ترامپ و جمهوری‌خواهان یک «دشمن جدید» پیدا کرده‌اند
پیروزی عبدالسید در میشیگان به جمهوری‌خواهان فرصت داده است شکاف‌های سیاسی را علیه دموکرات‌ها برجسته کنند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ و جمهوری‌خواهان یک «دشمن جدید» پیدا کرده‌اند»، نوشته الکس گانگیتانو (Alex Gangitano) و ارین دوهرتی (Erin Doherty) و منتشرشده در پولیتیکو (POLITICO)، پیروزی عبدالسید در انتخابات مقدماتی سنای میشیگان را فرصتی برای جمهوری‌خواهان می‌داند تا با برجسته‌کردن مواضع ترقی‌خواهانه او، از جمله مدیکر برای همه و مخالفت با کمک نظامی آمریکا به اسرائیل، پایگاه رأی خود را بسیج کنند و رقابت سنا را به آزمونی ملی درباره سوسیالیسم و چپ‌گرایی تبدیل سازند. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.
پیروزی عبدالسید در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای کرسی سنای میشیگان، بلافاصله به موضوعی ملی برای دونالد ترامپ و جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. ترامپ و متحدانش تلاش دارند این نامزد مسلمان را به‌عنوان نمادی از چپ افراطی، سوسیالیسم و حتی کمونیسم معرفی کنند و از مواضع او درباره مدیکر برای همه، لغو اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و مخالفت با کمک نظامی آمریکا به اسرائیل برای ایجاد نگرانی در میان رأی‌دهندگان استفاده کنند.
جمهوری‌خواهان همچنین بر ارتباط عبدالسید با حسن پیکر، چهره شناخته‌شده فضای استریمینگ سیاسی، تمرکز کرده‌اند. اظهارات بحث‌برانگیز گذشته پیکر درباره آمریکا و حملات ۱۱ سپتامبر به ابزاری برای حمله سیاسی به عبدالسید تبدیل شده است. استفاده ترامپ از نام کامل او و تأکید بر هویت و پیشینه‌اش نیز بخشی از همین راهبرد تبلیغاتی تلقی می‌شود؛ راهبردی که می‌کوشد مسائل هویتی را با اتهام‌هایی درباره میهن‌دوستی و مشروعیت سیاسی پیوند دهد.
عبدالسید در واکنش، ضمن دفاع از هویت خود، حملات مربوط به نام و پیشینه‌اش را رد کرده و بر برنامه سیاسی خود تأکید کرده است. کمپین او تلاش دارد رقابت را به موضوعاتی مانند خارج‌کردن پول از سیاست، کاهش فشار اقتصادی بر خانوارها و تضمین پوشش درمانی از طریق مدیکر برای همه منتقل کند. در مقابل، جمهوری‌خواهان او را نامزدی بیش از حد چپ‌گرا برای رأی‌دهندگان میشیگان معرفی می‌کنند و رقیب جمهوری‌خواهش، مایک راجرز، نیز تلاش کرده است اتهام‌های مرتبط با مواضع او درباره اسرائیل و یهودیان را برجسته کند.
اهمیت این رقابت از جایگاه میشیگان در انتخابات سنا ناشی می‌شود. این ایالت یکی از مهم‌ترین حوزه‌های دفاعی دموکرات‌ها برای حفظ کرسی‌هایشان است و سابقه نوسان انتخاباتی آن، رقابت را به یکی از نبردهای مهم چرخه انتخاباتی تبدیل می‌کند. ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلافی کمتر از دو درصد در میشیگان پیروز شد، اما در سال ۲۰۲۰ این ایالت را واگذار کرده بود؛ بنابراین جمهوری‌خواهان معتقدند می‌توانند با تبدیل عبدالسید به نماد «چپ‌گرایی افراطی»، بخشی از رأی‌دهندگان میانه‌رو و مستقل را جذب کنند.
این راهبرد در سطح ملی نیز دنبال می‌شود. موفقیت چهره‌های ترقی‌خواه دیگری مانند زهران ممدانی در نیویورک و ملیت کیروس در کلرادو، از نگاه جمهوری‌خواهان فرصتی برای ساختن یک روایت واحد درباره حرکت حزب دموکرات به سمت چپ‌گرایان است. عبدالسید اکنون می‌تواند به نمونه‌ای ملی برای این استدلال تبدیل شود که انتخاب یک نامزد ترقی‌خواه در یک ایالت کلیدی، مسیر را برای تغییرات گسترده‌تر در سیاست آمریکا باز خواهد کرد.
جمهوری‌خواهان همچنین می‌کوشند رقابت را به دوگانه‌ای میان «کارآمدی و دیوانگی» تبدیل کنند: از یک سو تأکید بر دستاوردهای اقتصادی دولت ترامپ و از سوی دیگر هشدار درباره آنچه «سوسیالیسم و کمونیسم» می‌خوانند. طرح این روایت نشان می‌دهد انتخابات میشیگان فقط رقابتی میان دو نامزد نیست، بلکه می‌تواند به همه‌پرسی سیاسی درباره هویت آینده حزب دموکرات تبدیل شود.
در نهایت، پیروزی عبدالسید اگرچه هنوز تضمینی برای پیروزی در انتخابات عمومی نیست، اما به جمهوری‌خواهان امکان داده است تا موضوعاتی چون سوسیالیسم، هویت مذهبی، اسرائیل، مهاجرت و سیاست‌های رفاهی را در مرکز رقابت قرار دهند. موفقیت یا شکست این راهبرد در میشیگان می‌تواند بر نحوه طراحی پیام انتخاباتی جمهوری‌خواهان در دیگر رقابت‌های حساس سنا نیز اثر بگذارد./منبع