شورای صلح ترامپ در غزه یا ابزار اشغالگری آمریکا

آمریکا با همراهی برخی بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی از تشکیل ساختاری با عنوان «شورای صلح» برای غزه خبر داده است؛ ساختاری که به‌عنوان چارچوبی برای اداره سیاسی و امنیتی این منطقه معرفی می‌شود. این شورا به ریاست دونالد ترامپ و با حضور افرادی شکل گرفته که دارای سوابق آشکار در حمایت از اسرائیل و طرح‌های مرتبط با صهیونیسم هستند. طراحی این ساختار شامل دو سطح اصلی است: یک کمیته اجرایی با نقش تشریفاتی و مشارکت برخی کشورهای عربی و ترکیه و یک شورای مدیریتی تکنوکرات که مسئول اجرای تصمیمات کلان و سیاست‌های تعیین‌شده خواهد بود. در این چارچوب، نقش نهادهای محلی و فلسطینی محدود و فاقد اختیار واقعی ترسیم شده است.

مخالفت اعلامی اسرائیل با حضور ترکیه در کمیته تشریفاتی، به‌عنوان بخشی از این روند مطرح شده، اما هم‌زمان تأکید می‌شود که این مخالفت تأثیری بر ماهیت و کارکرد واقعی شورا ندارد. ساختار پیشنهادی به‌گونه‌ای طراحی شده که تصمیم‌گیری‌های اصلی در سطحی بالاتر و خارج از این کمیته انجام می‌گیرد و اختلافات ظاهری، تغییری در هماهنگی راهبردی میان واشنگتن و تل‌آویو ایجاد نمی‌کند. این تحولات در ادامه روندی توصیف می‌شود که از هفته‌های نخست جنگ غزه و در چارچوب هماهنگی‌های سیاسی و امنیتی شکل گرفته است.

اعلام این طرح به‌عنوان ورود به مرحله دوم برنامه پیشنهادی آمریکا مطرح می‌شود؛ مرحله‌ای که بر خلع سلاح گروه‌های مقاومت تأکید دارد. این در حالی است که هیچ توافق جامعی میان طرف‌های درگیر حاصل نشده و تعهدات پیشین، از جمله توقف تجاوزات یا عقب‌نشینی نظامی، اجرایی نشده‌اند. هم‌زمان، گذرگاه‌های غزه همچنان بسته مانده و ورود کمک‌های انسانی متناسب با شرایط بحرانی منطقه انجام نمی‌شود. شرط‌گذاری خلع سلاح کامل مقاومت به‌عنوان پیش‌نیاز هرگونه عقب‌نشینی یا بازگشایی گذرگاه‌ها در این چارچوب برجسته شده است.

در توصیف ماهیت این طرح، از آن به‌عنوان شکلی از اشغالگری سیاسی و نظامی یاد می‌شود که از طریق یک ساختار چندلایه اعمال خواهد شد. این ساختار شامل شورای تأسیسی با حضور چهره‌های همسو با اسرائیل، کمیته اجرایی تشریفاتی با مشارکت برخی دولت‌های منطقه‌ای و یک نهاد فلسطینی صوری با اختیارات محدود است. همچنین ایجاد نیروی نظامی تحت عنوان «نیروی ثبات بین‌المللی» به فرماندهی یک ژنرال آمریکایی پیش‌بینی شده که مأموریت آن تثبیت وضعیت میدانی و درگیری با گروه‌های مقاومت تحت پوشش خلع سلاح عنوان می‌شود. در کنار این ابعاد، موضوع بازسازی غزه به توافقات سیاسی و منطقه‌ای گره خورده و به‌عنوان بخشی از طرحی گسترده‌تر مطرح می‌شود. این روند با گمانه‌زنی‌هایی درباره آوارگی اجباری فلسطینیان و انتقال آنان به مناطق دیگر همراه شده است. تحرکات موازی منطقه‌ای، از جمله تعاملات جدید دیپلماتیک و دعوت از برخی رهبران و مقامات خارجی برای مشارکت در این شورا، در همین چارچوب تفسیر می‌شود. ترکیب اعضای شورا شامل چهره‌هایی سیاسی، اقتصادی و امنیتی است که پیش‌تر از طرح‌های مرتبط با جابه‌جایی جمعیتی و بازطراحی ساختار غزه حمایت کرده‌اند./ منبع