آیا آتش‌بس غزه می‌تواند به توافق در اوکراین منجر شود؟

در هر توافقی برندگان و بازندگان وجود دارند. در مورد اسرائیل و حماس، یک قربانی غیرمنتظره ممکن است رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، باشد. با توقف آتش‌بس، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا به دنبال درگیری بعدی برای حل‌وفصل خواهد بود و احتمالاً به فکر دریافت جایزه صلح نوبل سال آینده است. او همچنین در حال بازنگری در درس‌هایی از پیروزی اخیر خود در غرب‌آسیا است، به‌ویژه اینکه فشار و تهدید موثرتر از تلاش‌های دوستانه هستند. این ممکن است توضیح دهد که چرا کاخ سفید راهبرد فشار بر پوتین برای حضور در میز مذاکره را دنبال می‌کند. انتقادهای ترامپ از اقتصاد روسیه با اقداماتی عملی همراه بوده است. علاوه بر اخبار مربوط به ارائه اطلاعات به اوکراین برای حملات دوربرد به تاسیسات انرژی روسیه، ترامپ به‌تازگی در مورد تأمین موشک‌های تاماهاک برای اوکراین بحث کرده است.

این سلاح‌ها برای کی‌یف مزایای واضحی به همراه خواهند داشت. موشک‌ها برد بیشتری از موشک‌های موجود در اوکراین دارند و به نیروها این امکان را می‌دهند که اهداف در نواحی عقب‌نشینی مانند مراکز لجستیکی، زیرساخت‌های انرژی و فرودگاه‌ها را هدف قرار دهند. هرگونه ارتقاء در توانایی‌های اوکراین باید خوش‌آمد گفته شود. با این حال، این به این معنا نیست که موشک‌های تاماهاک می‌توانند تحولی در جنگ ایجاد کنند. تحویل آن‌ها ممکن است ماه‌ها طول بکشد و مشخص نیست که اوکراین چه تعداد موشک دریافت خواهد کرد یا چه زمانی ایالات متحده آن‌ها را مجدداً تأمین خواهد کرد. ترامپ علاقه‌مند است بداند چگونه از این سلاح‌ها استفاده خواهد شد و آمریکا همچنان بر پرتاب‌ها فرماندهی خواهد داشت که ریسک وتوی اهداف را در صورت عدم توافق با راهبرد اوکراین به همراه دارد. مشکلات عملیاتی نیز وجود دارند، زیرا اوکراین زیرساخت‌های لازم برای پرتاب چنین سلاح‌هایی را ندارد.

اگر تاماهاک‌ها نمی‌توانند جنگ را ببرند، همچنین قادر به برنده شدن در صلح نخواهند بود. به‌نظر می‌رسد که ایالات متحده و اوکراین این موشک‌ها را بیشتر به‌عنوان ابزاری دیپلماتیک و نه نظامی می‌بینند. الکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس، اظهار داشت که این موشک‌ها «فردا پرتاب نخواهند شد»، اما بخشی از تاکتیک‌های مذاکره ترامپ هستند، در حالی که ولودیمیر زلنسکی اشاره کرده است که داشتن آن‌ها می‌تواند به اندازه تهدید کافی باشد تا روسیه به مذاکرات بپردازد. امید است که این یک فریب برای ترغیب ترامپ به ارسال موشک‌ها باشد و نه باور واقعی زلنسکی، زیرا پوتین به‌طور پیوسته در برابر هرگونه تشویق برای پایان جنگ مقاومت کرده است و بعید است که از سلاحی که اوکراین ممکن است به‌زودی بتواند از آن استفاده کند، ترسی به دل راه دهد. مسکو تهدید کرده که این موشک‌ها را هدف قرار خواهد داد، چرا که استفاده از آن‌ها را در سوریه بررسی کرده است.

بر اساس گفته‌های معاون رئیس کمیته امنیت ملی، دفاع و اطلاعات مجلس اوکراین، برنامه برای تاماهاک‌ها این است که فشار بر مسکو به‌تدریج با افزایش برد و اهمیت اهداف افزایش یابد. به پوتین فرصتی داده خواهد شد تا در هر مرحله تسلیم شود تا زمانی که اوکراین نهایتاً حملاتی به کرملین انجام دهد. این به‌طور مؤثری واقعیت را نادیده می‌گیرد که اگر کی‌یف به‌طور واقعی مسکو را چنین هدف قرار دهد، پوتین احتمالاً به جای سفید کردن پرچم، سلاح هسته‌ای تاکتیکی به آسمان خواهد فرستاد.

و در مورد مذاکرات کلی؟ فعلاً مرده‌اند. حتی افسوس‌های پوتین که می‌گوید تاماهاک‌ها روابط دو جانبه واشنگتن و مسکو را نابود خواهند کرد، در کاخ سفید بی‌جواب خواهد ماند. ترامپ به‌خوبی راهبرد پوتین مبنی بر وعده‌ها و تعویق را شناسایی کرده است. این نیاز به مقابله با تحریم‌های ثانویه سخت بود که پوتین را به آلاسکا کشاند و این تاکتیک ممکن است دوباره مؤثر واقع شود، اگر رئیس‌جمهور ایالات متحده بخواهد. در غیر این صورت، کاخ سفید می‌تواند تا پایان امسال یا سال آینده صبر کند، زمانی که مشکلات اقتصادی و سختی در بسیج نیروها احتمالاً روسیه را به مذاکرات راغب‌تر کند. چالش این است که اوکراین را به‌طور مؤثر برای دفاع از بیشترین میزان سرزمین ممکن حمایت کرده و برای آن مذاکرات قدرتمندتری فراهم سازد. در این زمینه، با وجود تمام مشکلات، موشک‌های تاماهاک اگر به‌موقع راه‌اندازی شوند، می‌توانند مفید باشند.

«اگر یک جنگ در یک منطقه متوقف شود، قطعاً جنگ‌های دیگر هم می‌توانند متوقف شوند»، زلنسکی پس از آتش‌بس در غرب‌آسیا گفت، این تنها درسی نیست که ترامپ باید از مذاکرات غزه یاد بگیرد. حمایت جسورانه و مداوم از اوکراین برای آوردن پوتین به میز مذاکره ضروری خواهد بود و تاماهاک‌ها گامی در جهت درست هستند. با این حال، این‌ها برای پیروزی زلنسکی در جنگ و دریافت جایزه نوبل از ترامپ کافی نخواهند بود. اگر موفقیت اخیر چیزی به رئیس‌جمهور ایالات متحده آموخته باشد، این است که او باید فشار بیشتری اعمال کند./ منبع