ایدئولوژی سبز ناتو را فلج می‌کند و موجب تشدید تجاوزگری روسیه می‌شود

ناتو با بحران آمادگی نظامی مواجه است که بخشی از آن به‌دلیل تمرکز اتحادیه اروپا بر سیاست‌های سبز و افزایش هزینه‌های انرژی است. کشورهای اروپایی، به‌ویژه اسپانیا، از پذیرش هدف دفاعی ناتو مبنی بر تخصیص پنج درصد از تولید ناخالص داخلی به هزینه‌های دفاعی خودداری کرده و به‌جای آن اولویت‌های سبز و برنامه‌های رفاهی را در دستور کار قرار داده‌اند. این مسئله تهدیداتی برای امنیت ناتو ایجاد کرده و می‌تواند ایالات متحده را وارد درگیری‌های اروپایی کند، زیرا در صورت شکست بازدارندگی از طریق قدرت نظامی، ایالات متحده احتمالاً مجبور به دخالت خواهد شد.

اتحادیه اروپا برای مقابله با تغییرات اقلیمی تا سال ۲۰۳۰ مبلغ ۱.۶ تریلیون یورو برای پروژه‌های سبز اختصاص داده است، که این رقم بیشتر از دو برابر بودجه دفاعی اتحادیه به میزان هشت‌صد میلیارد یورو است. این سیاست‌ها، هزینه‌های زیادی به همراه دارند که موجب تضعیف توان نظامی ناتو می‌شود. برای مثال، سیاست‌های زیست‌محیطی مانند گزارش «سبزکردن ارتش‌ها» که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، تاکید دارند بر شبیه‌سازی‌های مجازی به‌جای آموزش‌های واقعی نظامی. همچنین قوانین محیط‌زیستی محدودیت‌هایی برای آموزش‌های نظامی در نظر می‌گیرند و اجرای این سیاست‌ها حتی باعث توقف یا تأخیر در برخی پروژه‌های نظامی شده است. پایگاه هوایی کازو در فرانسه که یک سایت طبیعی حفاظت‌شده است، قادر به برگزاری تمرینات کامل نظامی نیست و کارخانه تی‌ان‌تی در سوئد نیز به‌دلیل مجوزهای محیط‌زیستی با تأخیر روبه‌رو شده است.

اتحادیه اروپا در تلاش است تا سیاست‌های زیست‌محیطی خود را گسترش دهد، اما این سیاست‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که آمادگی نظامی کشورهای عضو را تضعیف می‌کنند. تغییرات پیشنهادی در زمینه تجهیزات نظامی، مانند الکتریکی‌کردن تانک‌های ۶۰ تنی یا توسعه هواپیماهای هیدروژنی، با توجه به محدودیت‌های باتری‌ها و عدم وجود هواپیماهای هیدروژنی قابل‌استفاده، عملیاتی نیستند. این پروژه‌های سبز به هدردادن منابع و کاهش توانایی‌های دفاعی ناتو منجر می‌شود.

در این میان، هزینه‌های تولید تسلیحات نیز تحت تأثیر سیاست‌های زیست‌محیطی قرار گرفته‌اند. تولید تسلیحات و مهمات به‌دلیل محدودیت‌های مربوط به قوانین محیط‌زیستی، کاهش یافته است. به‌عنوان مثال، تمرینات نظامی با توجه به قوانین سخت‌گیرانه در مورد پسماندها و آلودگی‌های محیطی، محدود شده‌اند و همین امر موجب کاهش توان تولید تسلیحات و آمادگی نظامی ناتو می‌شود. در عین حال، این سیاست‌ها هزینه‌های تولید مهمات و تجهیزات را افزایش داده‌اند، که به‌طور مستقیم بر توان دفاعی ناتو تاثیر منفی می‌گذارد.

در کنار این مسائل، کشورهای اروپایی با افزایش قیمت انرژی ناشی از وابستگی به انرژی‌های تجدیدپذیر مواجه هستند. به‌ویژه در ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده، استفاده بیشتر از انرژی‌های خورشیدی و بادی قیمت برق را تا ۹۸ درصد افزایش داده است. کشورهای آلمان، دانمارک و انگلیس نیز به‌دلیل وابستگی بیشتر به این نوع انرژی‌ها با قیمت‌های برق بسیار بالاتری نسبت به میانگین ملی ایالات متحده روبه‌رو هستند. چنین وضعیتی به افزایش هزینه‌های عمومی و افزایش هزینه‌های تولید برق در اروپا منجر شده است.

اتحادیه اروپا در حالی که برنامه‌های بزرگی برای کاهش انتشار کربن در دست اجرا دارد، در برابر تغییرات اقلیمی از کشورهای چین و هند که به‌شدت در حال ساخت نیروگاه‌های زغال‌سنگ هستند، شکست می‌خورد. چین و هند هزاران نیروگاه زغال‌سنگی جدید ساخته‌اند که به مدت پنجاه سال در حال فعالیت خواهند بود. به این ترتیب، اقداماتی که اتحادیه اروپا در راستای کاهش گازهای گلخانه‌ای انجام می‌دهد، تاثیر چندانی بر وضعیت اقلیمی جهان نخواهد داشت، در حالی که این اقدامات به تضعیف توان دفاعی اروپا و ناتو منجر می‌شود.

در نهایت، انتخاب میان سیاست‌های سبز و آماده‌سازی نظامی در اروپا به یک انتخاب جدی تبدیل شده است. هزینه‌های زیادی که اتحادیه اروپا برای سیاست‌های زیست‌محیطی می‌پردازد، موجب کاهش توانایی‌های نظامی ناتو و از بین رفتن قدرت بازدارندگی آن در برابر تهدیدات روسیه می‌شود. در این وضعیت، پیشنهاد می‌شود که ایالات متحده و ناتو از کشورهای اروپایی بخواهند که سیاست‌های سبز خود را مورد بازنگری قرار دهند و منابع بیشتری را به تقویت آمادگی نظامی اختصاص دهند. برای مقابله با تهدیدات امنیتی به‌ویژه از سوی روسیه، ناتو باید تمرکز خود را بر تقویت توان دفاعی و بازدارندگی قرار دهد، نه بر اجرای پروژه‌های سبز که می‌تواند امنیت آینده اروپا و جهان را تهدید کند./ منبع