چرا شهرک‌نشینان افراطی در کرانه باختری پیشاپیش پیروز شده‌اند؟
در حالی که ارتش اسرائیل کنترل کرانه باختری را از دست داده است، جریان‌های تندرو شهرک‌نشین با ایجاد واقعیت‌های برگشت‌ناپذیر، مسیر هرگونه راه‌حل سیاسی در آینده را مسدود کرده‌اند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا شهرک‌نشینان افراطی در کرانه باختری پیشاپیش پیروز شده‌اند؟» به قلم آری فلانزرایش (Ari Flanzraich) در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت استدلال می‌کند که خلأ امنیتی پس از ۷ اکتبر، به جریان‌های تندرو شهرک‌نشین فرصت داده تا با تصرف سازمان‌یافته اراضی و تشکیل یک حاکمیت موازی، کنترل کرانه باختری را در دست بگیرند و احتمال هرگونه عقب‌نشینی در آینده را از میان ببرند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
اعتمادبه‌نفس فزاینده شهرک‌نشینان در کرانه باختری، نتیجه سال‌ها تلاش سازمان‌یافته برای تثبیت واقعیت‌های میدانی است؛ روندی که جامعه اسرائیل تا پیش از جهانی‌شدن اخبار خشونت‌های اخیر، توجه چندانی به آن نشان نمی‌داد، اما اکنون برای تغییر آن بسیار دیر شده است.
پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و تمرکز منابع نظامی اسرائیل بر جنگ غزه، جنبش شهرک‌نشینان از خلأ امنیتی به‌وجودآمده نهایت بهره را برد. آن‌ها به‌سرعت اراضی جدیدی را که تا پیش از آن منطقه ممنوعه محسوب می‌شدند، تصرف کردند و نمایندگانشان در دولت نیز با تغییر سیاست‌ها، امکان بازگشت به وضعیت گذشته را عملاً ناممکن ساختند. امروز، بخش عمده‌ای از کرانه باختری از دایره نظارت ارتش خارج شده است. شهرک‌نشینان با تخریب درختان، جاده‌سازی، نصب تابلو و شناسایی دقیق خانه‌های قابل‌تصرف، مناطق مختلف را تحت کنترل خود درآورده‌اند؛ در حالی که ارتش یا نظاره‌گر درمانده این وقایع است یا با آن‌ها همراهی می‌کند.
این جریان دیگر مجموعه‌ای از «شهروندان پیشگام» یا تابع یک ایدئولوژی نیست، بلکه به سیستمی خودمختار تبدیل شده که رهبران آن در حال شکل‌دادن به قبایلی با حاکمیت نیمه‌مستقل در درون یک دولت موازی هستند. این واقعیت برگشت‌ناپذیر است؛ چرا که شهرک‌نشینان هرگز اجازه نخواهند داد تجربه خروج از غزه در سال ۲۰۰۵ تکرار شود. آن‌ها آماده‌اند برای حفظ این تپه‌ها نه تنها کشته شوند، بلکه دست به سلاح ببرند و در صورت هرگونه تلاش برای عقب‌نشینی، آتش را نه به‌سوی ارتش، بلکه به سوی فلسطینیان روانه کنند. این اقدام یا دولت را به تسلیم وامی‌دارد یا با ایجاد هرج‌ومرج، روند آوارگی فلسطینیان را تسریع می‌کند.
اگر انتفاضه اول به توافق اسلو، تأسیس تشکیلات خودگردان و ایده راهکار دو کشوری انجامید، تحولات آینده احتمالاً به فروپاشی تشکیلات خودگردان و محو مرزهای تعیین‌شده منتهی خواهد شد. در این جنگ موجودیتی، فلسطینیان برای حفظ آخرین کورسوهای امید سیاسی می‌جنگند، شهرک‌نشینان برای تثبیت دهه‌ها تلاش خود مبارزه می‌کنند و دولت اسرائیل در پی آن است تا وانمود کند که هنوز کنترلی بر اوضاع دارد؛ در حالی که به تعبیر یکی از شهرک‌نشینان، تنها گروهی که در جامعه اسرائیل رو به جلو حرکت می‌کند، همان جریان تندرو و افراطی در کرانه باختری است./ منبع