کناررفتن دیپلماسی به نفع اجبار

تحولات هفته گذشته تصویر واحدی را به جهان مخابره کرد: دیپلماسیِ مبتنی بر قواعد و مشروعیت در حال کناررفتن و زورِ نظامی و ابزارهای فشار یک‌جانبه به‌عنوان راه‌حل غالب ظاهر می‌شوند. سه محورِ این شمارۀ اطلسِ هفته، این روند را در ابعاد مختلف نشان می‌دهد: ۱) سکوت جهان غرب در برابر تصمیم و عملیات‌ اسرائیل برای تصرف کامل غزه، و پیامدهای آن؛ ۲) فشار نظامی–نمادین ایالات متحده بر ونزوئلا و بازتعریف دیپلماسی به‌نفع «زورِ دریایی»؛ و ۳) روند «اسنپ‌بک» علیه ایران به‌عنوان تمرکز ویژه — اقدامی که ضمن فشار بر تهران، رژیمِ عدم ‌اشاعه و امیدهای دیپلماسی را تضعیف می‌کند. در مجموع، این محورها تصویری از گذار نظم جهانی را نشان می‌دهند؛ گذاری که جاذبۀ الگوی لیبرال–دموکراتیک را به‌شدت دچار فرسایش می‌کند.