دروازه‌ها را بگشایید تا غزه گرسنه را نجات دهید

اساس بحران انسانی در غزه ناشی از محاصره شدید اسرائیل است که از ماه مارس ۲۰۲۴ و پس از خروج از توافق آتش‌بس، به‌شدت محدودیت‌ها را بر ارسال کمک‌های انسانی و کالاهای تجاری اعمال کرده است. هدف اعلام‌شده اسرائیل جلوگیری از سوءاستفاده حماس از منابع است، اما پیامد آن، گریبان‌گیر جمعیت ۲.۱ میلیون نفری غزه شده است و همچنین بحران گسترده‌ای در تامین غذا و مواد ضروری ایجاد کرده است.

ایجاد سیستم توزیع کمک‌های غذایی تحت کنترل کامل اسرائیل، به‌ویژه از طریق بنیاد بشردوستانه غزه که به حمایت آمریکا اداره می‌شود، با مشکلات جدی مواجه است. این سیستم که با ادعای حذف نقش حماس در توزیع کمک‌ها شکل گرفته، به دلیل محدودیت تعداد و محل‌های توزیع، نتوانسته نیازهای جمعیت آسیب‌پذیر را به‌درستی تامین کند. در نتیجه، صف‌های طولانی و تجمعات خطرناک در مکان‌های محدود توزیع شکل گرفته که گاه با واکنش خشونت‌آمیز نظامیان اسرائیلی روبه‌رو شده و بیش از هزار کشته از میان مردم به‌دنبال داشته است.

شاخص‌های مختلف، از جمله گزارش‌های سازمان جهانی غذا و سازمان‌های پزشکی، نشان‌دهنده وخامت اوضاع تغذیه‌ای در غزه هستند. بیش از یک‌سوم جمعیت غزه روزهای متوالی دسترسی به غذا ندارند و میزان سوءتغذیه شدید به‌خصوص در کودکان افزایش یافته است. این شرایط به‌سرعت به سمت یک فاجعه انسانی کامل و گرسنگی دسته‌جمعی در حال پیشرفت است که پیامدهای جدی برای سلامت و بقای جمعیت دارد.

عدم دستیابی به آتش‌بس، بهانه‌ای برای ادامه سیاست گرسنگی‌آور نیست و بازیابی روند مذاکرات نیز در شرایطی متوقف مانده که حماس بر آتش‌بس بلندمدت تاکید دارد و اسرائیل فقط توقف موقتی در درگیری‌ها را می‌پذیرد. این وضعیت دیپلماتیک منجر به ادامه محاصره و وخامت شرایط انسانی شده است.

بازکردن مسیرهای ورود کمک‌های حیاتی توسط اسرائیل تنها نخستین گامی است که باید هرچه سریع‌تر برداشته شود، اما توقف درگیری‌ها نیز برای جلوگیری از تشدید بحران ضروری است. مردم غزه به دلیل ضعف شدید جسمانی، آسیب‌های ناشی از جنگ و سوءتغذیه قادر به مقابله با شرایط فعلی نیستند و حتی رسیدن به مراکز کمک‌رسانی برای بسیاری غیرممکن شده است.

به‌طور خلاصه، تنها بازکردن دروازه‌های ورود کمک کافی نیست و همزمان باید آتش‌بس برقرار شود تا بتوان از فاجعه‌ای گسترده و بی‌سابقه در غزه جلوگیری کرد. فشار بر طرف‌های درگیر و جامعه جهانی برای اجرای این دو اقدام حیاتی ضرورت دارد./ منبع