اگر ترامپ خواهان توافق با چین است، باید متحدان آسیایی خود را مهار کند

تلاش‌های دونالد ترامپ برای دستیابی به یک توافق بزرگ با شی جین‌پینگ، به‌شدت تحت تأثیر اقدامات متحدان آسیایی قرار گرفته است که برای تأمین منافع خود، به بزرگ‌نمایی «تهدید چین» روی آورده‌اند. در حالی که لارنس وانگ، نخست‌وزیر سنگاپور، معتقد است جنوب شرق آسیا می‌تواند از سایه جنگ جهانی دوم عبور کند، اظهارات جنجالی سانائه تاکایچی، نخست‌وزیر ژاپن، درباره تایوان، زخم‌های تاریخی را تازه کرده است. تاکایچی به‌عنوان یک محافظه‌کار افراطی، به‌دنبال احیای قدرت امپراتوری ژاپن است؛ امری که با مسلح‌شدن مجدد و احتمالاً هسته‌ای‌شدن این کشور، ثبات منطقه را که بر پایه یک ژاپن قدرتمند اقتصادی اما مهارشده سیاسی بنا شده، به خطر می‌اندازد. در مقابل، فیلیپین با امضای پیمان دفاعی جدید، اجازه بازگشت سربازان ژاپنی به خاک خود را صادر کرده است تا جبهه‌ای واحد علیه پکن شکل دهد.

سال ۲۰۲۶ با ریاست فیلیپین بر آسه‎‌آن و دهمین سالگرد حکم داوری دریای جنوبی چین، سالی بحرانی خواهد بود. فردیناند مارکوس جونیور صراحتاً اعلام کرده است که کشورش ناگزیر در هرگونه درگیری بر سر تایوان دخالت خواهد کرد؛ موضوعی که با واکنش تند چین مواجه شد. همزمان در تایوان، ویلیام لای با نمایش‌های نمادین و نفی گزینه بازگشت به سرزمین اصلی، بر طبل جدایی‌طلبی می‌کوبد. با وجود مانورهای نظامی مشترک آمریکا و ژاپن، راهبرد امنیت ملی جدید ترامپ نشان می‌دهد که اولویت او امنیت داخلی است. برای ترامپ، چین دیگر یک تهدید وجودی نیست، بلکه یک رقیب اقتصادی است که می‌توان با او معامله کرد. او حتی از تاکایچی خواسته است تا لحن تند خود را تعدیل کند، چرا که به‌دنبال توافق در نشست آوریل ۲۰۲۶ است.

برداشت متحدان از انزواطلبی ترامپ منجر به یک واکنش خطرناک شده است. تاکایچی با تبدیل «ابهام راهبردی» آمریکا به «شفافیت راهبردی»، سعی دارد واشنگتن را در منطقه قفل کند. در گذشته، آسه‎‌آن نگران بود که مهره شطرنج آمریکا برای مهار چین شود، اما اکنون این متحدان هستند که تلاش می‌کنند آمریکا را به‌سمت تقابل سخت‌تر سوق دهند. ریشه این تنش‌ها را باید در سیاست داخلی این کشورها جست؛ تاکایچی برای تثبیت قدرت لرزان حزب خود، لای برای مدیریت فضای سیاسی شکسته تایوان در برابر حزب کومینتانگ، و مارکوس جونیور برای انحراف افکار عمومی از اتهامات فساد مالی در فیلیپین، به ایجاد بحران‌های خارجی روی آورده‌اند. ترامپ به درستی دریافته که متحدانش از قدرت نظامی آمریکا برای بقای سیاسی خود هزینه می‌کنند؛ لذا اگر او خواهان توافق با پکن است، باید این بازیگران را مهار کند./ منبع