خرید سوخو‑۳۵و تأثیر آن بر قدرت هوایی ایران

درز اطلاعات از شرکت دفاعی دولتی روسیه توسط گروه هکری اوکراینی «آینه سیاه» اسنادی را فاش کرد که نشان می‌دهد ایران با کد ۳۶۴ قراردادی برای تجهیز ۴۸ فروند جنگنده سوخو‑۳۵ خود به سامانه‌های الکترونیک و جنگ الکترونیک با شرکت فناوری رادیو الکترونیکی «کرت» به ارزش ۵۸۸ میلیون یورو منعقد کرده است.

این تجهیزات شامل دوازده مجموعه جنگ الکترونیک L‑265M10 (خی‌بینی ام) با دو پاد L‑265M10R و L‑265M10P، سامانه تست و کالیبراسیون L‑277M و قطعات یدکی برای سامانه هشدار فروسرخ (ZIP‑G) است. قرارداد در سال ۲۰۱۹ امضا و پیش‌پرداخت‌ها در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ انجام شده است. زمان تحویل تجهیزات به کارخانه تولیدکننده هواپیما شهر «کومسومولسک بر آمور» بین شانزده تا ۴۸ ماه پس از پرداخت تعیین شده و تحویل کامل جنگنده‌ها به ایران احتمالا بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ انجام خواهد شد، هرچند گزارش‌هایی از تحویل تعدادی در سال ۲۰۲۵ وجود دارد. این قرارداد یک توافق داخلی بین تأمین‌کننده تجهیزات و کارخانه سازنده است و پایان زمان‌بندی به‌معنای آماده‌سازی نهایی هواپیما نیست. سوخو‑۳۵ که «سوپر فلانکر» نیز نامیده می‌شود، نسخه پیشرفته سوخو‑۲۷ و یک جنگنده چندمنظوره نسل ۴.۵ روسی است که در دهه ۱۹۸۰ توسعه یافت و نسخه Su‑35S آن در سال ۲۰۰۸ پرواز و از سال ۲۰۱۴ وارد خدمت شد.

بیش از ۱۵۰ فروند از آن تولید شده که به چین و الجزایر نیز صادر شده است. بدنه آیرودینامیک ترکیبی، استفاده از مواد سبک و مقاوم، سامانه اویونیک پیشرفته با HUD و دو نمایشگر چندمنظوره از ویژگی‌های آن است. رادار Irbis E توان شناسایی اهداف تا چهارصد کیلومتر و رهگیری ۳۰ هدف را دارد. موتورهای Saturn AL‑41F1S با قابلیت تغییر بردار رانش، امکان سوپرکروز بیش از ماخ ۱.۱ را فراهم می‌کنند. حداکثر سرعت آن دو هزار و چهارصد کیلومتر بر ساعت، برد عملیاتی تا سه هزارو ۶۰۰ کیلومتر و شعاع رزمی یک هزار و ۶۰۰ کیلومتر است. این جنگنده با دوازده نقطه اتصال، توان حمل هشت هزار کیلوگرم سلاح شامل موشک‌های هوا به هوا، هوا به زمین، ضدکشتی و بمب‌های هدایت‌شونده و غیرهدایت‌شونده را دارد.

سوخو‑۳۵ در جنگ سوریه عمدتاً برای مأموریت پشتیبانی زمینی به‌کار رفت و در جنگ اوکراین دست‌کم هشت پیروزی هوایی ثبت کرده است. طبق گزارش امنیت دفاعی آسیا، ارزش کل برنامه ۶ میلیارد یورو است و می‌تواند توازن قدرت هوایی غرب‌آسیا را تغییر دهد. این جنگنده به‌ویژه برای رزم هوایی و رهگیری اهمیت دارد، اما در برابر جنگنده‌های نسل پنجم اف‑۳۵ و اف‑۲۲ با چالش‌هایی چون فناوری پنهانکاری و اویونیک پیشرفته مواجه است. توانایی مقابله مؤثر نیازمند شبکه یکپارچه فرماندهی و کنترل، هواپیماهای آواکس، سامانه‌های سی4I و رادارهای زمینی پیشرفته است. از سوی دیگر، دسترسی همسایگان به جنگنده‌های پیشرفته، ضرورت ایجاد نیروی هوایی مدرن با ترکیب سوخو‑۳۵ و سامانه‌های پشتیبانی را دوچندان می‌کند./ منبع