‌های مشروع نیز با تردید و بی اعتمادی مواجه خواهند شد و اعتبار ورزشکاران تحت تأثیر تصمیم های سیاسی قرار می‌گیرد.

در نهایت، سلامت هر نظام رقابتی، چه در ورزش و چه در سیاست، بر اعتماد عمومی، استقلال نهادهای داوری و اجرای برابر قوانین استوار است. هرگونه استفاده از قدرت سیاسی برای تغییر قواعد بازی، نه تنها نتیجه یک مسابقه، بلکه اعتبار کل نظام رقابت را تضعیف می‌کند و این تصور را به وجود می‌آورد که نفوذ سیاسی می‌تواند جایگزین عدالت و قانون شود؛ روندی که در بلندمدت سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی را با تهدید جدی روبه رو خواهد کرد./منبع