دفاع در حال فروپاشی اروپا

کاهش حضور نظامی آمریکا در اروپا می‌تواند هم بازدارندگی ناتو در برابر روسیه و هم اعتبار تعهدات امنیتی واشنگتن در دیگر مناطق جهان را تضعیف کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای با عنوان «دفاع در حال فروپاشی اروپا» به قلم فرانکلین سی. میلر (Franklin C. Miller)، اریک ادلمن (Eric Edelman) و والتر بی. اسلکومب (Walter B. Slocombe) در فارن افرز (Foreign Affairs) منتشر شده است و تصمیم دولت ترامپ برای کاهش حضور نظامی آمریکا در اروپا را بررسی می‌کند و استدلال دارد که این روند نه‌تنها بازدارندگی ناتو در برابر روسیه را تضعیف می‌کند، بلکه اعتبار تعهدات امنیتی آمریکا در آسیا و امنیت سرزمین اصلی این کشور را نیز به خطر می‌اندازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

دولت ترامپ ظاهراً آماده کاهش چشمگیر حضور نظامی آمریکا در اروپاست. راهبرد امنیت ملی سال ۲۰۲۵ و اظهارات مقام‌هایی مانند پیت هگست و البریج کولبی بر انتقال مسئولیت اصلی دفاع متعارف اروپا به کشورهای اروپایی تأکید دارند. این رویکرد بر فرض توانایی اروپا برای دفاع مستقل استوار است، اما عقب‌نشینی آمریکا نه‌تنها ناتو، بلکه شبکه مشارکت‌های امنیتی واشنگتن را تضعیف می‌کند و حتی می‌تواند امنیت خاک آمریکا را تهدید کند.

این روند پیش‌تر نیز آغاز شده است. آمریکا حدود یک‌هزار نیرو را از رومانی خارج کرده، استقرار یگان مجهز به موشک‌های هایپرسونیک Dark Eagle و جایگزینی یک تیپ زرهی را لغو کرده و در نتیجه حدود پنج‌هزار نیروی کمتر در اروپا خواهد داشت. طرح‌های بعدی شامل کاهش یک‌سومی جنگنده‌های اف-۱۵ ئی و اف-۱۶، خروج هواپیماهای سوخت‌رسان، کاهش هواپیماهای گشت دریایی، جابه‌جایی بخشی از بمب‌افکن‌ها و عقب‌نشینی برخی توانمندی‌های دریایی است. همچنین جایگاه فرماندهی آمریکا در ساختار ناتو تضعیف شده و احتمال واگذاری فرماندهی عالی نیروهای متحد اروپا به یک افسر غیرآمریکایی مطرح است.

اروپا اگرچه فرماندهان توانمند دارد، اما نمی‌تواند به‌سرعت قابلیت‌های آمریکا در فرماندهی جنگ، هماهنگی نیروهای چندملیتی، جنگ ضدزیردریایی، سوخت‌رسانی هوایی، ناوهای هواپیمابر و بمب‌افکن‌های دوربرد را جایگزین کند. کاهش حضور آمریکا در آب‌های شمال اقیانوس اطلس نیز خطرناک است، زیرا زیردریایی‌های روسی مجهز به موشک‌های کروز هسته‌ای از این مسیرها به سواحل آمریکا نزدیک می‌شوند.

این عقب‌نشینی در شرایطی رخ می‌دهد که روسیه فشار بر ناتو را افزایش داده است. مسکو طی بیش از یک دهه از ابزارهای جنگ خاکستری و ترکیبی، از خرابکاری و ترور تا حملات سایبری، پهپادی و مداخله انتخاباتی، استفاده کرده و در ماه‌های اخیر فعالیت‌های منتسب به روسیه در چند کشور اروپایی افزایش یافته است. هم‌زمان، برخی فرماندهان نظامی و اطلاعاتی هشدار داده‌اند که ولادیمیر پوتین ممکن است طی سال‌های آینده عملیات زمینی محدودی علیه ناتو انجام دهد. این هم‌زمانی را نمی‌توان تصادفی دانست و ضعف ادراک‌شده آمریکا رفتار تهاجمی روسیه را تشویق می‌کند. همچنین کاهش تعهد واشنگتن در اروپا می‌تواند چین و کره شمالی را نسبت به تعهد آمریکا به تایوان و کره جنوبی دچار تردید کند.

اتکا به بازدارندگی هسته‌ای آمریکا نیز جایگزین حضور متعارف نیست. اگر واشنگتن حاضر نباشد نیروهای متعارف قابل‌توجهی برای دفاع از اروپا مستقر کند، تهدید استفاده از سلاح هسته‌ای اعتبار کمتری خواهد داشت. بازدارندگی متعارف و هسته‌ای به یکدیگر پیوند خورده‌اند و کاهش حضور متعارف آمریکا در اروپا، هر دو را تضعیف می‌کند.

کنگره آمریکا باید کاهش نیروهای اروپایی بدون تأیید صریح قانون‌گذاران را ممنوع کند، گزارش‌های منظم درباره تهدیدهای ناتو و توان بازدارندگی آن ارائه شود و جایگاه فرمانده عالی نیروهای متحد اروپا همچنان در اختیار یک افسر آمریکایی چهارستاره باقی بماند. آمریکا از سال ۱۹۴۹ با حفظ تعهد خود به ناتو، به حفظ صلح اروپا و پایان جنگ سرد کمک کرده است و کنار گذاشتن این اتحاد بر پایه فرضیات اثبات‌نشده و اختلافات سیاسی، اقدامی علیه منافع امنیتی و رفاهی خود آمریکا خواهد بود./ منبع