اوکراین در حال بازتعریف جنگ مدرن است
اوکراین با اتکا به جنگ شبکهای نرمافزارمحور و پهپادها، دکترین نظامی روسیه را فلج کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «اوکراین در حال بازتعریف جنگ مدرن است» نوشته دیوید اچ. پترائوس (David H. Petraeus) و کلارا کالودروویچ (Clara Kaluderovic) در وال استریت ژورنال (Wall Street Journal) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی تغییر پارادایم نبردها از طریق نوآوریهای تسلیحاتی کییف میپردازد. این متن با اتخاذ لحنی تحلیلی تبیین میکند که ارتش اوکراین با بهرهگیری از راهبرد «اختلال انباشتی» و ابزارهای فناورانه قرن بیست و یکم، فراتر از خطوط مقدم، شریانهای حیاتی، تدارکاتی و پالایشگاهی روسیه را هدف قرار داده و مدل جدیدی از جنگهای توزیعشده و چابک را ابداع کرده است. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
نبرد جاری در اروپای شرقی وارد فاز بیسابقهای در تاریخ نظامی جهان شده است که در آن یک بازیگر کوچکتر با اتکا به راهبرد فشار راهبردی مستمر و فناوریهای نوین، ارتش و ماشین جنگی یک ابرقدرت بزرگتر را با چالشهای ساختاری مواجه میکند. این الگو که بر پایه «اختلال انباشتی» استوار است، به جای تمرکز بر یک ضربه قاطع و سرنوشتساز، بر وارد آوردن ضربات متوالی، پراکنده اما ویرانگر به خطوط مواصلاتی، پایانههای نفتی، پدافندهای هوایی و زیرساختهای حیاتی در عمق خاک دشمن تاکید دارد. اعتراف مقامات انرژی روسیه به بروز بحران سوخت بیسابقه در مناطق وسیعی از این کشور و حتی سیبری، در کنار اعلام وضعیت فوقالعاده در شبهجزیره کریمه به دلیل قطعیهای گسترده برق و تدارکات، نشاندهنده اثربخشی این راهبرد فرسایشی است که کریمه را از یک نماد فتح ژئوپلیتیک به یک بار حقوقی و نظامی سنگین برای موسکو تبدیل کرده است.
این شیوه نوین نبرد، شباهتهای ساختاری با بمبارانهای راهبردی جنگ جهانی دوم علیه صنایع آلمان و کارزار زیردریاییهای آمریکا علیه ژاپن دارد؛ با این تفاوت بنیادین که این بار به جای ناوگان بمبافکنهای سنگین، از پهپادها، شبکههای اطلاعاتی تجاری، نرمافزارهای سازگارپذیر و ابتکارات عملیاتی استفاده میشود. این جنگِ انطباقپذیری است؛ هر طرفی که سریعتر خود را با شرایط متغیر وفق دهد، هزینههای کمرشکنتری به دشمن تحمیل میکند. گرچه روسیه نیز با تقویت جنگ الکترونیک، مقاومسازی تاسیسات و بهرهگیری از بمبهای گلایدی سازگار شده، اما سرعت بالای نوآوریهای فناورانه جبهه مقابل، مسکو را وادار کرده تا در تمامی جبههها به حالت تدافعی درآمده و منابع خود را پراکنده کند. این روند توازن سنتی مبتنی بر حجم بزرگ ارتش و منابع مادی را به نفع عمق تکنولوژیک و چابکی ساختاری دگرگون ساخته است.
این تحولات بنیادین حاوی سه درس ژئوپلیتیک و نظامی حیاتی برای ایالات متحده و متحدان غربی آن است که هشداری جدی برای بازنگری در دکترینهای سختافزارمحور و متمرکز به شمار میرود. نخست، اعمال فشار راهبردی پایدار نیازمند شبکههای ضربتی تابآور، پهپادهای دوربرد و نرمافزارهای مدیریت نبرد توزیعشده است، نه صرفاً تسلیحات گرانقیمت سنتی. دوم، زیرساختهای ملی مانند پالایشگاهها، بنادر و شبکههای توزیع برق دیگر پشت جبهه امن محسوب نمیشوند، بلکه زمینهای راهبردی نبرد مدرن هستند. سوم، قابلیت انطباق سریع نرمافزاری و تاکتیکی در عرض چند روز، اکنون همتراز با قدرت آتش کلاسیک اهمیت دارد. با وجود چالشهای حاد پدافندی در شهرهای اوکراین ناشی از کمبود موشکهای رهگیر، تغییر پرسش اصلی جنگ از «امکان بقای کییف» به «میزان تابآوری مسکو در برابر نوآوریهای تکنولوژیک»، از یک دگرگونی بزرگ در ماهیت جنگهای آینده حکایت دارد./منبع
