چرا ترامپ از کره جنوبی خشمگین است
اختلاف واشنگتن و سئول نشان میدهد ترامپ در حال تبدیل اتحادهای سنتی آمریکا به روابطی مشروط، پرهزینه و مبتنی بر معامله است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا ترامپ از کره جنوبی خشمگین است» به قلم میشل بیچکووا (Mishel Bychkova) در راشاتودی (RussiaToday) منتشر شده است. این یادداشت استدلال میکند که کاهش رزمایشهای مشترک آمریکا و کره جنوبی بخشی از بازنگری گستردهتر دولت ترامپ در مفهوم اتحاد است؛ رویکردی که امنیت، تجارت، سرمایهگذاری و حمایت سیاسی را در یک محاسبه واحد قرار میدهد و از متحدان میخواهد در برابر تضمینهای واشنگتن امتیازات ملموستری ارائه کنند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
تصمیم دونالد ترامپ برای کاهش رزمایشهای مشترک با کره جنوبی تنها به رابطه او با کیم جونگاون مربوط نمیشود. نارضایتی اصلی از نگاه او به اصل «عمل متقابل» بازمیگردد. واشنگتن دهها هزار نیرو در کره جنوبی مستقر کرده، چتر هستهای در اختیار سئول گذاشته و هزینههای گستردهای برای امنیت این کشور پرداخته است؛ در مقابل، ترامپ انتظار دارد کره جنوبی هنگام نیاز از سیاستهای آمریکا، از جمله در جنگ با ایران، حمایت کند. امتناع سئول از مشارکت مستقیم در این جنگ، این تصور را در واشنگتن تقویت کرده که اتحاد بیش از حد یکطرفه است.
روابط امنیتی دو کشور از جنگ کره و پیمان دفاعی ۱۹۵۳ شکل گرفته است و اکنون حدود ۲۸ هزار و ۵۰۰ نیروی آمریکایی در کره جنوبی حضور دارند. با این حال، ترامپ از دوره نخست ریاستجمهوری خود معتقد بود متحدان باید سهم بیشتری از هزینه امنیت بپردازند. او همچنین کسری تجاری آمریکا با کره جنوبی را بخشی از همین مسئله میداند و در نتیجه هزینه دفاعی، تعرفهها، خرید تسلیحات و سرمایهگذاری را در یک چارچوب مشترک ارزیابی میکند.
وابستگی سئول به واشنگتن مطلق نیست. کره جنوبی بودجه دفاعی بزرگی دارد و یکی از صادرکنندگان مهم تجهیزات نظامی جهان است، اما همچنان برای بازدارندگی هستهای به آمریکا متکی است. در حوزه اقتصادی نیز بازار آمریکا اهمیت زیادی دارد؛ حدود ۱۷ درصد صادرات کره جنوبی به ایالات متحده میرود. همین وابستگیهای امنیتی و تجاری به واشنگتن امکان میدهد برای افزایش هزینههای دفاعی، خرید تسلیحات آمریکایی و سرمایهگذاری در صنایع آمریکا فشار وارد کند.
در دوره دوم ترامپ، این رویکرد منسجمتر شده است. کره جنوبی تعهداتی برای سرمایهگذاری صدها میلیارد دلاری در آمریکا، افزایش هزینه دفاعی و خرید تجهیزات نظامی آمریکایی پذیرفته است. اختلاف درباره ایران نیز نشان داد ترامپ امنیت را خدمتی بدون قیدوشرط نمیداند و انتظار دارد متحدان در مقابل تضمینهای واشنگتن، از اهداف سیاسی و نظامی آمریکا حمایت کنند.
این سیاست بخشی از الگوی جدیدی است که میکوشد هزینه حفظ رهبری جهانی آمریکا را کاهش دهد، بدون آنکه واشنگتن از رقابت با چین یا حضور نظامی جهانی عقبنشینی کند. خطر این رویکرد آن است که اگر متحدان احساس کنند حمایت آمریکا دائماً مشروط و قابل معامله شده، انگیزه بیشتری برای استقلال راهبردی پیدا کنند. کره جنوبی میتواند نخستین آزمون جدی این مدل باشد؛ الگویی که شاید هزینههای آمریکا را کاهش دهد، اما همزمان وفاداری سیاسی متحدان را نیز تضعیف کند./منبع
