اسرائیل باید از درگیریهای اخیر میان ایران و آمریکا دور بماند
اسرائیل باید با پرهیز از مداخله در درگیری آمریکا و ایران، از پیامدهای منفی آن دوری کند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «اسرائیل باید از درگیریهای اخیر میان ایران و آمریکا دور بماند» نوشته دوو زاخایم (Dov Zakheim) در هیل (The Hill) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی ضرورت خویشتنداری تلآویو در تقابل نظامی واشنگتن و تهران میپردازد. این متن با لحنی رسمی و بیطرف استدلال میکند که ورود اسرائیل به این منازعه فاقد دستاورد راهبردی ملموس بوده و هزینههای سیاسی و نظامی سنگینی برای آن به همراه خواهد داشت. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
تنشهای نظامی اخیر میان ایالات متحده و ایران، بار دیگر منطقه را در آستانه بحرانی تازه قرار داده است. با وجود لفاظیها و تهدیدهای تند مقامات تلآویو مبنی بر پاسخ کوبنده به هرگونه اقدام احتمالی تهران، گزینش رویکرد خویشتنداری و دوری از اقدامات عملی، منافع راهبردی بیشتری را برای این بازیگر به همراه دارد.
مرور تجربیات تاریخی نظیر بحران سال ۱۹۹۱ و جنگ خلیج فارس نشان میدهد که عدم مداخله نظامی میتواند بسترساز حفظ ائتلافها و جلب حمایتهای بیشتر واشنگتن شود. در آن مقطع، با وجود پرتاب موشکهای عراقی به سمت مواضع اسرائیل و فشارهای داخلی تندروها، هماهنگیهای دیپلماتیک و تضمینهای تسلیحاتی و پدافندی ایالات متحده باعث شد تا تلآویو از تلافی نظامی خودداری کند؛ رویکردی که در شرایط فعلی نیز میتواند الگو قرار گیرد.
اگرچه شرایط کنونی به دلیل نبود یک ائتلاف بینالمللی مستقیم و پویایی سیستمهای دفاع موشکی تغییر کرده است، اما حضور عملیاتی اسرائیل در جنگ فعلی ارزش افزوده تاکتیکی خاصی به توانمندیهای هوایی و دریایی کنونی ایالات متحده نخواهد افزود. برتری هوایی مطلق نیز به طور خودکار مانع از حملات موشکی یا پهپادی نخواهد شد، همانطور که کشورهای حاشیه خلیج فارس با وجود چتر حمایتی آمریکا همچنان آسیبپذیر بودهاند. از سوی دیگر، ورود مستقیم به این کارزار میتواند جبهههای جدیدی را بگشاید و بازیگران نیابتی دیگر نظیر حوثیهای یمن را که تاکنون از ورود مستقیم خودداری کردهاند، به بازگشایی جبهه جنگ جدیدی علیه مواضع اسرائیل ترغیب کند. این امر در کنار درگیریهای مداوم در غزه و مرزهای لبنان، فرسایش شدید نیروی انسانی و تجهیزات پروازی را به همراه خواهد داشت.
از منظر سیاسی نیز، مداخله نظامی هزینههای دیپلماتیک گزافی به بار میآورد. مخالفت رو به رشد در میان قانونگذاران دموکرات و حتی بدنه میانه رو جامعه آمریکا با سیاستهای کنونی، نشاندهنده شکنندگی حمایتهای سنتی است. در جناح راست نیز منتقدان جدی وجود دارند که در صورت ورود به جنگ، تلآویو را مسبب اصلی شعلهور شدن یک نبرد نامحبوب جدید معرفی خواهند کرد. بنابراین، تعامل با دولت آمریکا برای دریافت سیستمهای پدافندی بیشتر و تقویت همکاریهای اطلاعاتی و نظامی، گزینهای به مراتب کارآمدتر از ورود به یک رویارویی مستقیم و چند جبههای خواهد بود. خویشتنداری در برابر فشارهای تندروهای داخلی، کلید اصلی حفظ ثبات نسبی در این وضعیت پیچیده است./منبع



