پیامدهای سیاست‌های سهل‌انگارانه دولت انگلیس در قبال اسلام‌گرایی

حمله تروریستی به کنیسه هیتون پارک در منچستر که هم‌زمان با روز مقدس یوم‌کیپور انجام شد و به کشته‌شدن دو یهودی انجامید، نمادی از پیامدهای سیاست‌های سهل‌انگارانه دولت انگلیس در قبال اسلام‌گرایی است. عامل حمله، سوری‌ای به نام جهاد الشامی، پس از زیر گرفتن افراد در حال عبادت با خودرو به چاقوکشی پرداخت و در نهایت توسط پلیس کشته شد. واکنش سرد و کلیشه‌ای کی‌یر استارمر که این رویداد را «کاملاً شوکه‌کننده» خواند، از دورویی دولت است، چراکه به‌رغم افزایش بودجه امنیتی جامعه یهودی، دولت همچنان به سیاست «وارد کردن و مماشات با مشکل» ادامه می‌دهد.

این واقعه نتیجه اجتناب‌ناپذیر دهه‌ها مماشات دولت‌های پیاپی با اسلام است. اسلام اکنون ناپایدارترین گروه دینی در انگلیس است و از سال ۲۰۱۸ تاکنون مسئول ۶۷ درصد حملات تروریستی و سه‌چهارم پرونده‌های اطلاعاتی MI5 بوده است. جمعیت مسلمانان بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ بیش از ۱.۲ میلیون نفر افزایش یافته و برخلاف سایر اقلیت‌های مذهبی، تمایلی به ادغام فرهنگی در جامعه انگلیس نشان نمی‌دهد. این دیدگاه، نه متعلق به راست افراطی بلکه مطابق نظر تروِر فیلیپس، رئیس سابق کمیسیون برابری، و چهار نفر از هر ده شهروند انگلیس است.

دولت و پلیس انگلیس با اسلام رفتاری دوگانه دارند؛ در حالی‌که دیگر شهروندان مجبور به تبعیت از قانون‌اند، مسلمانان عملاً از مصونیت برخوردارند. نمونه این رفتار را می‌توان در تظاهرات‌های طرفدار فلسطین دید که پلیس از برخورد با خشونت‌آفرینان خودداری می‌کند اما یهودیان را به‌دلیل «تحریک‌آمیز بودن حضور آشکارشان» تهدید به بازداشت می‌کند. در ماه مارس ۲۰۲۱، کاروانی از خودروهای حامل پرچم فلسطین با فریادهای ضدیهودی در شمال لندن رژه رفتند و با وجود شناسایی عاملان، دادستانی پس از ۱۸ ماه اعلام کرد مدرک کافی برای پیگرد وجود ندارد.

به‌رغم حساسیت بیش‌ازحد نسبت به «جرایم نفرت» در انگلیس و بازداشت افراد به‌دلیل گفته‌هایی جزئی علیه مسلمانان، شعارهای نفرت‌انگیز علیه یهودیان در مساجد یا تجمعات عمومی «فاقد معیار جرم» تشخیص داده می‌شود. در ۲۰۲۳، یک خطیب در مسجدی در شرق لندن خواستار «نابودی و لعنت بر یهودیان» شد، اما پلیس از اقدام قضایی خودداری کرد. در حالی‌که افرادی برای اظهارنظر علیه مهاجران به زندان افتادند، شعارهایی مانند «مرگ بر ارتش اسرائیل» در پارلمان ولز یا جشنواره گلاستنبری بدون پیگرد باقی ماند.

شبانه محمود، وزیر کشور، که خود در تجمعات همبستگی با فلسطین حضور داشته، پس از حمله منچستر تنها ابراز «ناامیدی» کرد و این رفتار را «غیر انگلیسی» دانست. استارمر با وجود آنکه عامل اصلی این وضعیت نیست و ریشه آن به سیاست‌های مرزگشایانه تونی بلر و ناکارآمدی دولت‌های محافظه‌کار بازمی‌گردد، مرتکب اشتباه مرگ‌باری شد: او برای حفظ حمایت سیاسی مسلمانان، در مسئله غزه جانب اسلام را گرفت و با تصمیم به «شناسایی کشور فلسطین»، عملاً تروریسم را مشروعیت بخشید.

افزایش بی‌سابقه یهودستیزی، تأیید کلیشه‌های ضدیهودی از سوی ۴۴ درصد مسلمانان و احساس ناامنی گسترده در میان یهودیان انگلیس نشان می‌دهد این کشور اکنون در عمل زیر نفوذ افراط‌گرایان مسلمان قرار دارد؛ افراط‌گرایانی که دریافته‌اند اقداماتشان بی‌پیامد خواهد ماند./ منبع