شکاف عمیق میان واشنگتن و دهلی‌نو بر سر مفهوم شراکت راهبردی
بن‌بست مذاکرات تجاری آمریکا و هند نشان می‌دهد واشنگتن به‌دنبال بهره‌کشی اقتصادی و تحمیل قواعد خود به دهلی‌نو است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «شکاف عمیق میان واشنگتن و دهلی‌نو بر سر مفهوم شراکت راهبردی» در گلوبال تایمز (Global Times) منتشر شده است. این یادداشت در آستانه سفر مارکو روبیو به هند، بن‌بست نه‌ماهه در امضای توافق تجاری دو کشور را بررسی کرده و استدلال می‌کند که فشارهای تعرفه‌ای و مطالبات یک‌جانبه واشنگتن، دهلی‌نو را به تقویت استقلال راهبردی و گسترش روابط با کشورهایی مانند ایران و روسیه سوق می‌دهد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در آستانه دومین سفر مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، به هند در سال جاری، تفاوت اولویت‌های دو طرف بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است؛ واشنگتن قصد دارد درباره «شراکت راهبردی» گفت‌وگو کند، اما دهلی‌نو خواهان حل‌وفصل منازعه تعرفه‌ها است. با گذشت ۹ ماه از توافق اولیه بر سر چارچوب تجاری در ماه فوریه، این سند هنوز امضا نشده و مقام‌های دو کشور اذعان دارند که مذاکرات به بن‌بست رسیده است.
واشنگتن در ادبیات سیاسی خود و در قالب «راهبرد هند-اقیانوسیه» و گروه «کواد»، هند را مطمئن‌ترین شریک خود معرفی می‌کند، اما در عمل تعرفه‌های سنگینی بر فولاد هند وضع کرده، صنایع داروسازی آن را تحت فشار قرار داده و موانعی برابر خدمات فناوری اطلاعات این کشور ایجاد کرده است. در حالی که متحدان نظامی آمریکا مانند ژاپن، کره جنوبی و استرالیا از امتیازهای تجاری بهتری برخوردارند، هند در محاسبات واشنگتن صرفاً کارتی است که ارزش آن بر اساس نیازهای مقطعی آمریکا تغییر می‌کند.
آنچه نگرانی دهلی‌نو را دوچندان کرده، سه مطالبه سنگین دولت کنونی آمریکا است: کاهش خرید نفت از روسیه، گشودن بازار کشاورزی هند و افزایش واردات انرژی از آمریکا، از جمله خرید نفت ونزوئلا که واشنگتن کنترل انحصاری آن را در دست گرفته است. این درخواست‌ها مستقیماً امنیت انرژی، هزینه تمام‌شده صنایع و معیشت صدها میلیون کشاورز خرده‌پا در هند را هدف قرار می‌دهد.
صادرات هند در سال ۲۰۲۶ رشد قابل‌توجهی داشته، اما بازگشت احتمالی تعرفه‌های آمریکا به سطح ۲۵ درصد می‌تواند این روند را متوقف کند. ازاین‌رو، دهلی‌نو ترجیح می‌دهد به جای امضای توافقی که منافع بلندمدتش را قربانی می‌کند، سیاست تعلل و مقاومت کنترل‌شده را در پیش بگیرد.
تجربه این مذاکرات به دهلی‌نو نشان داده است که آمریکا شریکی برابر نمی‌خواهد، بلکه به‌دنبال بازیگری است که منافع اقتصادی خود را فدای دستورکار واشنگتن کند. در نتیجه، برچسب «شریک راهبردی آمریکا» اعتبار خود را نزد هند از دست داده و دهلی‌نو با تکیه بر «استقلال راهبردی»، مسیر مستقل خود و تقویت روابط با کشورهایی همچون روسیه و ایران را با جدیت بیشتری دنبال خواهد کرد./ منبع