روایت درونی اتاق جنگ اسرائیل پس از ۷ اکتبر
تصمیم اسرائیل برای آغاز جنگ در غزه، در روزهای نخست پس از ۷ اکتبر، تحت تأثیر اختلاف بر سر خطر حزبالله و نقش آمریکا در تعیین مسیر جنگ قرار گرفت.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «روایت درونی اتاق جنگ اسرائیل پس از ۷ اکتبر» نوشته یونا جرمی باب (Yonah Jeremy Bob) و الیوت کافمن (Elliot Kaufman) در والاستریت ژورنال (Wall Street Journal) منتشر شده است. نویسندگان روایت میکنند که چگونه اختلاف یوآو گالانت و بنیامین نتانیاهو بر سر حمله پیشدستانه به حزبالله، همراه با ملاحظات آمریکا و تشکیل دولت وحدت ملی، بر تصمیم اسرائیل برای تمرکز نخست بر حماس اثر گذاشت. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در شب ۱۰ اکتبر ۲۰۲۳، یوآو گالانت، وزیر دفاع اسرائیل، نگران حزبالله بود. او به این نتیجه رسید که اسرائیل باید پیش از حمله احتمالی حزبالله، ضربهای سنگین به این گروه وارد کند. طرح او شامل بیش از یکهزار حمله در ۱۲ اکتبر بود و برآورد میکرد نیروی هوایی بتواند ۷۰ تا ۸۰ درصد سلاحهای باارزش حزبالله را در ۳۰ دقیقه نخست نابود کند. گالانت هشدار میداد موشکهای حزبالله میتوانند حیفا و شمال اسرائیل را ویران کنند، بخشهایی از تلآویو، فرودگاه بنگوریون و شبکه برق را از کار بیندازند و تا ۵,۰۰۰ اسرائیلی را بکشند.
با وجود حمایت اولیه فرماندهان نظامی، نگرانی درباره اطلاعات نادرست و نگرانی از حمایت آمریکا مانع تصمیم فوری شد. هرزی هالوی، رئیس ستاد ارتش، از طرح گالانت حمایت کرد و گفت اگر دو دشمن وجود داشته باشند، باید ابتدا با دشمن قویتر مقابله کرد. گالانت برای دیدار با بنیامین نتانیاهو تلاش کرد، اما نخستوزیر از گفتوگو درباره حمله اجتناب کرد. ران درمر با جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی جو بایدن، تماس گرفت و موضوع به گفتوگوی بایدن و نتانیاهو انجامید. بایدن صریحاً هشدار داد حمله به حزبالله اشتباه است، اما نتانیاهو گفت تصمیم نهایی را اسرائیل خواهد گرفت.
نتانیاهو بر تشکیل دولت وحدت ملی تأکید کرد و با بنی گانتس و گادی آیزنکوت مذاکره میکرد. حضور این دو سیاستمدار مخالف در جلسه تصمیمگیری جنگ، از طرح تهاجمی گالانت حمایت نکرد. نتانیاهو از حمله به شمال سخن میگفت، اما بر پیامدهای آن برای روابط با آمریکا و دیدگاه گانتس تأکید میکرد. گالانت مخالفت با حمله را مانند دادن حق وتو به آمریکا دانست؛ در حالی که گانتس و آیزنکوت معتقد بودند خطرهای عملیات بیشتر از مزایای آن است.
در ادامه، سالیوان هشدار داد حمله به حزبالله جنگی منطقهای ایجاد خواهد کرد. اطلاعات اسرائیل نشانههایی از حمله پاراگلایدرهای حزبالله را شناسایی کرد و نتانیاهو گفت اسرائیل باید بجنگد. اما اطلاعات آمریکا هشدار داد این ارزیابی نادرست است. مشخص شد رادار اسرائیل، غازها را با نیروهای مهاجم اشتباه گرفته بود و هواپیماهای آماده بازگردانده شدند. این خطای اطلاعاتی نشان داد تصمیم جنگی میتوانست بر پایه یک برداشت اشتباه تغییر کند.
نتانیاهو در نهایت با طرح حمله به لبنان مخالفت کرد و گفت اسرائیل به حمایت کامل آمریکا برای حمله به غزه نیاز دارد. در جلسه کابینه جنگ، گالانت، هالوی و رؤسای موساد، شینبت و اطلاعات نظامی خواهان حمله به حزبالله بودند، اما نتانیاهو و گانتس با آن مخالفت کردند. گالانت هشدار داد نسلهای آینده اسرائیلیها از این تصمیم پشیمان خواهند شد. طی ۱۰ یا ۱۱ ماه بعد، حملات موشکی حزبالله باعث تخلیه شمال اسرائیل شد. سپس در سپتامبر ۲۰۲۴، عملیات انفجار پیجرها و حملات گسترده اسرائیل به حزبالله، این گروه را تضعیف کرد و زمینه جنگ ۱۲ روزه با ایران در ژوئن ۲۰۲۵ را فراهم کرد.
سوال این است که آیا حمله زودهنگام به لبنان میتوانست نتیجه مطلوبی داشته باشد. حمله ۷ اکتبر، بحثی درباره ضرورت اقدامی بزرگ و غیرمنتظره برای تغییر موازنه منطقهای ایجاد کرد؛ رویکردی که نتانیاهو نیز دو روز بعد از حمله، با وعده تغییر غرب آسیا تأکید کرد./ منبع
