شاید دونالد ترامپ نمی‌خواهد حزبش در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز شود
رفتار انتخاباتی ترامپ بیش از آنکه به پیروزی جمهوری‌خواهان کمک کند، شکست آنان را تسریع می‌کند.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «شاید دونالد ترامپ نمی‌خواهد حزبش در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز شود» به قلم الکساندرا پتـری (Alexandra Petri)، نویسنده نشریه آتلانتیک (The Atlantic)، به بررسی رفتارهای سیاسی و تبلیغاتی دونالد ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا می‌پردازد. این یادداشت با رویکردی انتقادی و طنزآمیز، تناقض میان هدف اعلام‌شده رئیس‌جمهور برای پیروزی جمهوری‌خواهان و عملکرد سیاسی و رسانه‌ای او را برجسته می‌کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
رفتار دونالد ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا پرسش مهمی درباره اولویت‌های سیاسی او ایجاد کرده است: آیا رئیس‌جمهوری که خواهان حفظ اکثریت حزب خود در کنگره است، باید به شیوه‌ای عمل کند که عملاً توجه افکار عمومی را از مسائل انتخاباتی منحرف می‌کند و حتی ناکامی‌های دولتش را دوباره به صدر اخبار بازمی‌گرداند؟ سخنرانی تلویزیونی ترامپ در شب پیش از انتخابات، نمونه‌ای برجسته از این تناقض بود؛ سخنرانی‌ای که به‌جای تمرکز بر دستاوردهای دولت، برنامه‌های آینده یا بسیج رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه، بخش عمده‌ای از زمان خود را به موضوع بازسازی استخر انعکاس آب در واشنگتن اختصاص داد.
ترامپ در حالی مقابل این استخر سخنرانی می‌کرد که کشور تنها یک روز با انتخابات میان‌دوره‌ای فاصله داشت، اما به‌جای پرداختن به اهمیت این رویداد، درباره لوله‌کشی، وضعیت چمن‌ها و مشکلات بازسازی مجموعه توضیح می‌داد. او حتی با استفاده از تصاویر و اسلایدهای از پیش آماده‌شده، جزئیات پروژه را برای مخاطبان تشریح کرد و مدعی شد افراد خرابکار با چاقو و ابزارهای برش به استخر آسیب زده‌اند؛ ادعایی که با واقعیت ماجرا مطابقت نداشت. این نمایش رسانه‌ای، به‌جای ارائه تصویری از یک دولت مسلط بر امور کشور، توجه‌ها را به پروژه‌ای جلب کرد که خود به نمادی از ناکامی مدیریتی تبدیل شده بود.
بازسازی استخر انعکاس آب از جمله پروژه‌هایی بود که دولت ترامپ در اجرای آن با مشکلات جدی مواجه شد. کیفیت نامناسب عملیات نصب پوشش داخلی مجموعه، به‌گونه‌ای بود که ظاهر آن به یک پروژه آسیب‌دیده شباهت پیدا کرد. با وجود این، ترامپ در اقدامی غیرمعمول، همان مکانی را برای سخنرانی انتخاب کرد که می‌توانست یادآور ضعف عملکرد دولتش باشد. حتی تابلویی با عبارت «بازگشته‌ایم و زیباتر از همیشه» در محل نصب شده بود تا بازسازی استخر به‌عنوان نمونه‌ای از موفقیت دولت معرفی شود. این تلاش برای بازنمایی مثبت یک پروژه پرحاشیه، بیش از آنکه افکار عمومی را متقاعد کند، تناقض میان تبلیغات سیاسی و واقعیت اجرایی را برجسته می‌کرد.
این رفتار در چارچوب الگوی گسترده‌تری از فعالیت سیاسی ترامپ نیز قابل بررسی است. او در آستانه انتخابات به‌جای تمرکز بر مسائل اقتصادی، معیشتی و اولویت‌های رأی‌دهندگان، پیوسته از ایالتی به ایالت دیگر سفر کرده و تلاش کرده است خود را در مرکز توجه قرار دهد. چنین رویکردی در شرایطی که جمهوری‌خواهان برای حفظ موقعیت خود در کنگره به حمایت رأی‌دهندگان نیاز دارند، می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. حضور دائمی رئیس‌جمهور در کارزار انتخاباتی لزوماً به معنای تقویت نامزدهای حزب نیست؛ به‌ویژه زمانی که سخنان و اقدامات او خود به عاملی برای تشدید نگرانی‌ها درباره عملکرد دولت تبدیل می‌شود.
محتوای سخنرانی نیز از این تناقض‌ها خالی نبود. ترامپ بار دیگر از ادبیات تند علیه اقلیت‌های جنسی استفاده کرد و با طرح ادعاهای هراس‌افکنانه درباره مهاجران و جریان‌های افراطی، تلاش کرد فضای انتخاباتی را بر محور تهدیدهای امنیتی و فرهنگی شکل دهد. او همچنین از ترکیب متناقض «جهادگران کمونیست» برای هشدار درباره احتمال تصرف سنا توسط مخالفان سیاسی استفاده کرد؛ ترکیبی که از نظر منطقی و ایدئولوژیک مبهم است و بیشتر به بزرگ‌نمایی تهدیدهای سیاسی شباهت دارد تا ارائه تحلیلی منسجم از وضعیت کشور.
در حوزه سیاست خارجی نیز اظهارات ترامپ درباره احتمال دستیابی به توافق با ایران، بدون ارائه جزئیات مشخص، مطرح شد. او همچنین با اشاره به پیش‌بینی‌های مرتبط با بحران اقلیمی و برنامه موسوم به «کلاهبرداری سبز نوین»، مدعی شد هشدارهایی مبنی بر نابودی بشر طی دوازده سال گذشته محقق نشده‌اند. این نوع استدلال، به‌جای پرداختن به پیچیدگی‌های تغییرات اقلیمی، مسئله را به یک ادعای ساده و قابل مناقشه تقلیل می‌دهد.
در مجموع، سخنرانی ترامپ تصویری از رئیس‌جمهوری ارائه کرد که بیش از آنکه بر ضرورت موفقیت انتخاباتی حزب خود متمرکز باشد، درگیر نمایش شخصی، دفاع از تصمیمات گذشته و بازتولید مناقشات سیاسی است. استخر انعکاس آب در این میان به استعاره‌ای از دوره ریاست‌جمهوری او تبدیل می‌شود: پروژه‌ای که قرار بود نماد موفقیت باشد، اما به یادآور مشکلات مدیریتی و تبلیغات اغراق‌آمیز تبدیل شده است. مسئله اصلی برای جمهوری‌خواهان این است که چنین رفتارهایی چگونه بر برداشت رأی‌دهندگان از عملکرد دولت تأثیر می‌گذارد. اگر هدف حفظ اکثریت کنگره باشد، برجسته‌کردن ناکامی‌های اجرایی، طرح ادعاهای جنجالی و منحرف‌کردن توجه افکار عمومی از مسائل اصلی انتخابات، راهبردی پرهزینه به نظر می‌رسد. در نهایت، این پرسش باقی می‌ماند که آیا ترامپ واقعاً پیروزی حزبش را در اولویت قرار داده یا ترجیح می‌دهد حتی در آستانه یک رقابت سرنوشت‌ساز نیز همچنان تنها چهره اصلی صحنه سیاسی آمریکا باشد./ منبع