نخستوزیر جدید بریتانیا چگونه میتواند حزب کارگر را احیا کند؟
اندی برنهام با تکیه بر پایگاه رأی کارگری و شهرهای شمالی، به دنبال بازسازی حزب کارگر است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «نخستوزیر جدید بریتانیا چگونه میتواند حزب کارگر را احیا کند؟» در اکونومیست (Economist) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی انتقال قدرت در ساختار سیاسی انگلیس و ورود اندی برنهام، شهردار سابق منچستر، به دفتر نخستوزیری پرداخته و استدلال میکند که وی با تکیه بر اصالت طبقه کارگری، پایگاه رأی قوی در شمال انگلستان و جلب نظر رأیدهندگان احزاب سبز و لیبرال دموکرات، پتانسیل بیشتری برای ایجاد یک پایگاه انتخاباتی پایدار و یکپارچهسازی جریان چپ میانه در مقایسه با سلف خود دارد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
تغییرات مدیریتی در بالاترین سطح سیاسی انگلیس، امیدهای جدیدی را برای ترمیم بدنه آسیبدیده حزب کارگر ایجاد کرده است. خروج نخستوزیر سابق از داونینگ استریت پس از ۲ سال دوره متلاطم و ناامیدکننده، فضا را برای ورود چهرهای مهیا کرده است که نظرسنجیها نشان میدهند از محبوبیت و پذیرش عمومی بالاتری نسبت به سلف خود برخوردار است. رهبر پیشین حزب کارگر با چرخشهای مداوم سیاسی و تغییر مواضع پیاپی، سرمایه اجتماعی خود را با سرعتی بالا از دست داد و فضای دوقطبی شدیدی ایجاد کرد؛ به طوری که اکثریت قاطع شهروندان او را فردی بیتصمیم قلمداد میکردند. در مقابل، مستأجر جدید کلیدهای داونینگ استریت این فرصت را دارد تا با بهرهگیری از هویت سیاسی متمایز خود، پایگاه رأی منسجمتر و پایدارتری را در ساختار تکهتکه شده چپ میانه بریتانیا پایهگذاری کند.
تحلیل دادههای آماری و نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد که پایگاه اصلی حمایت از نخستوزیر جدید در شمال انگلستان متمرکز است؛ منطقهای که اگرچه تنها حدود یکچهارم کرسیهای پارلمان را به خود اختصاص داده، اما اهمیت راهبردی فوقالعادهای در تعیین سرنوشت انتخابات دارد و سهم بالایی از حوزههای انتخاباتی کلیدی برای کسب اکثریت پارلمانی در این جغرافیا واقع شده است. علاوه بر مؤلفه جغرافیایی، خاستگاه طبقاتی و تصویر عمومی وی به عنوان شخصیتی متعلق به طبقه کارگر، یک دارایی بزرگ در سیستم پیچیده طبقاتی بریتانیا محسوب میشود که برخلاف رهبران قبلی، توانایی حزب کارگر را برای جذب مشاغل کارگری و اقشار پایین جامعه بهشدت افزایش میدهد. برخلاف تصور رایج برخی تحلیلگران، این ویژگیها موجب ریزش آراء به سمت حزب راستگرای پاپولیست «اصلاح بریتانیا» نشده، بلکه بیشترین جذابیت را برای حامیان احزاب سبز و لیبرال دموکرات ایجاد کرده است.
با این حال، ترکیب این پایگاه رأی، نخستوزیر جدید را با چالشهای تاکتیکی و ریسکهای مهمی مواجه میسازد. تمرکز شدید رأیدهندگان چپگرا در حوزههای انتخاباتی محدود و پراکندگی جغرافیایی آنها، کارآمدی این رویکرد را در مواجهه با چالش اصلی حزب کارگر در اکثر حوزهها، یعنی حزب اصلاح بریتانیا، زیر سؤال میبرد؛ چرا که در این رقابتها، جذب آرای میانه و راست پاپولیست ارزش مضاعفی دارد. با این حال، مزیت اصلی نخستوزیر جدید در این است که برخلاف سلف خود که مجبور بود برای جلب رضایت جناحهای داخلی حزب رفتارهای متناقضی نشان دهد، فضای بازتری برای تعریف و تبیین برنامههای خود دارد و اولین آزمون جدی او در انتخابات شهرداری منچستر بزرگ، سنجهای اساسی برای ارزیابی میزان موفقیت این استراتژی خواهد بود./منبع
