وقتی واقعیت سیاسی با اد شیرن برخورد میکند
سکوت سیاسی ستارهها در برابر مناقشه غزه، مرز میان بیطرفی و مسئولیت عمومی را برجسته میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، «وقتی واقعیت سیاسی با اد شیرن برخورد میکند» نوشته روکسان گی (Roxane Gay) در نیویورکتایمز (The New York Times) است که واکنش اد شیرن به حذف مکلمور از برنامه تور مشترکشان را بهعنوان نمونهای از چالش میان فعالیت حرفهای، ملاحظات تجاری و موضعگیری سیاسی هنرمندان بررسی میکند و مسئله سکوت چهرههای مشهور در قبال بحران غزه را به بحثی درباره مفهوم بیطرفی عمومی پیوند میدهد. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
اد شیرن از شناختهشدهترین خوانندگان جهان است و موسیقی او، هم از نظر مخاطب و هم از نظر بهرهگیری از عناصر فرهنگی متنوع، تصویری جهانی از فعالیت هنری او ارائه میدهد. استفاده از تأثیرات ایرانی در قطعه «Azizam» و ریتمهای پنجابی در «Sapphire» نیز در همین چارچوب قرار میگیرد. با این حال میان جهانیبودن موسیقی و واکنش به بحرانهای سیاسی و انسانی مؤثر بر مخاطبان این آثار تمایزاتی وجود دارد.
نقطه محوری بحث، حذف مکلمور از برنامه تور اد شیرن پس از اظهارات او درباره فلسطین و غزه است. مکلمور در دو اجرای اوایل سپتامبر درباره فلسطین، پایان کشتار و تلفات گسترده در غزه سخن گفت. پس از آن، رابرت کرافت، مالک میلیاردر نیوانگلند پتریوتس، اعلام کرد که در صورت حضور مکلمور در برنامه، اد شیرن امکان اجرا در ورزشگاه ژیلت را نخواهد داشت. در ادامه، مکلمور از تور کنار گذاشته شد و دیگر اجراکنندگان افتتاحیه و گروه همراه اد شیرن نیز در همبستگی با او تور را ترک کردند.
اد شیرن در واکنش به این اتفاق اعلام کرد که تصمیم حذف مکلمور از سوی او اتخاذ نشده و مسئولیت آن متوجه مالکان محلهای اجرا و برگزارکننده تور بوده است. او همچنین تأکید کرد که درباره این درگیری دیدگاههای شخصی دارد، اما ترجیح میدهد آنها را علنی نکند و سکوت او به معنای بیتفاوتی نیست.
این ماجرا در سطحی گستردهتر، مسئله دشواری را برای چهرههای مشهور مطرح میکند: آیا میتوان فعالیت حرفهای را از تحولات سیاسی و اجتماعی پیرامون آن جدا کرد؟ بسیاری از هنرمندان از ورود مستقیم به سیاست پرهیز میکنند، زیرا موضعگیری سیاسی میتواند بر تصویر عمومی، برند شخصی، درآمد، شهرت و میراث حرفهای آنان تأثیر بگذارد. از این منظر، سکوت میتواند راهبردی برای حفظ دسترسی به طیف گستردهتری از مخاطبان باشد.
در مقابل، هنگامی که یک هنرمند در مقیاس جهانی فعالیت میکند و در برابر جمعیتهای بزرگ اجرا دارد، مرز میان انتخاب شخصی و پیامد عمومی تصمیمهای او پیچیدهتر میشود. واکنشها به حذف مکلمور نشان داد که فضای تجاری و حرفهای صنعت سرگرمی نیز از فشارهای سیاسی و مناقشات مربوط به فلسطین و غزه جدا نیست. در نهایت، مسئله اصلی یادداشت، تقابل میان حق افراد مشهور برای سکوت سیاسی و پیامدهای عمومی همین سکوت در شرایطی است که رویدادهای سیاسی مستقیماً بر مخاطبان و محیط فعالیت آنان اثر میگذار./ منبع
