حملات دریایی حوثی‌ها؛ چالش‌ها و راه‌حل‌های غرب

حملات اخیر حوثی‌ها به کشتی‌های تجاری در تنگه باب‌المندب نشان‌دهنده تغییر تاکتیک آن‌ها از موشک‌های ضدکشتی به استفاده از قایق‌های کوچک، نارنجک‌های موشکی و مین‌های چسبنده زیرآبی است. این روش‌ها که در ویدئوهای منتشرشده از حملات روزهای ۶ و ۷ جولای به کشتی‌های Magic Seas و Eternity C نمایش داده شده‌اند، کارایی بیش‌تری نسبت به حملات موشکی قبلی دارند. در حالی که حوثی‌ها در ۱۶۷ حمله موشکی تنها سه کشتی را غرق کردند، در دو حمله اخیر با تاکتیک‌های جدید، هر دو کشتی هدف غرق شدند. این تاکتیک‌ها که از تمرینات دریایی ایران در دهه ۱۹۹۰ الهام گرفته شده‌اند، شامل هجوم قایق‌های کوچک، استفاده از نارنجک‌های موشکی و نصب مین‌های چسبنده بر بدنه کشتی‌هاست.

فیلم حمله به Eternity C به اشتباه نشان‌دهنده استفاده از موشک بالستیک است، اما شواهد حاکی از استفاده از نارنجک‌ها و مین‌ها برای ایجاد سوراخ‌هایی در خط آب کشتی و غرق کردن آن است. این روش‌ها هزینه کم‌تری نسبت به موشک‌ها دارند و زیرساخت‌های مورد نیاز برای آن‌ها کم‌تر در معرض حملات تلافی‌جویانه قرار می‌گیرند.

حوثی‌ها با این حملات که با حمایت ایران انجام می‌شود، به دنبال فشار بر اسرائیل و کشورهای غربی از طریق اخلال در تجارت دریایی هستند. این حملات میلیون‌ها دلار خسارت به مالکان کشتی‌ها، شرکت‌های بیمه و مشتریان وارد کرده و می‌توانند به اخاذی مالی از طریق دریافت «هزینه عبور» منجر شوند. قایق‌های کوچک معمولاً تا ۱۰ مایل دریایی از ساحل دور می‌شوند که نشان‌دهنده وجود یک کشتی مادر برای پشتیبانی لجستیکی است.

ایران احتمالاً به حوثی‌ها دستور داده از موشک‌های باقی‌مانده استفاده نکنند تا از حملات تلافی‌جویانه آمریکا در امان بمانند. قایق‌های کوچک به ایران امکان انکار دخالت را می‌دهند و واکنش گسترده غرب به این حملات به دلیل ملاحظات سیاسی بعید به نظر می‌رسد.

برای مقابله با این تهدید، ازسرگیری گشت‌های دریایی بین‌المللی توسط ناتو و نیروی‌های دریایی اتحادیه اروپا که از پایگاه‌های خود در جیبوتی عمل می‌کنند، پیشنهاد شده است. با این حال، قوانین محدودکننده درگیری کنونی مانع از اقدام پیش‌دستانه نیروی‌های دریایی علیه قایق‌های کوچک می‌شود، مگر اینکه خود مورد حمله قرار گیرند.

بازنگری در این قوانین و اجازه دادن به نیروی‌های دریایی برای غرق‌کردن قایق‌های مهاجم می‌تواند هزینه‌ای بر حوثی‌ها تحمیل کند. حملات دقیق هوایی و موشکی به نقاط پرتاب قایق‌ها می‌تواند تهدید را کاهش دهد، اما شناسایی این نقاط دشوار است زیرا به‌راحتی جابه‌جا می‌شوند. توقیف کشتی مادر احتمالی می‌تواند توانایی حوثی‌ها را محدود کرده و اطلاعات ارزشمندی درباره سازمان‌دهی و حامیان آن‌ها فراهم کند.

حمایت ایران از حوثی‌ها برای پیشبرد اهداف ضداسرائیلی و ضدغربی حیاتی است. سیاست‌های مماشات با ایران به‌عنوان نشانه ضعف تلقی می‌شود و تحویل وجوه به این گروه‌ها به ادامه فعالیت‌های آن‌ها کمک می‌کند. تا زمانی که هزینه‌های مالی و نظامی قابل‌توجهی بر حوثی‌ها و حامیان آن‌ها تحمیل نشود، این حملات ادامه خواهند یافت. تحریم‌های مالی علیه حامیان حوثی‌ها و حملات هدفمند به زیرساخت‌های آن‌ها می‌تواند به کاهش تهدید کمک کند، اما بدون اقدامات قاطع، مشکل تروریسم در غرب‌آسیا ادامه خواهد یافت./ منبع