ضربه سنگین ترامپ به جایگاه دیپلماتیک آمریکا
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ضربه سنگین ترامپ به جایگاه دیپلماتیک آمریکا» به قلم آدام واینستین (Adam Weinstein) در نشریه فارن پالیسی (Foreign Policy) منتشر شده است. این یادداشت بررسی میکند که چگونه حملات نظامی دونالد ترامپ به تأسیسات هستهای ایران، اعتبار دیپلماتیک آمریکا را تضعیف کرده و شانس توافق هستهای را از بین برده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
حمله دونالد ترامپ به تأسیسات هستهای ایران در فردو، نطنز و اصفهان با بمبافکنهای پنهانکار و موشکهای تاماهاوک، اگرچه از سوی حامیانش پیروزی تاکتیکی خوانده میشود، اما نیروهای آمریکایی و پستهای دیپلماتیک در منطقه را در معرض خطر قرار داده و ایران را به خروج از معاهده منع گسترش تسلیحات هستهای (NPT) نزدیک کرده است. این اقدام برنامه هستهای ایران را مخفیتر کرده و امکان راستیآزمایی آینده را از بین برده است. این حمله آمریکا را در چرخهای از تنش با اسرائیل و ایران گرفتار نموده و توانایی واشنگتن برای دیپلماسی با دشمنان را نابود کرده است.
ترامپ ادعا کرد ایران ۶۰ روز برای توافق فرصت داشت، اما او خود در سال ۲۰۱۸ توافق هستهای (برجام) را پاره و در سال ۲۰۲۰ سردار سلیمانی را ترور کرد. با این حال، ایران به مذاکرات بازگشت. تهدیدات ترامپ در شبکههای اجتماعی، از جمله ادعای کنترل آسمان ایران و درخواست تسلیم بیقیدوشرط، رهبر جمهوری اسلامی را به مخفیشدن واداشت و تلاشهای دیپلماتیک ترکیه را ناکام گذاشت. این رویکرد یا فشار بود یا تکرار سیاستهای ناکام تغییر نظام دوران بوش. حتی اگر ایران تحت تهدید تسلیم شود، هر توافقی شکننده خواهد بود.
در دوره اول، ترامپ از چندین توافق بینالمللی، از جمله برجام، خارج شد، اما مذاکراتی جسورانه با کرهشمالی و طالبان داشت و ایده بهبود روابط با روسیه را دنبال کرد. این اقدامات اغلب بدون برنامهریزی و برای نمایش بودند. مذاکرات با طالبان به خروج آمریکا منجر شد، اما صلح جامع ایجاد نکرد. در دوره دوم، او با احمدالشرع، رئیسجمهور جدید سوریه دیدار کرد، تحریمهای دمشق را کاهش داد و با حماس و طالبان مذاکره نمود که به آزادی گروگانهای آمریکایی منجر شد. آتشبس با حوثیها در ماه می نیز ادامه یافت. تا پیش از حملات، توافق با ایران ممکن به نظر میرسید. ترامپ در ماه فوریه در شبکه اجتماعی خود نوشت که خواستار موفقیت ایران بدون تسلیحات هستهای است. او با حمایت کامل حزبش، فرصت توافق تاریخی با ایران را داشت، اما تحت فشار نتانیاهو و نومحافظهکارانی مانند تد کروز، به حملات نظامی روی آورد. این تصمیم شانس عادیسازی روابط با ایران و ثبات منطقهای را از بین برد.
دشمنان آمریکا اکنون انگیزه بیشتری برای فریبکاری دارند. کشورهایی مانند کرهشمالی دلیلی برای تقویت بازدارندگی خود میبینند و دیپلماسی آینده دشوارتر خواهد شد. کاهش تنش عاقلانهتر از تشدید است، اما نیاز به پذیرش تفاوت منافع آمریکا و اسرائیل، اولویتدادن به هزینههای بلندمدت بر منافع کوتاهمدت و اذعان به عدم تسلیم ایران دارد. توافق همچنان بهترین راه است، اما اکنون دورتر از همیشه به نظر میرسد./ منبع
