ایالات متحدهداخلیسیاسی

فروپاشی تدریجی جریان افراطی ماگا

جریان مردانه افراطی حامی ترامپ با کاهش حمایت جوانان و پیامدهای سیاسی افراط‌گرایی روبه‌رو شده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «فروپاشی تدریجی جریان مردانه افراطی ماگا» به قلم آماندا مارکوت (Amanda Marcotte)، منتشرشده در نشریه نیو ریپابلیک (The New Republic)، به بررسی افول پایگاه اجتماعی جریان موسوم به «مانوسفر» در اردوگاه ترامپ و شکاف فزاینده میان راست افراطی و سایر بخش‌های جامعه آمریکا می‌پردازد. این یادداشت نشان می‌دهد که تشدید ادبیات نژادپرستانه و زن‌ستیزانه، به‌جای گسترش جنبش ماگا، به تضعیف جذابیت سیاسی آن کمک کرده است. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.

پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری و کسب ۵۶ درصد آرای مردان جوان، نگرانی‌هایی را در میان دموکرات‌ها درباره تغییر پایدار گرایش سیاسی این گروه ایجاد کرد. بخشی از این تحول به گسترش نفوذ جریان موسوم به «مانوسفر» نسبت داده شد؛ شبکه‌ای غیرمتمرکز از پادکسترها، کمدین‌ها و چهره‌های تأثیرگذار فضای مجازی که با ترویج شوخی‌های تحریک‌آمیز، مخالفت با هنجارهای فرهنگی و تأکید بر نوعی همبستگی مردانه، مخاطبان جوان فراوانی جذب کرده بودند. در این فضا، گرایش بخشی از مردان جوان به محافظه‌کاری صرفاً انتخابی حزبی نبود، بلکه در مواردی با پذیرش دیدگاه‌های رادیکال و افراطی همراه شده بود.

در چنین شرایطی، جوئل وبون، کشیش و از چهره‌های راست مسیحی، کنفرانس «مسیح پادشاه است: آمریکا پس از ترامپ» را با هدف تبدیل این گرایش اجتماعی به جنبشی سیاسی و ایدئولوژیک ماندگار سازمان‌دهی کرد. این گردهمایی که با حمایت استودیوی NXR در تگزاس برگزار شد، میزبان چهره‌هایی همچون نیک فوئنتس، ملی‌گرای سفیدپوست، و جیمز فیشبک، نامزد ناکام فرمانداری فلوریدا، بود. این افراد با استفاده از ادبیات توهین‌آمیز نژادی، حمله به حقوق زنان و تحریک مخاطبان، تلاش کرده‌اند پایگاه اجتماعی خود را گسترش دهند. حتی عنوان کنفرانس نیز به عبارتی اشاره داشت که در برخی محافل راست‌گرای افراطی به‌عنوان رمزگذاری ضدیهودی استفاده می‌شود.

هدف سیاسی این جریان فراتر از مخالفت فرهنگی با لیبرالیسم بود. محدودسازی حقوق زنان، گسترش اخراج مهاجران و ایجاد جامعه‌ای مبتنی بر برتری نژادی از جمله جهت‌گیری‌هایی بود که در سخنان برگزارکنندگان و شرکت‌کنندگان برجسته شد. نفوذ این گرایش‌ها در میان بخشی از جمهوری‌خواهان جوان تا آنجا پیش رفت که برخی رهبران حزب، از جمله تد کروز، نسبت به گسترش نفوذ گروه موسوم به «گروپرها» ابراز نگرانی کردند. جی‌دی ونس نیز با دفاع از برخی جمهوری‌خواهان جوانی که اظهارات نژادپرستانه یا ستایش هیتلر مطرح کرده بودند، به‌عنوان چهره‌ای مرتبط با آینده این جریان شناخته شد.

بااین‌حال، نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ تصویر متفاوتی ارائه کرد. تغییر چشمگیر گرایش رأی‌دهندگان مرد جوان به سود دموکرات‌ها، نشان داد که حمایت انتخاباتی از ماگا در میان این گروه شکننده‌تر از تصور اولیه بوده است. این تحول همچنین زمان‌بندی نامناسب کنفرانس تگزاس را آشکار کرد؛ رویدادی که با وجود حضور چهره‌های شناخته‌شده، تنها چند صد نفر را جذب کرد. این میزان استقبال در مقایسه با مخاطبان گسترده پادکست نیک فوئنتس، نشانه‌ای از فاصله میان محبوبیت مجازی و ظرفیت واقعی بسیج سیاسی بود.

با وجود این عقب‌نشینی، سخنرانان همچنان بر ضرورت تشدید مبارزه ایدئولوژیک تأکید کردند. فوئنتس شکست انتخاباتی را متوجه حزب جمهوری‌خواه دانست و استدلال کرد که جنبش باید از ترامپ نیز رادیکال‌تر شود. او حتی احتمال پیروزی از مسیر دموکراتیک را زیر سؤال برد و از گروه کوچکی از متعصبان و هواداران آماده فداکاری به‌عنوان نیروی پیش‌برنده تغییر سخن گفت. چنین مواضعی بیش از آنکه بیانگر قدرت سیاسی باشد، نشان‌دهنده محدودشدن افق راهبردی جریان و فاصله‌گرفتن آن از واقعیت رقابت انتخاباتی است.

یکی از عوامل اصلی این تغییر، آشکارشدن پیامدهای عملی سیاست‌های دولت ترامپ است. زمانی که ترامپ در قدرت نبود، بخشی از مخاطبان می‌توانستند اظهارات افراطی چهره‌های مانوسفر را صرفاً شوخی یا تحریک سیاسی تلقی کنند؛ اما اجرای سیاست‌های مهاجرتی سخت‌گیرانه و بازداشت افراد در خیابان‌ها، فاصله میان گفتار و عمل را کاهش داده است. در نتیجه، ادبیاتی که پیش‌تر برای بخشی از جوانان جذاب یا سرگرم‌کننده بود، اکنون با هزینه‌های واقعی سیاسی و اجتماعی همراه شده است.

برخی چهره‌های عمومی‌تر این شبکه، مانند جو روگن، در واکنش به تغییر فضای سیاسی از مواضع پیشین خود فاصله گرفته‌اند. بااین‌حال، چهره‌هایی همچون فوئنتس و وبون به‌دلیل وابستگی مخاطبانشان به محتوای جنجالی، امکان مانور کمتری دارند. آنان برای حفظ توجه عمومی ناچارند سطح تحریک و افراط‌گرایی را افزایش دهند؛ روندی که ممکن است مخاطبان محدودتری را حفظ کند، اما هم‌زمان بخش گسترده‌تری از جامعه را از آنان دور سازد.

در مجموع، بحران مانوسفر بازتاب تناقض درونی ماگا است: نیاز به رادیکالیسم بیشتر برای حفظ پایگاه سخت‌گیر، در برابر ضرورت تعدیل مواضع برای جذب رأی‌دهندگان میانه‌رو. هرچه این جریان بر ادبیات افراطی اصرار بیشتری بورزد، احتمال گسترش پایگاه اجتماعی آن کاهش می‌یابد و جنبشی که قرار بود میراث سیاسی ترامپ را تثبیت کند، ممکن است به شبکه‌ای منزوی از فعالان پرسر‌وصدا تبدیل شود./ منبع

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا