تکاپوی اروپا برای جبران خلاء موشکهای دوربرد
کشورهای اروپایی با کاهش حمایتهای آمریکا، برای توسعه مستقل توانمندیهای موشکی دوربرد خود تلاش میکنند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «تکاپوی اروپا برای جبران خلاء موشکهای دوربرد» در اکونومیست (Economist) منتشر شده است. این یادداشت، چالشهای پیشروی کشورهای اروپایی عضو ناتو را در مواجهه با کاهش تدریجی حمایتهای نظامی واشنگتن و خروج تسلیحات دوربرد آمریکا از قاره سبز بررسی کرده و استدلال میکند که اروپا برای مقابله با تهدیدات فزاینده روسیه، نیازمند سرمایهگذاری فوری بر روی جایگزینهای موشکی بومی، ارزانقیمت و مستقل از زنجیره تأمین یا مجوزهای ایالات متحده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
روند شتابان خروج نظامی و کاهش تعهدات امنیتی ایالات متحده در قاره اروپا، نیروهای مسلح این منطقه را با چالش بزرگی در زمینه توانمندیهای میانبرد و دوربرد هدفگیری مواجه کرده است. جنگ در اوکراین به وضوح نشان داد که توانایی ضربه زدن به مراکز فرماندهی، گرههای لجستیکی و کارخانههای تسلیحاتی در عمق خاک دشمن، عنصری حیاتی در نبردهای مدرن است. در گذشته، ناتو برای تأمین این تسلیحات به طور کامل به زرادخانه آمریکا متکی بود؛ اما در شرایط کنونی و با توجه به توسعه روزافزون توان موشکی روسیه، کشورهای اروپایی به این نتیجه رسیدهاند که تولید مستقل موشکهای نقطهزن با برد ۳۰۰ تا بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر یک ضرورت دفاعی غیرقابلانکار است. تصمیم اخیر پنتاگون مبنی بر لغو استقرار موشکهای کروز تاماهاک و پرتابگرهای تایفون در خاک آلمان که با هدف کاهش تنش با روسیه یا در واکنش به مواضع دیپلماتیک برلین اتخاذ شد، فوریت این موضوع را دوچندان کرده است.
اگرچه آلمان موفق شده است سفارش خرید ۴۰۰ فروند موشک تاماهاک را تا سال ۲۰۲۹ از واشنگتن تأیید کند، اما بخش زیادی از تحلیلگران نظامی معتقدند تحویل این تسلیحات در زمان مقرر غیرممکن خواهد بود. ایالات متحده در جریان درگیریهای نظامی خود، بخش عمدهای از ذخایر تاماهاک خود را مصرف کرده و بازسازی این تسلیحات سالها به طول میانجامد؛ بنابراین، ارتش آمریکا تأمین نیازهای داخلی خود را در اولویت قرار خواهد داد. در این میان، پروژههای تسلیحاتی مشترک و سنتی اروپا مانند توسعه جانشین موشکهای کروز استورم شدو یا موشکهای رادارگریز زمینی مشترک بریتانیا و آلمان، به کندی پیش میروند و تا دهه ۲۰۳۰ وارد خدمت نخواهند شد؛ امری که اروپا را با یک خلاء امنیتی چندساله مواجه میکند.
در پاسخ به این وضعیت، تغییر رویکرد رو به رشدی به سمت شرکتهای نوپا و مدلهای نوین تسلیحاتی شکل گرفته است. آلمان به دنبال راهکارهای موقتی، ارزانقیمت و با قابلیت تولید انبوه است که وابستگی به قطعات آمریکایی نداشته باشند تا واشنگتن نتواند محدودیتی در بهکارگیری آنها اعمال کند. همکاری با شرکتهای نوپا که از تجربه جنگ اوکراین بهره میبرند و استفاده از روشهای توسعه مبتنی بر آزمون و خطا در ساخت موشکهای کروز ارزانقیمت، از گزینههای روی میز است. با این حال، کارشناسان هشدار میدهند که این سیستمهای ارزانقیمت مادون صوت در برابر پدافند هوایی آسیبپذیر هستند و کارایی آنها بهشدت به سامانههای پیشرفته شناسایی، نظارت و اطلاعاتی (ISR) وابسته است؛ توانمندی مستقلی که اروپا تا پیش از سال ۲۰۳۰ به آن دست نخواهد یافت./منبع
