برای اروپا دوران انفعال به‌سر آمده؛ زمان جسارت و اقدام فرا رسیده است

اروپا باید با جدیت به تهدیدات چندوجهی و فزاینده روسیه پاسخ دهد و به‌جای نادیده‌گرفتن آن‌ها، با شجاعت و قاطعیت عمل کند. برخی نخبگان اروپایی و آمریکایی که افزایش بودجه دفاعی را نظامی‌گرایانه و غیرمولد خوانده‌اند، یا لرد سایمون مک‌دونالد، مقام سابق وزارت خارجه بریتانیا، که هدف پنج درصد تولید ناخالص داخلی ناتو برای دفاع را غیرضروری و مخرب اقتصاد دانسته است، معتقدند روسیه تهدیدی فوری نیست. دولت سوسیالیست اسپانیا نیز با رد این هدف و کسب معافیت، با وجود اینکه اغلب اسپانیایی‌ها روسیه را تهدید می‌بینند، آن را به‌عنوان پیروزی برای رأی‌دهندگان چپ‌گرای خود تبلیغ کرد.

من این دیدگاه‌ها را رد می‌کنم و تأکید دارم که اروپا به دلایل محکمی، از جمله فشارهای دونالد ترامپ برای افزایش هزینه‌های دفاعی و حملات مداوم روسیه، در حال تسلیح مجدد است. روسیه از سال ۲۰۱۴، به‌گفته دمیتری ترنین، مدیر سابق دفتر کارنگی مسکو، در حالت جنگی عمل کرده و دامنه تهدیداتش از جنگ اوکراین به کل اروپا گسترش یافته است. این تهدیدات شامل تقویت نظامی متعارف و هسته‌ای، استقرار موشک‌های دوگانه (متعارف و هسته‌ای) در بلاروس و بسیج نیروها در مرز فنلاند و کشورهای بالتیک است. ژنرال کریستوفر کاولی، فرمانده ناتو در اروپا، در آوریل ۲۰۲۵ به سنای آمریکا گزارش داد که ارتش روسیه، با وجود تلفات سنگین (حدود ۷۹۰ هزار نفر)، سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها بازسازی شده است و از آغاز جنگ اوکراین بزرگ‌تر شده است. رهبران اطلاعاتی انگلیس، آلمان، دانمارک، لهستان، استونی و مارک روته، دبیرکل ناتو، هشدار داده‌اند که روسیه ظرف دو تا ۱۰ سال آماده جنگ با اروپا خواهد بود، و یا آن را آغاز می‌کند.

روسیه علاوه بر تهدیدات نظامی، بیش از یک دهه است که حملات غیرنظامی و ترکیبی را علیه اروپا اجرا می‌کند. این حملات شامل ترور و مسمومیت با سلاح‌های رادیولوژیکی و بیولوژیکی در بریتانیا، همکاری با گروه‌های جنایت سازمان‌یافته در اسپانیا، ترور صنعتگران دفاعی در آلمان و بلغارستان و تلاش برای قتل منتقدان مانند کریستو گوزف، روزنامه‌نگار بلغاری‌تبار است. روسیه همچنین با قطع کابل‌های دریایی بالتیک، آتش‌سوزی در مراکز خرید لهستان و انبارهای انگلیس و استفاده از ناوگان سایه برای دورزدن تحریم‌ها، زیرساخت‌های اروپا را هدف قرار داده است. این کشور با اسکورت کشتی‌های خود با جنگنده‌ها و شناورهای نظامی، نیروهای اروپایی را تهدید می‌کند. در حوزه اقتصادی، روسیه از درآمدهای انرژی برای نفوذ سیاسی در بالکان، اتریش، و آلمان استفاده کرده و احزاب راست افراطی مانند آلترناتیو برای آلمان (AfD) و اجتماع ملی فرانسه را حمایت مالی کرده است. مداخله در انتخابات رومانی، مولداوی، بلغارستان، و انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا (۲۰۱۶ و ۲۰۲۰) نیز بخشی از این راهبرد است.

بازسازی نظامی و تقویت تاب‌آوری جوامع اروپایی در برابر این حملات نه تنها موجه بلکه ضروری و فوری است. کاستی‌های دفاعی اروپا، مانند «ارتش‌های زامبی» که تنها روی کاغذ وجود دارند، نباید بهانه‌ای برای انکار نیاز به بازسازی نظامی باشد. اروپا باید کارآمدی هزینه‌های دفاعی را به‌طور چشمگیری افزایش دهد تا نیروهای معتبر و یکپارچه‌ای برای بازدارندگی روسیه ایجاد کند. اگرچه ممکن است اروپا مجبور به فدا کردن بخش‌هایی از دولت رفاه و قرارداد اجتماعی خود شود، اما این قربانی در برابر تهدیدات روسیه ناگزیر است. ویلیام شکسپیر در جایی می‌نویسد: «وقتی صدای جنگ در گوش ما می‌پیچد، باید مانند ببر عمل کنیم». کسانی که ضعف نظامی اروپا را برجسته می‌کنند، صدای این تهدید را نمی‌شنوند و مانند شترمرغ عمل می‌کنند. نادیده‌گرفتن تهدیدات روسیه، به‌ویژه در حالی که اوکراین سه سال است در برابر تهاجم وحشیانه مقاومت می‌کند، اصلا توجیه‌ ندارد. دفاع از اروپا، با شروع کار از اوکراین، دیگر توجیه تأخیر نمی‌پذیرد، بلکه سرنوشت قاره است که باید بدون تأخیر نجات یابد./ منبع