قمار خطرناک ترامپ؛ آیا جنگ با ایران اجتناب‌ناپذیر است؟

رایان کراکر، دیپلمات کهنه‌کار آمریکایی، معتقد است که ایران هرگز به خواسته‌های حداکثری واشنگتن مانند «غنی‌سازی صفر» تن نخواهد داد، زیرا این امر را مترادف با پایان مشروعیت نظام می‌داند. او پیش‌بینی می‌کند که ترامپ برخلاف گذشته عقب‌نشینی نخواهد کرد (No TACO) و به حملات محدود و سپس گسترده روی خواهد آورد. با این حال، کراکر هشدار می‌دهد که این اقدام به دموکراسی سکولار ختم نمی‌شود، بلکه احتمالاً گروهی از نظامیان ناشناخته قدرت را به دست خواهند گرفت. جاناتان پانیکوف از شورای آتلانتیک نیز بر این باور است که ترامپ از موفقیت‌های قبلی درس‌های اشتباهی گرفته و خطر واقعی این است که ایران این بار بقای حکومت را در خطر ببیند و با حملات نامتقارن جهانی پاسخ دهد.

دنیس راس، فرستاده سابق آمریکا به غرب آسیا، وضعیت را به بازی «جوجه» تشبیه می‌کند که در آن هر دو طرف تصور می‌کنند دیگری عقب‌نشینی خواهد کرد. او معتقد است ترامپ به دنبال جنگ گسترده نیست، اما سوءبرداشت متقابل می‌تواند فاجعه‌بار باشد. راس به تجربه سال ۱۹۸۸ و نوشیدن جام زهر اشاره می‌کند و می‌پرسد آیا این بار نیز بقای نظام بر لفاظی‌های انقلابی پیروز خواهد شد؟ ری تکیه از شورای روابط خارجی نیز هشدار می‌دهد که جنگ‌ها داینامیک غیرقابل‌پیش‌بینی خود را دارند و آمریکا ممکن است وارد چرخه‌ای از انتقام‌جویی شود که خروج از آن دشوار است. او تأکید می‌کند که ترامپ برای بمباران کشوری که قبلاً تأسیساتش نابود شده، استدلال راهبردی روشنی ندارد.

آرش عزیزی و رابین رایت به شکاف میان اهداف ترامپ و واقعیت‌های میدانی اشاره می‌کنند. عزیزی معتقد است که اگرچه رهبران ایران ترجیح می‌دهند معامله کنند، اما غرور بیش‌ازحد آمریکا می‌تواند آن‌ها را به گسترش درگیری وادار کند. رایت نیز با اشاره به مخالفت عمومی در آمریکا و جهان با جنگ، می‌پرسد که اگر هدف تغییر حکومت نباشد و تنها توافق هسته‌ای جدید مدنظر باشد، چرا باید ریسک جنگی با پیامدهای نامشخص را پذیرفت؟ در نهایت، ایان برمر از گروه اوراسیا بر این باور است که ترامپ به دلیل موفقیت‌های اخیر، اعتماد به نفس بیشتری برای حملات محدود دارد، اما تهدید به تغییر حکومت می‌تواند واکنش‌های شدیدی مانند بستن تنگه هرمز را در پی داشته باشد./ منبع