چرا کمکها به غزه نمیرسد؟
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا کمکها به غزه نمیرسد؟» نوشته جان هالتیوانگر (John Haltiwanger) و منتشرشده در فارن پالیسی (Foreign Policy)، به بررسی ابعاد انسانی جنگ اسرائیل و حماس پرداخته و وضعیت قحطی و گرسنگی در غزه را در پی محدودیتهای امدادرسانی، تغییر در سازوکار توزیع کمکها و حذف نقش سازمان ملل تحلیل میکند. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
بحران انسانی در نوار غزه، بهویژه در ماههای اخیر، به مرحلهای بیسابقه رسیده و سازمانهای بینالمللی از وقوع سناریوی بدترین حالت قحطی در این منطقه هشدار دادهاند. طبق گزارش برنامه جهانی غذا، یکسوم مردم غزه روزهای متوالی بدون هیچگونه غذا سپری میکنند و حدود دوازده هزار کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه حاد هستند. قیمت اقلام اساسی مانند شکر به شکل نجومی افزایشیافته و آمار وزارت بهداشت غزه از مرگ نزدیک به دویست نفر بر اثر گرسنگی حکایت دارد.
کارولین ویلمن، امدادگر پزشکان بدون مرز، از وخامت شرایط و تعداد روبهافزایش بیماران دچار سوءتغذیه در کلینیکها خبر میدهد. به گفته او، بسیاری از بیماران بهدلیل کمبود غذا قادر به ترمیم زخمهای خود نیستند و کودکان به مرحلهای رسیدهاند که دیگر بدنشان توان جذب غذا را ندارد. او وضعیت را «دورنمایی آخرالزمانی» توصیف کرده و از شلیک به افراد گرسنهای که برای دریافت غذا مراجعه میکنند سخن میگوید.
علاوه بر محاصره طولانیمدت، از زمان حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و تشدید جنگ، دسترسی به غذا، آب، برق و سوخت تقریبا قطع شده است. با وجود درخواستهای نهادهای بینالمللی، از جمله دیوان بینالمللی دادگستری برای تسهیل امدادرسانی، اسرائیل روند ورود کمکها را بهشدت محدود کرده و در برهههایی بهکلی متوقف ساخته است.
در کنار این محدودیتها، تغییر ساختار توزیع کمکها از سازمان ملل به نهادی تازهتاسیس به نام «بنیاد انساندوستانه غزه» نیز به تشدید بحران انجامیده است. این نهاد که از سوی ایالات متحده و اسرائیل حمایت میشود، جایگزین آژانس امدادرسانی سازمان ملل برای فلسطینیان شده است؛ اما بهدلیل نبود شفافیت، فقدان تجربه کافی و استقرار در مناطق نظامی، این سازوکار به خشونت، بینظمی و کشتهشدن صدها نفر در اطراف مراکز توزیع کمکها انجامیده است. برخی از گزارشها از شلیک مستقیم به افراد غیرمسلح و وقوع جنایت جنگی حکایت دارند.
بنیاد انساندوستانه غزه و حامیان آن ادعا دارند که میلیونها وعده غذایی به مردم رساندهاند، اما نهادهای امدادی بینالمللی، از جمله پزشکان بدون مرز، خواستار پایان کار این نهاد شده و آن را عامل اصلی «کشتار سازمانیافته» در مناطق توزیع کمک دانستهاند.
در همین حال، روایتهایی از غارت کامیونهای کمکرسانی، چه توسط گروههای جنایتکار و چه شهروندان گرسنه، گزارش شدهاند. بسیاری از مشکلات موجود به کمبود شدید کمکها، پیچیدگی انتقال آنها در سایه جنگ و رد مکرر مسیرهای پیشنهادی از سوی ارتش اسرائیل بازمیگردد. همچنین محدودیتهای اعمالشده از سوی اسرائیل و مصر باعث شدهاند که مردم غزه عملا قادر به ترک این منطقه نباشند و در شرایطی که حدود ۸۵ درصد از اراضی غزه در اشغال نظامی است، تنها پانزده درصد باقیمانده محل اسکان و امدادرسانی دو میلیون نفر باقیمانده است./ منبع



